Schiphol! Toen ontwaakte ik uit mijn nachtmerrie

(tekst: ingezonden – beeld Roelof van der Schaaf)

Watersnood

Ik droomde laatst dat de Afsluitdijk doorbrak. Het IJsselmeer stroomde langzaam vol. Niks om je zorgen over te maken, de voormalige Zuiderzee overstroomde wel eens delen van Friesland, Noord Holland en Gelderland. De autoriteiten deden niks, en zagen lijdzaam toe hoe het toch uit de hand begon te lopen. Maar in plaats van de dijk te dichten zochten ze naar bergingsmogelijkheden voor het wassende water. Ze faciliteerden het zelfs. Laten we het land dat we van de zee hadden afgenomen, weer teruggeven. Besloten werd de Noordoostpolder weer vol te laten lopen.

Helaas, de zee nam daar geen genoegen mee, en bleef alsmaar water in het IJsselmeer stuwen. De opvangcapaciteit van de Noordoostpolder was verbruikt. Toen besloot men dat andere polders solidair moesten zijn, en ook hun aandeel moesten leveren. Men legde de resterende polderbewoners een overstromingswet op.

Ondanks de protesten van de bewoners. Zo liepen langzamerhand de Flevopolders en de Wieringermeer vol. Maar ook dat bracht de toestroom niet tot stilstand. Maar geen nood, in Noord Hollend zijn nog talloze polders, die in de middeleeuwen werden drooggelegd en veranderd in vruchtbare landbouwgrond. Leeftijdsgenoten van mij kunnen ze nog moeiteloos opdreunen: Schermer, Beemster, Purmer, Wormer. Die moeten ook maar weer vollopen. Maar nog steeds geen besluit om de toestroom te dempen en Afsluitdijk te dichten.

Toen viel het oog van onze bestuurders op de Haarlemmermeerpolder. Die tot halverwege de 19de eeuw de naam het Haarlemmermeer droeg. Een enorme watervlakte. Daar zou heel wat water in opgevangen kunnen worden. Dat daar steden en dorpen liggen, nou ja, de mensen die daar wonen moeten begrip hebben voor de toenemende waterstroom.

Maar… in de Haarlemmermeer ligt ook Schiphol. Schiphol! Daar vertrek ik over een paar weken naar een zonnig oord. Toen ontwaakte ik uit mijn nachtmerrie.

Gelukkig was mijn droom geen realiteit, maar ik herken er wel het migratiebeleid in dat onze wakkere volksvertegenwoordigers over ons uitstorten. Ik heb naar het debat over de asielwetten in de Eerste Kamer gekeken. Tenenkrommend. Waarschijnlijk heb ik daarbij mijn nachtmerrie opgelopen. En kijkend naar de plannen die er liggen zal die regelmatig terugkomen

Gert van Meegdenburg