Ik moest mijn rol als beginnend boekverkoper inruilen voor die van zanger in een bejaardenbandje

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER zondag 5 juli

Ik ben benieuwd wat er verkocht is gisteren, denk ik als ik de Rode Loper binnen loop. Gisteren moest ik mijn rol als beginnend boekverkoper noodgedwongen inruilen voor die van zanger in een bejaardenbandje. Ook leuk natuurlijk, maar toch. Het moet niet zo worden dat de Boekenpassage zonder mij net zo goed of misschien beter draait. Nog voor ik de boel opgestart heb kijk ik op de verkooplijst. Voor de omzet heeft het niet uitgemaakt dat ik er gisteren niet was. Heel fijn, maar ik voel diep in mijn hart ook iets van teleurstelling.

Overigens is dat gevoel snel verdwenen als ik 5 minuten nadat ik de deuren heb open gedaan al mijn eerste boek verkoop. ‘Vaslav’ van Arthur Japin. Het is het geromantiseerde verhaal over de beroemde danser Vaslav Nijinski, die op het hoogtepunt van zijn roem midden in een voorstelling het toneel afliep en daarna nooit meer gedanst heeft.

Een mevrouw van middelbare leeftijd koopt het boek ‘Kamasoetra’, dat al in de tweede eeuw van de jaartelling werd geschreven. Ben je hier niet wat laat mee, vraag ik. De Kamasoetra is bij ons toch voornamelijk bekend door de uitgebreide beschrijvingen van seksuele standjes. Je bent nooit te oud om te leren, zegt ze. Dat is waar, zeg ik. Maar ik heb dit boek laatst ook even ingekeken en toen was ik blij dat ik aan yoga doe waardoor ik nog enigszins soepel ben gebleven. Anders houd je zoiets niet bij. Het was destijds bedoeld als handleiding voor stellen die een gearrangeerd huwelijk hadden, zegt de mevrouw. Zo goed heb ik het ook niet doorgekeken, antwoord ik. Dat dacht ik al, zegt de mevrouw terwijl ze haar kaart op het pinapparaat legt.

Twee meisjes komen bij mijn tafel met het boek ‘Beekman en Beekman’ van Toon Kortooms. Het gaat over een Brabantse tweeling rond de Tweede Wereld Oorlog. Dit is toch niet voor jullie zelf, vraag ik. Nee hoor, dit is voor onze opa, zeggen ze. Die heeft het vroeger gelezen maar is het boek kwijt geraakt. En nu geven wij het hem weer. Ik heb het lang geleden ook een keertje gelezen, zeg ik. Maar ik denk dat ook ongeveer net zou oud ben als jullie opa. Maar ik blijk bijna 10 jaar ouder te zijn.

Zo’n snor wil ik eigenlijk ook heel graag zeg ik ten een mevrouw die het boek ‘Slurp’ van Ilja Gort koopt. Ik denk niet dat het jou zal staan, zegt ze. Gelukkig maar, want het lukt me ook niet om zoiets te laten groeien, reageer ik.

Het laatste boek dat ik vandaag verkoop is, ‘De groene eend’ van Manu Causse. Het verhaal over een roadtrip die een vader met zijn autistische zoon maken in een groene Lelijke Eend. Een ontroerend boek, lees ik op de achterkant. De vader en zijn zoon krijgen voor het eerst echt contact en alles loopt goed af. Jij houdt van boeken die goed aflopen, vraag ik het meisje dat het boek koopt. Ze knikt. Nou dan zit je volgens de achterkant goed met dit boek. Maar die had ze zelf ook al gelezen.

Als ik de verkooplijst van vandaag bekijk, zie ik dat mijn vervanger het gisteren een stuk beter gedaan heeft dan ik vandaag. Wat chagrijnig loop ik naar huis. En het humeur wordt er niet beter op als ik merk dat ik vergeten ben om iets voor mezelf mee te nemen om te lezen.