Zo eindigen we de dag toch nog depressief, zeg ik tegen de man die het boek ‘Knielen op een bed violen’ van Jan Siebelink koopt

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 21 september

Deze zaterdag begint de Rode loper zoals ik me in mijn jongensdroom een boekwinkel altijd heb voorgesteld: lekker zitten te lezen omgeven door boeken, wat zachte operamuziek en een kop koffie. En ook, geen klanten die komen storen. Mijn gevoel van tevredenheid is snel over als ik een tweede kopje koffie wil maken en de machine me vertelt dat ik bonen moet bijvullen. Bonen die er niet lijken te zijn. Ik gooi die klote tent dicht, foeter ik. Ik ga hier niet zonder koffie zitten. Gelukkig komt er een bekende binnen lopen voor koffie en die mag eerst naar de winkel.

Als ik de koffiemachine vol pas gekochte bonen gooi wil een man met een zuidelijk accent het boek ‘Doen!’, van de Vlaamse schrijver Tom Lanoy afrekenen. Een verzameling columns die Lanoy voor het blad Humo schreef. We praten nog even, terwijl er twee kopjes vol heerlijk ruikende koffie lopen, over de uitspraak van de achternaam. Wij Vlamingen zeggen het op zijn Frans, zegt de man. Dat is toch raar voor een Vlaming, is mijn reactie. Maar ik begrijp dat Vlamingen geen moeite hebben met Franse namen.

Daarna komt Judith binnen lopen om over het Boekenballetje van aanstaande zaterdag te praten. Uiteraard loopt ze ook even langs de poëziekast en plukt er een bundel van Driek van Wissen uit. Hij werd de ongekroonde koning van de sonnetten, zesregelige sneldichten over actualiteit, genoemd.

‘Als schrijver moet je veel lijden’ is de titel van het volgende boek dat ik verkoop. Het is geschreven door de beroemde schaker Hein Donner. Het zijn korte columns die eerder verschenen in de NRC. Donner die door een hersenbloeding was getroffen, tikte ze met één vinger. Toen ik dit voor het eerst hoorde, dacht ik meteen weer aan mijn typediploma dat ik ooit gehaald heb en waarom ik nu met drie vingers op het toetsenbord bezig ben.

Houd je van geweld, vraag ik het meisje dat het boek ‘1453’ van Roger Crowley koopt. Het boek beschrijft nogal gedetailleerd de belegering van Constantinopel door een Ottomaanse sultan. Ze houdt van geschiedenis, zegt ze. Bestaat de geschiedenis dan niet voornamelijk uit oorlog en geweld, vraag ik haar. De geschiedenis die je leest meestal wel, zegt ze. Daar zijn we het dus over eens.

Een jongen komt met zijn vriendinnetje om af te rekenen. Hij heeft twee tuinboeken bij zich. Eéntje over het inrichten van kleine tuinen en ééntje over tuinonderhoud. Heb je zulke groene vingers of studeer je voor hovenier, vraag ik. Maar hij heeft alleen maar een balkonnetje dat hij wil inrichten. Had je dan niet een ander boek kunnen vinden, vraag ik. Maar hij vindt deze boeken leuk en wie ben ik dan om ze hem niet te verkopen. Het meisje koopt het boek ‘De heksen van Milford’, van Josephine Tey over een achttiende-eeuws proces tegen een moeder en dochter die van hekserij verdacht werden. Dit is een fijn boek om straks in een luie stoel op je mooi ingerichte balkonnetje te lezen zeg ik. Ze lacht maar wat.

Een meisje koopt het boek ‘Het gouden paviljoen van de Japanse schrijver Yukio Mishima. Ik vraag haar of ze van Japanse literatuur houdt. Maar dit wordt haar eerste boek, zegt ze. Als je het mooi vindt moet je ook de boeken van Haruki Murakami gaan lezen, zeg ik in mijn rol als beginnend boekverkoper.

Zo eindigen we de dag toch nog depressief, zeg ik tegen de man die het boek ‘Knielen op een bed violen’ van Jan Siebelink koopt. Ik heb de film gezien, zegt de man. En daar werd ik inderdaad niet vrolijk van. Het boek is nog erger, zeg ik als hij betaalt heeft.

Als ik naar huis ga steek ik de gedichtenbundel ‘Van alle kanten komen ze’ van film- en toneelregisseur Alex van Warmerdam in mijn tas. Even een beetje poëzie en een glaasje wijn aan de Dokkumer Ee zo meteen.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.

Let op: boekenballetje op zaterdag 28 september om 19.30 uur.