Welmoed Kuiper: ‘Eigenlijk wil ik nog drie kerken hebben’

(Weer zo’n heerlijk zomerverhaal, eerder gepubliceerd)

Ondernemer Welmoed Kuiper

‘Eigenlijk wil ik nog drie kerken hebben’

‘Welmoed, de naam zegt wat je bent. Je moet wel moedig zijn.’ Welmoed Kuiper is eigenaar van het kerkje in Boksum. De voormalige gereformeerde kerk uit 1909 knapte ze op, richtte het eigenhandig in en doopte het vervolgens om in Loft. Het kerkje wordt nu verhuurd aan groepen die willen vergaderen en lekker willen eten. ‘Eigenlijk wil ik nog drie kerken hebben. Allemaal met hun eigen thema: lucht, water, vuur en aarde.’

‘Ik ben ondernemend en durf risico’s te nemen. Ik doe dingen waar een ander van droomt, maar niet doet. Als je uitgaat van mogelijkheden, dan blijkt dat je heel veel kunt.’ Welmoed Kuiper kocht het kerkje in 2004. De gereformeerde gemeente was aan het begin van deze eeuw opgegaan in de Samen-op-weg-kerk. Gezamenlijk wordt er nu gekerkt in de historische kerk op de terp van Boksum. ‘Met mijn toenmalige man kocht ik de kerk en dat was echt niet voor een symbolisch bedrag. De voorvaderen hadden cent bij cent gelegd om de realisatie mogelijk te maken, dat ging niet voor nul cent van de hand. De kerk was gebouwd in de bloeiperiode van het gereformeerde geloof. Er kerkten hier toen 250 gereformeerden, een fors aantal, als je bedenkt dat Boksum 500 inwoners heeft. Ik denk dat mijn brief waarin ik het kerkbestuur liet weten dat mijn pake Tys Kuiper hier nog gepreekt heeft een bijdrage heeft geleverd tot de verkoop aan mij.’

Welmoed Kuiper (40) is de dochter van schrijfster Akkie van der Veer en fotograaf Henk Kuiper. Geboren in Sneek groeide ze op aan de Schieringerweg in Leeuwarden. Ze zat op de Perkmavo, waar ze les kreeg van Joop Zandkuil in wiens voetsporen ze later zou treden. ‘Joop had moeite om orde te houden voor de klas. Soms vertrok hij en zei: ‘’Welmoed, overnemen!’’ Een mooi figuur was dat.’

‘We hebben een aparte familie’, zo vertelt ze. ‘We houden van verschillende dingen, het liefst tegelijk. Mijn vader – hij is inmiddels overleden – was veefotograaf en werkte voor het Fries Rundvee Syndicaat. Wij gingen als kinderen vaak met hem mee het land in om foto’s te maken. Mijn broers Remco en Elmar pakten dan hun mondharmonica om de koeien op scherp te zette. De kop van zo’n beest hangt vaak omlaag, dat moet je natuurlijk niet hebben voor een foto. Door de mondharmonicamuziek te bespelen kwam de kop omhoog. Klaar om op de foto te worden gezet.’

Het boerenleven voor de Leeuwarder familie kwam in zicht toen vader Henk een kalf mee naar huis nam aan de Schieringerweg. ‘Dat was Afke. Maar een kalf wordt koe, zo gaan die dingen. Mijn vader zei: dan moet er maar een boerderij bij. Zo is het gegaan. Eigenlijk had mijn vader boer willen worden.’ De familie verkaste naar het Aldlân tussen Dronrijp en Marssum. ‘We hebben er allerlei soorten vee gehad. Mijn broer Elmar is er ook nog eens een kippenfokkerij begonnen. Zat je wel met een berg eieren. Daar hebben we nog advocaat van gestookt. Mijn moeder woont er nog altijd.’

Welmoed Kuiper volgde de lerarenopleiding en studeerde af in de vakken Nederlands en Maatschappijleer. ‘Ik heb gewerkt voor de Internationale Schakelklas in Drachten, Sneek en Leeuwarden. In Leeuwarden was ik de opvolger van Joop Zandkuil, die ik al eerder verving. Het is een mooi vak, maar kent toch zo zijn beperkingen. Het onderwijs heeft niet die uitlaatklep die ik nodig heb. Ik heb de drive om iets neer te zetten en dat tot in het detail goed uit te voeren.’ Welmoed zat niet stil. Er kwamen drie jongens en ze pakte een opleiding omgangskunde op. ‘Op de NHL kwam ik in aanraking met vakken zoals communicatie, psychologie en werd gesteld voor de vraag: hoe ga je met klanten om. Dat pakket paste me precies. Ik heb gewoon ruimte nodig.’

In 2004 kwam de omschakeling. ‘Om twee dingen half te doen, daarin had ik geen trek. Een jaar na aankoop hebben we geïnvesteerd in het kerkje in Boksum en toen kwam de klap. Ik had ontslag genomen, kerel de deur út en daar stond ik met lege handen. Dan kun je bij de pakken neer gaan zitten, maar ik dacht: doorpakken. De kop ervoor! Met aannemer Gerrit Julianus uit Marssum, een van de timmerbedrijven die nog echt kunnen timmeren, heb ik het kerkje opgeknapt. Zelf woon ik in het kerklokaal aan de achterzijde. Met Loft gaat het voorspoedig. Alle banken zijn hier al op bezoek geweest. Ook de medewerkers van de bedrijven Nuon, Zorgverzekeraar De Friesland, Wetterskip en de provincie Fryslân heb ik mogen ontvangen. Soms worden er feesten georganiseerd. Laatst nog een kraamfeest. Iets aparts. Dan nodig je iedereen uit op een feest want anders zit je weekenden lang in het gedoe en moet je elke keer weer de toiletten schoonboenen. Loft overtreft mijn verwachtingen en ook die van de bezoekers. Ik denk dat het belangrijkste is dat de bezoeker een goed gevoel overhoudt van een bijeenkomst in Loft. We schotelen ze hier ook lekkere dingen voor. Want het gezegde klopt: de liefde gaat door de maag.’

Andries Veldman