Hoe hoger het cijfer was dat de restaurants kregen, des te mooier de jonge kelners waren die daar rondliepen

Foto: Liwwadders

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 28 oktober

Het is druk in de Rode Loper. Niet met de verkoop van boeken overigens. Ik heb het druk om de aanwezige kunstenaars van een natje en droogje te voorzien. De herfst Artfair is dit weekend. En die houdt me al een paar dagen bezig. Ik heb schilderijen op onmogelijke plekken opgehangen. Boeken verplaatst omdat er anders geen plek was voor de kunst. Een vriendin een half uur lang liedjes laten zingen en vandaag zorg ik er voor dat de aanwezige kunstenaars gelaafd worden.

Er lopen veel mensen binnen, maar behalve voor de verkoop van twee oude ansichtkaarten hoef ik niet als beginnend boekverkoper in actie te komen. Maar net als ik twee kopjes onder de espressomachine zet wordt er naar me geroepen dat er een klant is. En verdomd, bij mijn tafel staat een mevrouw met een boek in haar hand. Het is het boek Lopen Loutert, van Michel Jourdan. Ik houd ook wel van wandelen, maar dit boek was me wat te zweverig. U moet wel andere schoenen aandoen als u dit boek in de praktijk brengt, zeg ik tegen de mevrouw die nu niet bepaald op wandelschoenen staat. Ze vertelt me dat ze stukken van het Pieterpad gelopen heeft en ook een paar jaar geleden de Nijmeegse Vierdaagse. Ja daar gaat dit boek over, zeg ik. Wandelen en dan mediteren op de cadans van je voetstappen. Eén worden met de wereld om je heen. Die andere duizenden wandelaars dus.

Als ze weg is kan ik de koffie voor de kunstenaars afmaken. Als ik weer een poosje zit komt er een mevrouw met een boek van culinaire allesweter en recensent Johannes van Dam, De Tafel van Tien, bij me om af te rekenen. Niet alles geloven wat er in dit boek staat mevrouw, zeg ik. Ze kijkt me wat verbaasd aan. Ik ben jarenlang kok geweest, leg ik uit. Maar hij schreef ook altijd hele goede restaurantrecensies, zeg ze. Daarom, antwoord ik. Hoe hoger het cijfer was dat de restaurants kregen, des te mooier de jonge kelners waren die daar rondliepen, heb ik wel eens gehoord. Als ze met het boek wegloopt, vraag ik me af of ze Johannes eerder gelooft dan deze beginnend boekverkoper.

Voor mijn kleinkind, zegt een mevrouw, er komen volgens mij vandaag alleen dames aan mijn tafel, en legt een boekje over Floddertje van Annie M.G. Schmidt op tafel. In dit boekje gaat Floddertje met haar hondje Smeerkees in bad. Gaat u het voorlezen, vraag ik. Ja, zegt ze want haar kleinkind is nog maar vier jaar. Dat is toch wel een leeftijd dat je een beetje moet kunnen lezen, denk ik.

Zo’n dag dat er niet veel boeken worden verkocht, maakt me wel een beetje melig. Als er halverwege de middag iemand begint over de prijs van Afkes Tiental van Nynke van Hichtum, zeg ik dat zeventig eurocent toch niet erg duur is voor een kind. En dat ze de vader en de moeder er gratis bij krijgt.

Een man staat met het boek Asterix en de Waarheid van René van Royen en Sunnyva van der Vegt in zijn hand. Ik begin een praatje over het net uitgekomen Asterix album, De witte iris. Hij twijfelt nog of hij het boek zal kopen. Maar uiteindelijk komt het goed. De man is kweker van witte irissen en we zijn het er beide over eens dat als je de strips over Asterix en Obelix hebt gelezen, je geen geschiedenis boek over de oudheid nodig hebt.

Thuisgekomen ligt er nog een boek opengeslagen op tafel, Het Jongensmeisje van Joost Zwagerman. Ik ga even een uurtje lezen. Zo’n Artfair vraagt nogal wat van een beginnend boekverkoper, denk ik zuchtend.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend, behalve maandag.