Anneke van Renssen: Slieker Film is gewoon een miskleun

(tekst: column Anneke van Renssen)

Slieker

In het verleden ben ik wel eens een beetje vervelend geweest over het Noordelijk Film Festival en Filmhuis Leeuwarden, tegenwoordig Slieker Film. Over dat laatste blijf ik vervelend, Slieker Film is voor mij de meest slechte naam die je kunt bedenken voor een filmhuis als je ook nog eens samen met het Fries Museum gaat. Filmhuis Slieker, zou beter geweest zijn, hoewel dat ook niet bekt. Wie weet in Godsnaam wie Slieker was? LC journalist Asing Walthaus misschien, die een leuk boekje over deze pionier op het gebied van filmvertoningen maakte, ooit uitgegeven door Uitgeverij Perio. Het verkocht voor geen meter. Dit terzijde. Asing is trouwens ook bekend vanwege zijn dwarse filmideeën. Kort gezegd komt het er op neer dat het hem niet smerig genoeg kan zijn. Hoe meer bloed, hoe beter en hoe dwarser hoe mooier. Filmhuis Leeuwarden, nu Slieker Film, omarmde Asing en Slieker. Asing mocht een prominente rol spelen tijdens de opening van het nieuwe filmhuis in het Fries Museum. Hij mocht zelfs Slieker zelf spelen. Het verbaasde mij toen dat deze luis in de pels zich hiervoor leende. Asing ligt namelijk het liefst dwars met kritiek op de gevestigde (film)orde.

Bij wijze van dank voor zijn Slieker rol  tijdens de opening van het nieuwe filmhuis in 2012 mocht hij nu ook het herboren Noordelijk Film festival openen, dat wegens geldgebrek en ideeën hoe het verder moest noodgedwongen een jaartje oversloeg. Het moet gezegd: Asing deed het prima. Keurig in pak (zelfs in smoking leek wel, maar ik zat niet vooraan dus kon het niet helemaal goed zien) interviewde hij medewerkers en criticasters van het festival. Geen onvertogen woord kwam over zijn lippen en ook de criticasters gedroegen zich zoals de organisatie graag wilde. Knap werk. Knap werk was ook het festival zelf. Een mooie openingsfilm, vanaf het begin zat de ouderwetse festivalstemming er gelijk in. Het festival is gelukkig terug, dat is duidelijk. Wat niet terug is, is het ouderwetse Filmhuis Leeuwarden, met alle gebreken van dien. Slieker Film is gewoon een miskleun. De naam deugt niet, de locatie ook niet. Dit komt omdat het filmhuis (ik blijf deze naam gebruiken) zich in heeft laten pakken door het Fries Museum. Onzichtbaar, weggestopt, geen eigen gezicht. Een goede route naar Slieker film is volgens de organisatie de opdracht voor volgend jaar. Niks daarvan. Een andere naam en zichtbaarheid in het museum zelf, daar draait het onder andere om. Plus een goede catering. Het festival is terug, Filmhuis Leeuwarden niet. Er is een mooie taak voor Asing weggelegd.