VVD’er: wethouder Diks passeert raad met Eetbare Stad

(tekst: VVD-raadslid Gert Jaap van Ulzen heeft kritiek op beleid wethouder Isabelle Diks van PAL/GroenLinks)

Eetbare Stad … én? Kan Sub-Sahara dan mee eten?

Blijkbaar is het thema ‘Eetbare Stad’ stilzwijgend onderdeel geworden van het Leeuwarder beleid. De ‘Eetbare Stad’ is als thema, ook nog eens de Culturele Hoofdstad ingefietst. Naast het thema ‘Koning van de Greiden’ of te wel de Grutto. Ik kan mij wat voorstellen bij de Grutto als eetbaar, maar dat zal kwalijk de bedoeling zijn. Grutto’s hebben de onhebbelijke eigenschap nogal te krimpen in de oven. Bovendien is €30.000 per broedpaar best wel duur.

Formeel weet overigens niemand wat de ‘Eetbare Stad’ is, of waar het over gaat. Stelselmatig wordt geweigerd het onderwerp aan de Raad aan te bieden. Er wordt verwezen naar een plan ‘Groen gezond voor dier en mens’, wat mij – persoonlijk – een onjuiste titel lijkt. ‘Groen is gezond voor dieren en dieren zijn gezond voor mensen’ – nogmaals persoonlijk. Ik ben niet zo van de vermoorde worteltjes.

Wellicht is het de bedoeling de stad ‘eetbaar’ – in hapklare brokken, al dan niet ingeblikt – in duurzame koelvitrines te presenteren … wie zal het zeggen. Slaan de bezuinigingen zo hard toe, dat het bestuur knagen aan de Olderhove moet gaan faciliteren? Betekent het opnemen van de ‘Eetbare stad’ als thema van de Culturele Hoofdstad 2018, dat Henk vooral werkt aan het plaatsen van tribunes om die Oldenhove. Ter aanschouwing van een competitief- of cultureel element daarvan. Culturele breedte-sport maar dan met een smaakje?

Het lijkt erop dat ‘Eetbare stad’ gaat over het ‘van onderen op’ én ‘met eigen kracht’ eco-biologisch energetisch duurzaam sustainable slim kleinschalig kweken van groente & fruit. Al dan niet voor eigen gebruik.

Ik zeg: Doen!

Maar wat is de rol van de gemeente Leeuwarden daar dan bij? Waarom zou een overheid daarbij sturend of faciliterend moeten opereren. Waarom zou een overheid dat moeten financieren? Waarom zou een overheid dat willen? Hoeveel Leeuwarders willen welke bedragen via de blauwe enveloppe fourneren om een enkeling met ‘vermoorde worteltjes’ toe te rusten?

Bedenk daarbij dat dit groene feestje verpakt wordt in uw Sinterklaaspapier voorzien van de tekst ‘duurzame landbouw’. Duurzaam klinkt dan wel lief, maar is het niet!

Sub-Sahara kent altijd al duurzame landbouw – daar kunnen ze het woord kunstmest namelijk niet spellen, laat staan betalen. Als er dan eens een oogst is, wordt die opgevroten door sprinkhanen. Wij zijn zó duurzaam dat we duurzame gewasbeschermingsmiddelen hebben verboden – of Sub-Sahara daar wel of niet de dupe van is.

Intensieve veeteelt in Nederland is zo duurzaam dat de koeien op een waterbed mogen slapen. Vraag eens aan Bertha38 of die liever binnen slaapt op een waterbed of buiten voor de toerist staat te blauwbekken … wedden dat het antwoord ‘Boe-oe’ is.

Kleinschalige (stads-)landbouw is een groene ontkenning van de werkelijkheid – het negeren van technologische innovatie. Het is een ‘feel good’ dingetje. Liever een ‘leefbare stad’, dan een ‘eetbare stad’.

Voor de ratio is even geen plaats, er zijn binnenkort verkiezingen. Alleen mag Sub-Sahara dan niet mee stemmen. Welkom … bij de ‘Eetbare Stad’.