Leeuwarden moet leren van defensie en economische radar bijstellen

(tekst: ict-ondernemer Wietse Elzinga op zijn weblog)

Het radarscherm van Leeuwarden

Het ergste gevaar lijkt nu geweken. Niet dat vliegbasis Leeuwarden onder vuur lag van vijandelijke toestellen, in het bezuinigingsgeweld van het Ministerie van Defensie gaat Leeuwarden vooralsnog niet dicht. Daarmee is niet alle gevaar voor Leeuwarden geweken, er zijn autonome ontwikkelingen zoals onbemand vliegen en wederom gaat er ergens in de stad werkgelegenheid verloren. De stad heeft een slecht ontwikkelde radar voor nieuwe economische kansen en niet verbazingwekkend verschijnen er dan geen bliepjes op het scherm: Let op nieuwe werkgelegenheid!

Vliegbasis Leeuwarden ligt niet ver vanaf de Noordzee waar naar hartelust geoefend kan worden in een tegen een luchtgevechten, de zogeheten dogfights. In de praktijk zullen piloten van hedendaagse jachtvliegtuigen niet snel zo’n gevecht aangaan. Een Nederlandse F16 heeft het niet gemakkelijk tegen een Spaanse F18, en die legt het af tegen een Amerikaanse F22: een kwestie van zien en gezien worden. Het toestel met een betere radar dat zelf een kleinere radarweerkaatsing heeft is in het voordeel van een toestel dat dit niet heeft. Geen wapenwedloop maar een technologische wedloop. Hedendaagse jachtvliegtuigen zijn zeer kwetsbaar, in Libi� is laagvliegen niet mogelijk vanwege degelijk luchtafweergeschut van Russische makelij. Mede om deze reden worden steeds vaker onbemande vliegtuigen ingezet.

Sommige mensen zoals een columnist van de Volkskrant denken dat UAV’s (Unmanned Aeral Vehicle) personeelskosten besparen, maar de meeste modellen worden op afstand bediend. Als er iets mis gaat wordt het leven van een piloot bespaard wat overigens ook geld bespaart. Velen denken dat UAV’s toekomstmuziek zijn, in Afghanistan vliegen er tientallen rond waaronder exemplaren van Nederlandse herkomst met de strijdlustige naam Sperwer. In dat land kom je ermee weg wegens het ontbreken van radarinstallaties. Het valt niet te hopen dat het Ministerie van Defensie vier van deze exemplaren gaat kopen voor het verzamelen van informatie want anders kan de Tweede Kamer overuren draaien met debatten over mislukte missies. Liefhebbers van dit soort spullen verwijs ik graag naar Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Unmanned_aerial_vehicle

Veranderende omstandigheden dwingen het Ministerie van Defensie tot ander werken. Minder geld betekent een herori�ntatie op kerntaken, technologische ontwikkelingen vormen aan de ene kant een bedreiging en aan de andere kant een kans. Leeuwarden heet de banenmotor van Friesland te zijn maar is dat niet. Daar waar de meeste banen zijn hoort de grootste economische groei plaats te vinden, in Leeuwarden is dat niet het geval, hier lekt steeds vaker werkgelegenheid weg. De stad gedraagt zich als de spreekwoordelijke gekookte kikker: bij plotselinge veranderingen komt het in actie, voor het overige staat het in de sudderstand.

Leeuwarden is voor de welvaart en werkgelegenheid t� afhankelijk van (semi-)overheden en financi�le instellingen – ook die kunnen van vandaag op morgen verdwenen zijn – en doet er verstandig aan te leren van Defensie: er zijn (technologische) kansen en bedreigingen. Nu nog even kijken waar die te vinden zijn, binnenkort gaan bestuurders en beleidsmakers ongetwijfeld op zoek naar de aan/uit-knop van het economische radarscherm.