Ambtenaar: bestuurders zijn rem op innovatie

(tekst: weblogger Wietse Elzinga)

Big Society in Leeuwarden hangt aan een zijden draadje. Een berichtje van die strekking kwam onlangs voorbij en ik dacht even:”Welke horecagelegenheid staat er nu op het punt van omvallen?” Bleek het om een nieuw concept te gaan waarbij inwoners van een wijk hun eigen zaakjes organiseren. Zo heb ik het althans begrepen. Ik kwam het begrip Big Society voor het eerst tegen in het boek getiteld “Wij, de overheid!” Nu kenmerkt dat boekje zich door kreten als samenwerking in een genetwerkte samenleving en maatschappelijke cocreatie, gelukkig had ik dat laatste eens bij de hand gehad en kon mij derhalve daarbij iets voorstellen.
Onlangs sprak de schrijver van genoemd boekje op een symposium van het lectoraat i-Thorbecke van NHL Hogeschool. Weliswaar ging dat symposium overwegend over intergemeentelijke samenwerking, maar toch. Na de presentatie van de resultaten van een onderzoek naar de mate waarin noordelijke gemeenten met elkaar samenwerken trad een panel met deskundigen aan. Overigens, ook gemeenten met een hekel aan gemeenschappelijke regelingen participeren al snel in tien of meer van dergelijke constructies. Samenwerken is anno nu onvermijdelijk en heel gewoon. In dat panel zat ook een ambtenaar van de gemeente Leeuwarden en die vertelde iets heel interessants. Dergelijke ambtenaren moet je koesteren, de meesten hebben doorgaans niks te melden dat de moeite van het onthouden waard is.
Het onderzoek naar de samenwerking tussen noordelijke gemeenten had aan het licht gebracht dat bestuurders en ambtenaren verschillend denken over die samenwerking. De Leeuwarder ambtenaar liet weten – even in mijn woorden – dat als bestuurders zich wat afzijdig houden, ambtenaren van verschillende gemeenten uitstekend met elkaar kunnen samenwerken. Bestuurders vormen eerder een rem op vergroting van de innovatie(slag)kracht. Ik heb het haar echt horen zeggen.
In het concept Big Society krijgen wijken een zak met geld en gaan daarmee hun eigen welzijn organiseren en inkopen. Naar verluidt zien welzijnsambtenaren in Leeuwarden dat helemaal niet zitten. Raar. Ambtenaren hebben geen enkel probleem met intergemeentelijke samenwerking op ambtelijk niveau, maar als inwoners van deze stad iets vergelijkbaars willen dan zou dat niet kunnen. Dat lijkt mij een geval van meten met twee maten.
Wat mij betreft doen raadsleden er verstandig aan lopende initiatieven rond het thema Big Society niet te frustreren in afwachting van verdere beleidsvoornemens die we in al die verkiezingsprogramma’s hopen aan te treffen. Als mensen zichzelf willen en kunnen organiseren dan verdienen ze die ruimte te krijgen. Ambtenaren zijn er voor ons en niet andersom. Om wiens welzijn gaat het eigenlijk?

cultuur middenstanders zakelijk