College stuurt vragenstellers met kluitje in het riet

B. en w. Leeuwarden snauwen CDA-fractie af

(Van een correspondent)

Op 3 december stelde de Leeuwarder CDA-fractie vragen over toenemende leegstand in de stad. De vragen worden nu – 7 mei 2013 – beantwoord. B. en w. hebben er dus vijf maanden op gestudeerd. Als gemeenteraadsfractie verwacht je een informatief en afgewogen antwoord, na zo lange tijd. Normaliter worden vragen binnen 6 weken beantwoord.

De antwoorden van b. en w. getuigen van grote irritatie. Blijkbaar vinden b. en w. het niet prettig, als dit – inderdaad pijnlijke – onderwerp aan de orde wordt gesteld.
Voorbeeld: Vraag 3 van het CDA was, waarom de gemeente nog geen leegstandsverordening heeft, die het mogelijk maakt om eigenaren aan te spreken op hun verantwoordelijkheden, en die meldplicht instelt. Op meer dan botte wijze antwoorden b. en w., dat “een leegstandsverordening extra inzet van (niet beschikbare) gemeentelijke middelen” vergt.

Als er ergens kwesties zijn, waarvan b. en w. zelf (en hun ambtenaren) vinden, dat er wel iets moet gebeuren, dan is er altijd wel ergens geld te vinden. Bestuurlijke willekeur dus. Een misstand.
De rest van de vragen wordt in even afhoudende zin – er komt ooit nog eens een evaluatie – afgedaan.

Het zou gewenst zijn, als de gezamenlijke partijen in de raad een dergelijke wijze van beantwoording aan de kaak stelden. Het recht op informatie en uitleg voor gekozen volksvertegenwoordigers is een principieel democratisch uitgangspunt. Tegelijk is de traditie gegroeid – ook op gemeentelijk niveau – van bestuurders en hun ambtenaren om deze gekozen vertegenwoordigers bij voorkeur met een kluitje in het riet te sturen. De ex-aanvoerder van Groen Links in de gemeenteraad – Piet van der Wal – heeft dit al eens gebillijkt met een verwijzing naar de hoge kosten van beantwoording van vragen. Een gigantische uitglijder. Van der Wal bedoelde eigenlijk, dat hij een hekel heeft aan kritische vragen, behalve wanneer ze in zijn eigen kraam te pas komen.

En daar ligt de crux. De partijen (al dan niet tot de oppositie of coalitie behorend) verenigen zich niet in hun gezamenlijk belang om van het college te allen tijde behoorlijke en uitgebreide informatie te krijgen. Zij hebben de praktijk geaccepteerd, dat vragen onvolledig, ontwijkend en soms ronduit misleidend worden afgedaan door b. en w. De coalitie verkneukelt zich als b. en w. oppositiepartijen het bos in stuurt. En ze accepteren vervolgens, dat ze zelf als kleuters worden behandeld.

Het wordt tijd dat de rekenkamer, of een ander onafhankelijke instelling eens onderzoekt wat de kwaliteit is van de antwoorden die b. en w. geven op vragen vanuit de raad. Het loopt de spuigaten uit: b. en w. permitteren zich systematische non-informatie te verstrekken aan raadsleden, de raadsleden komen niet tot gezamenlijke actie, de burger blijft daarmee verstoken van relevante inlichtingen over kwesties, waar hij/zij zich bij verkiezingen op dient te baseren, het vertrouwen in de politiek daalt navenant.

De schuldigen zijn: de bestuurders en hun ambtenaren. En even schuldig de in apathie verzinkende gemeenteraadsleden. We weten het allemaal, maar hebben het geleerd te accepteren. Wie binnen de huidige gemeenteraad in Leeuwarden is bereid hier alsnog een punt van te maken?

cultuur middenstanders zakelijk