Gedeputeerde Poepjes: ik fernuverje my hoe’t wy mei ús Steaten omgeane

Poepjes (gedeputeerde provincie) wil ambtenaren op de tribune

(van onze provinciale verslaggever)

De nood is hoog.

Bij de provincie Fryslân, gevestigd aan de Tweebaksmarkt in Leeuwarden, gaat veel niet, althans heel anders, dan het zou moeten.

Het is allerminst hun eerste optie, maar de bestuurders zelf geven het nu eindelijk ook toe. Commissaris der Koningin (CdK) opperde volgens Omrop Fryslân, dat de gang van zaken rond Culturele Hoofdstad en Thialf de toets der kritiek niet kon doorstaan. Listig als dit soort bestuurders meent te moeten zijn verzuchtte hij vervolgens dat provinciale staten (PS) te veel in details bleven hangen. Gevaarlijk, Jorritsma, want jij bent zelf voorzitter van provinciale staten. Zoals je ook voorzitter van gedeputeerde staten (GS), het dagelijks bestuur van de mooie provincie Fryslân, bent. En daar komen toch al die voorstellen vandaan? Waar provinciale staten vervolgens geen weg mee weten. Mogelijk faal je vooral zelf, als baas van gedeputeerde staten, of van provinciale staten, of  zelfs van beide organen.

Een andere bestuurder die het niet meer vertrouwt, is gedeputeerde Poepjes.

In het personeelsblad van de provinciale organisatie schreef zij een “Kollum”. (Profyl, nr. 4, Winter).

Het is een korte “kollum”, dus we kunnen het volledig presenteren.

Geen feest

Socht: kontakt!

De Provinsjale Steategearkomste fan oktober wie gjin feest. Sawat de folsleine opposysje kaam mei in moasje fan wantrouwen foar ús kolleezje. De oanlieding wie it grûnbelied, mar dat is net alles. It giet om it serieus nimmen fan ús Steaten, harren op ‘e tiid, dúdlik en folslein ynformearje. En dat kin better op in soad ûnderdielen, mar ik wol ien no spesifyk beneame: it kontakt!

Ik fernuverje my der wolris oer hoe’t wy mei ús Steaten omgeane. Hoe serieus nimme wy harren? As ik fan it kolleezjefak nei de publike tribune sjoch, sjoch ik mar in pear kollega’s. Wylst der besluten nommen wurde dy’t ús allegear oangeane. Myn oprop is dan ek: sjoch ris by in Steategearkomste, en net allinnen as dyn stik besprutsen wurdt.

Een korte column. En op het eerste gezicht, een openhartige column. En tegelijk een schijnheilige column. Want wat gebeurt er in deze tien zinnen?

Broei

Er is binnen de provinciale politiek een geweldige broei waar te nemen. De ene calamiteit volgt de andere op, maar de collegepartijen houden de zittende bestuurders nog de hand boven het hoofd. Of ze zitten te wachten op het voor ieder van hen gunstigste moment om er een eind aan te maken. Gedeputeerde Poepjes signaleert gebreken: het niet op tijd, duidelijk en volledig informeren van de staten. Dat zijn parlementaire zonden, die vragen om het opstappen van de verantwoordelijken.

Buiten beeld

De column neemt op dat punt  evenwel het heel andere wending. Gedeputeerde Poepjes ziet te weinig ambtenaren op de tribune zitten, die volgen wat het provinciale parlement (provinciale staten) er allemaal van vindt. Ze slaagt er in, om de voornaamste verantwoordelijken voor het niet serieus nemen van provinciale staten, en dat zijn de gedeputeerden, waaronder zij zelf, buiten beeld te houden. In plaats daarvan gaat ze naar de (afwezige) ambtenaren op de tribune zitten wijzen. Het contact. Terwijl ambtenaren – in het dualisme – verondersteld worden zo min mogelijk contact te hebben met statenleden. Want ze werken voor GS en niet voor PS. En terwijl de opdracht aan ambtenaren is – bij beantwoording van vragen vanuit provinciale staten – zo kort en sec mogelijk te antwoorden. Kort en sec, waarmee dan wordt bedoeld, om de statenleden, als het even kan, met een kluitje in het riet te sturen. Of – als het wat moeilijk wordt – statenvragen maar lang te laten liggen. Zoals dat gebeurde door gedeputeerde De Vries, die vragen over de Culturele Hoofdstad  ongegeneerd een half jaar liet liggen. En vervolgens, toen na een aanmaning toch iets moest worden gezegd, antwoordde dat de verantwoordelijkheid lag bij een stichting. Een stichting die door haarzelf in het leven was geroepen, en door haarzelf werd gefinancierd. Gedrag van een gedeputeerde, dat door provinciale staten niet werd afgestraft. Terwijl de provinciale politiek er van had kunnen opknappen. In plaats daarvan laten we liever  de broei  nog verder oplopen.

Poepjes en Verhagen

De column “Socht: kontakt” van bestuurder Poepjes kan opgenomen worden in de lange lijst van gevallen, waarin de verantwoordelijken bezig zijn zichzelf in te dekken, en de schuld ergens anders te leggen.

Op haar eigen provinciaal niveau kan Poepjes aanschuiven bij voormalig minister Maxime Verhagen (ook CDA), die het in interviews presteert om de verantwoordelijkheid voor het tot stand komen van het gedoog-kabinet alsnog te leggen bij CDA-dissidenten Klink en de arme Zeeuw Jongejan.

Wat voor Verhagen de dissidenten zijn, zijn voor Poepjes de ongeïnteresseerde ambtenaren. Schulddragers, die de echte aanstichters en verantwoordelijken moeten ontlasten.

Poepjes bedoelt het waarschijnlijk positief. Het effect is anders. En als bestuurder Poepjes echt wil dat er iets verandert, dan kan zij niet volstaan met raadselachtige “kollums”. Een begin zou kunnen zijn, dat zij naar buiten treedt, samen met de CDA-fractie in PS, over de nog steeds mysterieuze draai van de CDA-fractie in het debat over de CH 2018.

Het serieus, tijdig, duidelijk en volledig informeren – waarover Poepjes het heeft – is namelijk niet alleen van belang in het verkeer tussen GS en PS. Het is ook van belang  in het verkeer tussen provincie (GS, PS) en bevolking. En daar mankeert nog veel meer aan  dan aan wat er al tussen GS en PS – dixit Poepjes – fout gaat.

cultuur middenstanders zakelijk