Wijkaanpak maakt bewoners gezonder

(tekst: persbericht van Tijdschrift voor Sociale Vraagstukken)

Het krachtwijkenbeleid heeft een positief effect op de gezondheid en leefstijl van wijkbewoners. “We zien een betere ervaren gezondheid, een toegenomen mentale gezondheid en dat mensen meer bewegen door te wandelen.” Dat zegt Karien Stronks, hoogleraar sociale geneeskunde in het AMC in het nieuwste nummer van Tijdschrift voor Sociale Vraagstukken, dat morgen verschijnt met een dossier over de relatie tussen gezondheid en sociale kwesties.

De uitkomst staat in schril contrast met het onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau van afgelopen zomer waarin stond dat er geen vooruitgang in de wijken te meten was. Stronk baseert zich op een gezamenlijk onderzoek van het AMC, UMC Maastricht en RIVM dat onlangs werd gepresenteerd. Vooral in wijken waar op meerdere thema’s tegelijk – wonen, werken, leren/opgroeien, integreren en veiligheid – interventies plaatsvonden, was een positief effect op de gezondheid waarneembaar. Stronk pleit dan ook voor een integrale aanpak, waarbij specifieke ingezet wordt op problemen die lokaal het meeste aandacht behoeven. Stronks geeft ook aan dat leefstijlinterventies in groepen met een sociale en gezondheidsachterstand juist niets opleveren.

Krachtwijkenbeleid verzacht negatieve effecten economische crisis Sinds het uitbreken van de economische crisis is de gezondheidssituatie in achterstandswijken in heel Nederland verslechterd. In veel onderzochte ‘krachtwijken’ verslechterde de gezondheid echter minder snel. De stijging van het aantal rokers verliep langzamer, en het aantal psychische problemen nam af. Mogelijk heeft het krachtwijkenbeleid de negatieve effecten van de crisis verzacht. In ‘krachtwijken’ nam tussen 2008 en 2011 het percentage inwoners met een goede geestelijke gezondheid toe van 73% naar 79%, terwijl het in Nederland als geheel juist afnam (van 85% naar 82%). En in buurten die meededen aan het ‘experiment gezonde wijk’ steeg het aantal mensen dat in de vrije tijd wandelt (van 55%in 2008 naar 71% in 2011)

Verder in dit nummer TSV: Een stevig twistgesprek tussen directeur Erik Gerritsen van het Amsterdamse Bureau Jeugdzorg voor wie de transitie van de jeugdzorg naar gemeenten niet snel genoeg gaan en Ido Weijers, hoogleraar jeugdbescherming, die vindt dat die operatie ten koste gaat van kwetsbare gezinnen. Een reportage over de ‘sociale huisarts’in Enschede: Mensen met meerdere problemen krijgen te maken met (te) veel hulpverleners. Dat is op z’n zachtst gezegd niet erg bevorderlijk voor een snelle verbetering van problematische leefsituaties. In Enschede vond men daar wat op: de wijkcoach als ‘huisarts van het sociale’. Verder aandacht voor: RIVM themarapport Gezondheid en maatschappelijke participatie; de nieuwe sociaal werker wordt ‘systeem professional’ en columns van o.a. Lilian Linders en Tjerk Gualhérie van Weezel.