Misschien moet ik mijn oordeel over voetballiefhebbers een beetje bijstellen, denk ik

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 20 juni

ik heb er over nagedacht, zeg ik tegen mijn eerste klant. Hij heeft me net gevraagd of we een speciaal tafeltje of kast met boeken over voetbal hebben. Het voetbal WK wordt immers gespeeld. Ik moet hem teleurstellen. Ik heb toevallig deze week gehoord dat er om het Wereldkampioenschap gevoetbald wordt. En er zullen best wel ergens een paar boeken over voetballen zijn, zeg ik, maar ik weet ze niet zo één twee drie te vinden. Ik hou niet van voetbal. En zeker niet met die malloten erbij die zich helemaal in het oranje hullen. Maar, ik moet je wel bekennen dat ik zonet een oranje tompouce heb gegeten. En voor mij als voetbalhater en republikein is dat al heel wat.

Misschien moet ik mijn oordeel over voetballiefhebbers een beetje aanpassen, denk ik als de man met een piepklein boekje met gedichten van Dylan Thomas de deur uitloopt.

Daarna verkoop ik achter elkaar nog meer poëzie. Eerst een bundel van Jules Deelder met de titel ‘Vrijwel alle gedichten’. We praten even over Deelder die ooit een keertje onaangekondigd voor mijn restaurant stond en verbaasd was dat ik geen tafeltje meer voor hem had. En daarna nog een keer op het Raadhuisplein waarbij hij op een snaredrum trommelde en dat hij dat zelf ook wel een beetje belachelijk vond omdat er een drummer met een compleet drumstel achter hem drumde. Maar hij had wel een geweldige saxofonist en een man met een hammondorgel bij zich die voortreffelijke jazz speelden.

Dan staat er een klant met een bundel van Gerrit Komrij, ‘Alle gedichten’ bij mijn tafel en met ‘Junkieverdriet’ een gedichtenbundel van Jotie T’Hooft. Als ik daarna even tijd heb voor een nieuwe espresso, zoek ik deze voor mij onbekende dichter op Google even op. Geboren in 1956 heeft hij als veelbelovend dichter en na een uitbundig leven op 21-jarige leeftijd zelfmoord gepleegd. Zijn leven was misschien uitbundig, maar wel een beetje kort, denk ik. Ik loop meteen naar de poëziekast om te kijken of er misschien nog meer van deze Belg in de kast staat. Nee dus.

Een Spaanstalig meisje komt met met het boek ‘Komt een vrouw bij de dokter’ van Kluun bij mijn tafel. Lees je Nederlands, vraag ik haar. Nee, maar ze wil het door dit boek te lezen leren. Ik weet niet of dit dan zo geschikt is, zeg ik. Maar ik kan haar niet overhalen een ander boek te kopen. Als je weer komt wil ik horen hoe goed je Nederlands spreekt, zeg ik.

Ben je hier ook nooit in begonnen, vraag ik een man die ‘In naam van de roos’ van Umberto Eco koopt. Of heb je ooit de film gezien? Hij heeft de film gezien en is in een ver verleden ook ooit aan het boek begonnen, zegt hij. Maar toen is hij tot pagina 60 gekomen. Die laatste 500 bladzijden had je toen geen zin meer in en nu wel, vraag ik. Maar ik krijg er geen antwoord op. Hij duwt me nog een ander boek in mijn handen: ‘Van oude mensen de dingen die voorbij gaan’ van Louis Couperus. Je houdt wel van spanning, zeg ik als hij zijn pas op het pinapparaat legt.

Heb ik nog wat te lezen vanavond als ik met een wijntje lekker aan de Dokkumer Ee zit, vraag ik me af als ik de winkel afsluit. Ik pak de biografie van Rob van Gennep, uitgever van links Nederland van een tafel en stop het in mijn tas. Waarom is dit boek nog steeds niet verkocht, denk ik. Heeft het met de politieke kleur van mijn klanten te maken? Een uurtje later zit ik aan het water te lezen over de man die het spraakmakende boekje ‘Tien over rood’ en het ‘Dagboek van Che Guevara’ uit gaf, en wentel ik me weer in jeugdherinneringen.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.