Het wordt tijd voor zachte infrastructuur
(tekst: weblogger Wietse Elzinga)
Beleveniseconomie
January 11, 2014
Niks met voetballen hebben en toch in de zakenclub van sc Cambuur staan. Zoiets kan bij de nieuwjaarsreceptie van de historische vereniging Aed Levwerd. Altijd weer een verrassing op welke plek in de stad de leden elkaar het beste kunnen wensen. Vanwege het vijftigjarig bestaan van Cambuur was de bijeenkomst van 2014 in het Cambuurstadion. Ik trof mensen waarvan ik niet wist dat ze lid waren, ook zij lieten deze buitenkans niet lopen. Mijn belangstelling ging dit keer uit naar het fotomateriaal van het Historisch Centrum Leeuwarden dat op beeldschermen werd geprojecteerd. Ik ben in de buurt van het stadion, dat er toen nog niet was, opgegroeid, maar heb aan die tijd geen herinneringen. Te jong en dan is het leuk om te zien hoe het er destijds uitzag.
Een grote vlakte aangelegd in de crisisjarendertig van de vorige eeuw in het kader van de werkverschaffing. Pas veel later verscheen er een volwaardig stadion. In de vijftig jaar van het bestaan van de voetbalclub Cambuur is er in Leeuwarden allemachtig veel gebouwd en aangelegd. Van veel meer harde infrastructuur zullen we collectief niet wijzer en welvarender worden. Het wordt (de) tijd voor meer zachte infrastructuur: cultuur en kennis toegepast in producten en diensten die geld in het laatje brengen. De Leeuwarder Historische Vereniging Aed Levwerd is gericht op de geschiedenis van de stad, jonge mensen zijn zeldzaam ook al geeft de club een goed voorbeeld: als je iets aparts organiseert dan komen de mensen wel. Zoals Serious Request veel mensen trekt, niet vanwege inhoudelijk culturele of historische diepgang, maar omdat het leuk is om erbij te zijn. Beleveniseconomie wordt dat genoemd.
In principe kunnen mensen in alle steden dingen organiseren, in Leeuwarden is het onderontwikkeld terrein. Neem bijvoorbeeld de zomermaanden. In Sneek van alles en nog wat te beleven, in Leeuwarden een dooie boel. Serious Request is een elders bedacht concept, vanwege het Glazen Huis voor de deur trekt het Fries museum aandacht en bezoek. Voor de gepresenteerde Friese frutseltjes hoef je er niet te zijn, verder niet zoveel te beleven.
Je zou verwachten dat na het succes van Serious Request de organisatie belast met het verzilveren van de unieke kans genaamd European Capital of Culture 2018 overloopt van ambitie om dingen te organiseren. Ik heb begrepen dat een drietal heren met elkaar in gesprek is. Dat schiet niet echt op. Binnenkort starten de voorbereidingen voor het driedaagse muziekfestival Welcome to The Village in recreatiegebied de Groene Ster en dat organisatorische lelijke eendje moet als de bliksem omgetoverd worden tot een ranke zwaan. Leeuwarden verdient zo’n terugkerend muziekevenement. Het verleden van Leeuwarden mag er zijn, de toekomst kan nog mooier zijn. Vooropgesteld dat er veel inwoners zijn die snappen wat een beleveniseconomie inhoudt en in actie willen komen. Zeg nu zelf:wat is er mooier? Een levendig Leeuwarden of een welhaast levenloos Leeuwarden?
Meer berichten
- ‘We zijn een gematigd dorp’
- Iedereen werkt, maar niemand komt vooruit
- Heb je ook nog belang bij een goedkope buggy, vraag ik als hij afrekent. Maar nee
- Mijn yogaleraar zegt altijd, we zijn onderweg, we hebben geen doel
- De fiets der dingen
- Seks en ontrouw, vraag ik, werd dat getolereerd door mijnheer pastoor op het dorp?
- Ik verkoop alleen boeken aan aardige mensen. Ik hoor een man die met zijn rug naar ons toe staat grinniken
- Voor je met het boek van Giphart begint zou ik eerst een glas wijn drinken. Dan is het misschien te verdragen
- Ik zou aan Friesland genoeg hebben als men daar wat mannelijker was
- Architect Johan Sijtsma: we bouwen de kleren van de keizer
- Overal ziet Geert Mak Kaasjagers – Bij de PC in Franeker zitten ze in een bonbondoos langs het speelveld. Ik dacht dat het een grap was
- Carver vraagt faillissement aan – Investeerders NOM en FOM hebben iets uit te leggen
- Willem Winters overleden – Van mij mag het vaker, zo’n draaiorgeltreffen
- Peter Karstkarel: Het Fries Museum volg ik niet zo. Het is weinig opwindend
- Corona en Corruptie
- Jan Atze Nicolai – Bouwen voor de prins
- Nassautours – Wandelen met echt Liwwadder gidsen
- Bij de teloorgang van Zalen Schaaf – Piet van der Wal en Hendrik ten Hoeve draaien zich om in hun graf
- Ik kom er niet achter, want de mevrouw houdt het stevig vast
- Af en toe moet je je verlies nemen en als boekverkoper een boek verkopen
- Topkok Marijke van Essen: Ik ben razend. Trek je mond open over alle rekeningen/heffingen/bijdragen/afdrachten
- Winstmakende Harmonie zonder programma en personeel kan verder als perpetuum mobile
- Commissaris van de Koning Brok steekt een hart onder de riem
- Column Leendert Plaisier – Nul Procent
- Kees van Anken: Lazarus in Leeuwarden
- Johan Lambregts: Meer zorg met minder verpleegkundigen
- Kees van Anken – Festivalkoorts
- ‘Shared Space’
- Wifi-me-niet-register
- Eelke Lok – Skutte
- Waarom ligt Baudet niet in de boekhandel? Van der Velde, wat maak je me nou?
- Kees van Anken – Waar staat de pindakaas?
- Veiligheidsregio en FUMO een gelukkig paar?
- Kees van Anken – Klein behuisd
- Kees van Anken – De aarde draait door
- Huub Mous: ‘Ik ben boos!’
- Kees van Anken – Artikel Vijf: Operatie Zwerfsteen
- Klaas Kasma: Ik ben allergisch voor bier
- Wie in de jury gaat zitten voor de prijsvraag voor Zalen Schaaf is een grote sukkel
- Klaas Kasma: Wat hebben we toch een reuzenkeutel van een burgemeester



