Gerben Hoogterp (PAL) gepikeerd over lawaai van luchtmachtshow

(tekst: ingezonden – PAL/GroenLinks-raadslid Gerben Hoogterp)

Vraagtekens bij lawaaispektakel

De Luchtmachtdagen op de vliegbasis trekken in twee dagen 200.000 bezoekers. Denkt niemand dan na over het lawaai, het milieu, oorlog en de portemonnee, vraagt Gerben Hoogterp zich af in een opinie artikel in het Friesch Dagblad van vandaag.

Dit weekend begint de Vredesweek. Precies tegelijk zet de vliegbasis Leeuwarden haar deuren open. We kunnen ons vergapen aan de vliegshows in het luchtruim boven de Friese hoofdstad. De Luchtmachtdagen als mega-attractie.

Het lijkt lang geleden dat we bij zo�n dag hoorden: hoezo, is het hier oorlog? Of dat mensen klaagden over de stortvloed aan decibels. Welke enkeling taalt er om dit lawaai? En dan het milieuaspect. Leeuwarden wil een groene energieneutrale stad worden. Maar hoe zit het met de CO2- compensatie van de deze dagen verstookte extra kerosine? Is een bos zo groot als de vliegbasis groot genoeg? Ik ken mensen die tegen stierenvechten en het doden van zeehonden zijn, maar bij wie het hart sneller gaat kloppen bij dit duizelingwekkende luchtmachtspektakel met de potentie tot vernietiging van vele mensenlevens. Ik ben uiteindelijk een voorstander van vredesmissies, maar behoort bij de prijs ook zo�n reclameweekend voor Defensie?

Wat mij het meest verbaasd is het financi�le aspect. Mensen die anders met veel volume spreken over het in de hand houden van de overheidsuitgaven en nut en noodzaak van onze bestedingen zijn muisstil op deze lawaaidagen. Precies nu de nieuwe uitgelekte miljoenennota ons voorhoudt dat de broekriem nog meer zal moeten worden aangehaald steken we geld in deze vliegshow. Waarom? Defensie moet straks 600 miljoen (!) Euro bezuinigen. Dat betekent dat de krijgsmacht � tijdelijk, zegt men � minder inzetbaar zal zijn, ook voor vredesoperaties? Waar kiezen we straks voor: een echte vredesoperatie of weer zo�n luchtshow?
Ook al kan de bedoeling van deze vliegtuigen met hun precisie bombardementen je niks schelen, ook al doet het behartigen van de Westerse oliebelangen in Libi� je niets, ook al heb je geen boodschap aan het milieu, ook al ben je doof voor deze herrie, dan nog denk ik: waarom let je niet op je portemonnee? Wat zou je allemaal kunnen doen met dit geld?
Een vriend zegt me: maak je niet sappel. Maatschappelijk hebben we niet een leger voor oorlog maar voor ver weg vredesmissies en voor dichtbij theater-amusement. Je kunt een dagje naar Six Flags of het Dolfinarium. Maar dit is voor veel Nederlanders helemaal fascinerend, omdat het ook nog eens volledig gratis is. Het kan dan niet meer stuk ook al wordt het publiek dit jaar verzocht om laarzen mee te nemen in verband met de doorweekte aarde.

Velen worden aangetrokken door dit welhaast bovenmenselijke fenomeen van dodelijke techniek en luchtacrobatiek. Deze week telde onze Oldehove de tienduizendste seizoensbezoeker. Op dit lawaaispektakel worden 200.000 mensen verwacht. In geen twintig jaar kan de scheve toren tippen aan dit vliegfestijn. Het is net alsof er een magneet in de grond zit tussen Marssum en Jelsum die aan ons mysterieuze verlangen naar enerverende emotie trekt, op de grens van dood en leven en oorlog en vrede.
Ik hou mijn hart vast als de vliegtuigen straks weer over onze stad scheren en plant ter compensatie van alle symbolische en letterlijke uitstoot maar een boompje. Ondertussen denk ik aan alle oorlogsslachtoffers en aan hen die zich in stilte inzetten voor vrede. Komende woensdag, op de Internationale Dag van de Vrede, zal zoals elk jaar weer de vredesvlag op de Oldehove gezet worden. Na een weekend vol hemels geweld wappert dan de vlag met de kleuren van de regenboog als vraagteken bij militair machtsvertoon en stil signaal van die droom van vrede.