GrienLinks wil duidelijkheid over kosten aquaducten

Foto: A. Keikes

(tekst: persbericht)

GrienLinks wil duidelijkheid over kosten aquaducten

In Fryslân zijn vijf bruggen op de vaarweg Lemmer-Delfzijl aan vervanging toe, onder meer bij Spannenburg en Kootstertille. Daarbij kan een keuze gemaakt worden uit vervanging door een nieuwe brug of een aquaduct. Statenfractie GrienLinks vraagt zich af wie die keuze mag maken, wat dat kost, en of de belangen van fietsers ook meetellen in de beslissing. Daarom heeft de provinciale fractie vragen gesteld aan het college.

Statenlid Elsa van der Hoek: “Als de bruggen vervangen worden door een andere brug, zijn de kosten voor Rijkswaterstaat. Maar als er een aquaduct voor in de plaats komt, kost dat de provincie veel extra geld. We krijgen steeds van de provincie te horen dat er veel minder geld is, en zeker geen geld voor nieuwe voorstellen. Dat kunnen wij niet met elkaar rijmen. Daarom willen wij weten hoeveel de extra kosten van een aquaduct zijn, hoe we dat zouden moeten betalen en wie de uiteindelijke keuze maakt. En natuurlijk ook welke financiële risico’s eraan verbonden zijn, want aquaducten pakken vaak duurder uit.”

Onlangs waarschuwde de Fietsersbond de Provinciale Staten op de financiële gevolgen voor de provincie. Ook wees de Fietsersbond erop dat een aquaduct autoverkeer verder aanmoedigt en minder aantrekkelijk is voor fietsers, vanwege het grote hoogteverschil.

Van der Hoek: “De provincie moet meerdere doelen halen. Allereerst moet de uitstoot van CO2 flink omlaag. Daarom willen we, net als de Fietsersbond, dat mensen minder met de auto rijden en vaker met de fiets. Ten tweede wil dit college dé fietsprovincie van Nederland worden. Ook daarom willen we fietsen veiliger en aantrekkelijker maken en autorijden juist minder aantrekkelijk. Worden de belangen van fietsers en het klimaat wel voldoende meegewogen in de keuze voor een brug of aquaduct? Het gaat om veel geld, dus wij willen graag weten wat de voor- en nadelen zijn van beide keuzes. We willen graag dat het college ons al betrekt bij het proces, niet pas als de minister een voorkeursbeslissing uitspreekt.”