Omar Smids: Geen punt maken van die anti homo trouwambtenaar

(tekst: ingezonden)

Beste mensen

even een reactie op het stukje van �mer Kaya over Babsen die geen homo�s willen trouwen. Ik kan me zijn verontwaardiging wel voorstellen, maar het gaat hier om vrije keuzes�

De Babs in kwestie weigert dit vanuit een geloof overtuiging en we hebben nu eenmaal de vrijheid van godsdienst, meningsuiting – en de eventuele keuzes die daar bij horen. De vraag werpt zich dan op of je die mening c.q. niet beter kunt respecteren, ook al ben je het er niet mee eens.

Het gaat in dit geval om slechts ��n Babs in Leeuwarden, er blijven er dan dus nog zes over om uit te kiezen. En die zes trouwen volgens mij iedereen, allemaal met veel plezier, ongeacht kleur, religie of geaardheid. Dus om nou zo�n punt te maken van die ene ambtenaar�

Laten we eerlijk zijn�bruidsparen kiezen vanuit hun geloof overtuiging soms ook bewust voor de Babs die we hebben die daarnaast ook parttime predikant is, of verkiezen een vrouw boven een man, of willen het per s� in het Fries. Allemaal vrije keuzes, omdat dat op zo�n belangrijk moment beter in hun beleving past. Recent nog trouwde een leuk homo paar die bewust kozen voor een ambtenaar die ook homo is.

Ik ben nu twee maanden trouwambtenaar, heb nu zo�n 10 huwelijken gesloten, maar heb nu al meegemaakt dat een paar dat mij was toewezen niet door mij wilde worden getrouwd omdat ze jaren dansles hebben gehad bij mijn collega (?) Tsja�, maar ik maak daar geen punt van, iedereen is vrij om te kiezen.

Een trouwambtenaar moet zich in kunnen- en willen- leven in de geaardheid en de geloof overtuiging van ieder bruidspaar, daar hun verhaal c.q. toespraak op aanpassen � en er een feest van maken.

Voor de meeste religies, is de wettelijke huwelijks voltrekking zo wie zo slechts een formaliteit� Hun echte huwelijk sluiten zij in de kerk of moskee voor de pastoor, dominee, imam of pandit, en daar worden dan vaak ook pas de trouwringen gewisseld.

Ik speel op zo�n dag als Babs de tweede viool en ben voor die mensen �slechts� het mannetje van de gemeente die de akte even tekent� Ook geen punt, als iedereen zijn plaats kent en dat kan accepteren – en respecteren, dan hebben we allemaal een mooi leven.

Als een kikker en een olifant er voor kiezen met elkaar te trouwen, dan doe ik dat graag, waar het om gaat is dat ze verliefd zijn, samen gelukkig willen worden en echt de keuze voor elkaar hebben gemaakt.

Daar wil ik graag mijn handtekening onder zetten J

Omar Smids

Trouwambtenaar voor de gemeente Leeuwarden

++++++
(gisteren gepubliceerd)

Omer Kaya (PvdA): Het weigeren van homohuwelijk is belachelijk

(tekst: PvdA-statenlid en ambtenaar Leeuwarden Omer Kaya op weblog Republic)

Lakse babsen

Je mag als trouwambtenaar weigeren om homo�s te huwen. Belachelijk. Als er ��n ding in Nederland is dat ik echt niet begrijp, dan is dit het wel. Voor mij is dat hetzelfde als het principieel niet geven van een hand of het niet willen helpen van mensen van een ander geslacht of andere komaf. Het is onfatsoenlijk.

Minister van Bijsterveldt bleef tijdens een debat bij het standpunt dat het weigeren van een dergelijke huwelijk mogelijk moet zijn. Toen ik vanmorgen in de trein zat dacht ik er nog eens na over na hoe het zou zijn als een huwelijk niet bij de gemeente, maar bij een commerci�le partij als de MC Donalds zou worden gehouden. Ik noem maar wat. Hoe zouden we dan reageren als de McDonald’s zou zeggen ‘Bij ons mag een medewerker zelf weten of hij wel of niet een homo huwt en of hij wel of niet een bestelling opneemt van een homo’? Dat zouden we toch nooit accepteren?

Wat ik vooral vervelend vind aan de uitspraak van mevrouw Bijsterveldt is dat men in het buitenland nu naar ons kijkt en zich afvraagt wat er in hemelsnaam aan de hand is in Nederland. Nederland is immers het land dat sinds de gouden eeuw een status heeft opgebouwd als een tolerant land. Daar hebben onze voorgaande generaties keihard aan gewerkt. In Nederland waren hetero�s, homo�s en mensen van alle culturen welkom. Is dit inmiddels veranderd?

Mijn maat Guillermo uit Peru was vorig jaar rondom deze tijd in Nederland. We zaten in een tram in Amsterdam en hadden het o.a. ook over de gaypride. Hij sprak toen de mooie woorden: ‘When I see you people in Amsterdam and the rest of Holland, the first word that pops up in my mind is the word Tolerance.’ Toen hij dit zei was ik verschrikkelijk trots op mijn land. Inmiddels schaam ik me er voor dat ik in het land woon waar wel een gaypride mag worden gehouden, maar men blijkbaar niet gelijkwaardig wordt behandeld als het gaat om het sluiten van een huwelijk. Wat is zo�n gaypride dan nog waard?

Datum: Dinsdag, 21 Juni 2011