Is een leesclub typisch iets voor vrouwen, vraag ik me af als ze weg is

Foto: Liwwadders

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 23 december

Eigenlijk is het te bizar voor woorden, denk ik als ik alle klusjes gedaan heb om de winkel te openen en een kopje espresso wil maken. Maar eerst krijg ik nog opdrachten van de koffiemachine. Het begint met een vraag. Alstublieft reinigen, vraagt de machine in de display. Daar heb ik nu geen tijd voor, zeg ik en druk op de knop voor de espresso. Maar dan begint te machine opdrachten te geven. Bonen vullen! Water vullen! Gelaten voer ik de orders van de machine uit in de wetenschap dat hij anders weigert om mij ook maar één druppeltje koffie te leveren. Ik heb altijd al wat moeite gehad met autoriteit en nu neem ik orders aan van een machine. Gelukkig kan ik er niet te lang over nadenken want er komt een grootmoeder met twee kleinkinderen binnen die ik moet uitleggen dat de collectie kinderboeken in de Rode Loper interessanter is voor ouders en grootouders als verzamelobject, dan voor de kinderen van deze tijd. Maar een puzzel van Jan van Haasteren is een goed alternatief, zegt oma.

Ik houd helemaal niet van lezen, zegt een man van een jaar of vijfendertig tegen me, maar ik moet twaalf boeken lezen voor mijn leeslijst van school. Ik kijk hem wat verbaasd aan. VWO, verduidelijkt hij. Veel klassen dubbel gedaan, vraag ik. Maar hij is laat begonnen, zegt de man en wil het boek ‘De heilige Antonius’ van Arnon Grunberg afrekenen. Het is een boekenweekgeschenk uit 1998. Dan heb je nu een mooi dun boekje, zeg ik. Ik geef hem ongevraagd nog wat advies, dat er op het internet veel boekenuittreksels staan en dat het voor het vwo ook wel genoeg is om van sommige boeken alleen de achterflap uit het hoofd te leren. Maar dat gaat zeker wat te ver want de man antwoord dat hij binnenkort terugkomt voor een ander boek.

Daarna komt er een vrouw bij me die me vraagt om een boek van Arthur Japin. Ze spreekt de naam in een soort Engels uit, waardoor ik eerst niet begrijp wie ze bedoelt. Ze moet het lezen voor een leesclubje, zegt ze. Ik wijs haar op de kast met literatuur en daar zie ik haar even later met een boek van Japin in haar hand. Nu begrijp ik wat ze me vroeg en vraag welk boek ze zoekt. ‘De zwarte met het witte hart’, zegt ze. Het verhaal over de twee Afrikaanse prinsjes die aan koning Willem de eerste werden geschonken. In 1837 kon dat nog. Ik pak het boek voor haar en na een minuut of vijf wikken en wegen besluit ze het boek toch maar te kopen. Veel plezier bij de leesclub, zeg ik als ze betaalt. Is een leesclub typisch iets voor vrouwen, vraag ik me af als ze weg is. Ik hoor nooit mannen die zeggen dat ze bij een leesclubje zitten.

Even later loopt een man helemaal blij met een fotoboek van de Franse fotograaf Robert Doisneau de winkel uit. Het zijn schitterende zwart-wit foto’s van Parijs in het midden van de vorige eeuw.

De middag kabbelt verder met veel mensen die alleen komen kijken, een Christmas Carol en wat 1-euro boeken komen kopen.

Dit is echt iets om tijdens de kerstdagen te lezen. Ongevraagd krijg je dan toch een soort gevoel van welbehagen, zeg ik tegen een mevrouw die het boek ‘Een bezeten land’, van de historica Monica Black koopt. Het boek beschrijft de naoorlogse periode in Duitsland met Messiaanse gebedsgenezers, duiveluitdrijvingen en hekserij. En over de ontelbare Duitsers die beweerden een glimp van de maagd Maria opgevangen te hebben.

Als ik de Rode Loper wil sluiten heb ik toch een ietwat onbevredigend gevoel dat ik niet thuis kan brengen. Tot er nog een klant binnenkomt die vraagt of ik nog een exemplaar van de onverbiddelijke bestseller ‘Het leven in een vrolijke provinciehoofdstad’ heb. Je hebt geluk zeg ik. Er zijn er nog een paar.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Ieder dag, behalve maandag, geopend.