Sip de Haan strijder voor de Schepenbuurt overleden

Sip de Haan met zijn lintje (ach, had nyt hoeven)

Sip de Haan, boegbeeld van de Schepenbuurt in Leeuwarden is gisteren overleden. De laatste weken ging zijn gezondheid achteruit. De Haan verhuisde eind vorig jaar naar verzorgingshuis Abbingahiem.

De Haan streed, samen met wijkbewoners, opbouwwerkers en anderen, jarenlang voor een goed leefklimaat in het kleine wijkje in het oosten van Leeuwarden. Een van zijn medestrijders was Piet Kramer uit de naastgelegen wijk Wielenpôlle. Geregeld werden college en raad op hun vestje gespuugd en eisten de twee maatregelen voor de bewoners van de twee wijken waarin vooral mensen met een kleine beurs en studenten zijn gehuisvest.

De twee hadden geregeld hun buik vol van de reguliere welzijnswerkers en organiseerden alternatieve ondersteuning, niet altijd met succes. Aanvankelijk leek het project Big Society van Bea Moed de wijken permanent uit het slop te zullen trekken, maar door verschillen van inzicht gingen partijen weer uit elkaar.

Kramer en De Haan boekten ondanks tegenslag regelmatig succes met hun initiatieven en wisten met enthousiasme hun wijkproblematiek onder de aandacht te brengen. It Skiphús was het epicentrum van de Schepenbuurt. De Kobbekooi vervulde voor de Wielenpôlle deze rol. Job Cohen, de toenmalige partijleider van de PvdA, zat er aan de bar te luisteren naar de plannen voor een eigen bierbrouwerij. Die er overigens nooit is gekomen.

De Haan is ruim veertig jaar, samen met zijn familieleden en met scheepstoeter van de Schepenwijk Femmy, actief geweest in zijn Schepenbuurt. Sip de Haan was als onderhoudsman van technische installaties lange tijd in dienst van de gemeente Leeuwarden. Zaterdag wordt hij gecremeerd in het crematorium in Marssum.

Piet Kramer en Sip de Haan

=====================================

(gesprek met Sip de Haan van de Schepenbuurt in Leeuwarden, november 2008)

Wat is er aan de hand Sip de Haan?

‘Nou, dat sal ik dij fertelle. In 1996 hewwe we un speeltún kregen. Daar binne toen drie bejaardenwoninkjes foor sloopt. Kostte 450.000 gulden. Siën: der hangt noch un tegeltjse.’

450.000 gulden, alleen ut slopen?

‘Ja, alleen ut slopen, en guldens hé!’

En toen?

‘Toen is der met feul bombarie un speeltún kommen. Daar is fors in investeerd. Wy hewwe der as wyk oek noch 10.000 gulden in stoken. En ut wykpanel oek.’

En nu?

‘Ja, nou is ie afkeurd.’

Jammer.

‘Ja, jammer. Dus we seiden tegen wethouder Krol dy hier laatst was: wat gaan we doën? Hy even prate met syn ambtenaren en toen het ie seid: der is 700.000 euro foor ut opknappen fan speeltúnen in 2009.’

700.000? Waar haalt die Krol het ook altijd vandaan. Een mirakel. Oplost dus?

‘Ja, dat sei ik oek, en toen sei Krol, daar hore jum nyt bij. De boel is fan Nieuw Wonen. En dy seiden later we doën der niks meer an. Se wille der vanaf. Ja, sterker noch, se wudden de boel wel opheffe.’

Dat kan niet waar wezen.

‘Ja. Ik sei: wat salle we nou krije. Se wille hun ferantwoording nyt nimme. We binne der mooi met an. As dy speeltún nou nyt brúkt wudde, mar de tún is altyd beset.’

Bij Nieuw Wonen Friesland waren de heren De Wolf en Oppenhuizen vanmiddag niet bereikbaar voor een reactie.

================

EVEN BELLEN MET SIP DE HAAN VAN DE SCHEPENBUURT (januari 2006)

Hoe zat dat nou met die kerstpakketten voor de Boppers, De Haan?

‘’Nou, dat sal ik dy fertelle. Maar ik noem gien namen.’’

Rugnummers?

‘’Nee, oek gien rugnummers. Wij geven de Boppers, de mannen van de Buurt Onderhoudsploegen altijd een kerstpakket. Dat doen we nou al tien jaar. We halen zo’n 1100 euro op bij woningcorporatie Nieuw Wonen Friesland en de wijkpanels van Achter de Hoven en de Schepenbuurt. En nou mocht het ineens niet meer van de gemeente. Ik had de twintig pakketten al klaar staan. De ambtenaren zeiden: dat is belangenverstrengeling.’’

Jammer.

‘’Niks niet jammer. Se froegen meteen wat angstig – se kenne mij wel – wat ik nou doën ging. Ik sei: ik bel de Leeuwarder Courant en smyt die pakketten achter in ‘e auto en ried daar fanmiddag nog met naar ut stadskantoor en gooi de hele bliksemse bende in de hal. En daarna hang ik by de wethouder an ‘e snor.’’

Dat vonden ze we een aardige actie zeker?

‘’Binnen un paar minuten hingen se weer an ‘e tiffefoan. Ik moest de pakketten toch mar útdele. Se binnen omleggen gaan. Ik had ut deen oek. Ut binne Boppers, meensen met un minimum-útkering, daar magge je wel wat goed foor sorge. Nieuw Wonen Friesland had VVV-bonnen fan 25 euro kocht, foor alle Boppers in ‘e hele stad, maar die bonnen legge nog in ‘e kluis. Die binne wat skrokken.’’

Andries Veldman

OLYMPUS DIGITAL CAMERA