Misschien moeten we toch wat bouquetreeksboeken aanschaffen, denk ik

De kleuren van de liefde van Cristina Caboni is het eerste boek dat ik vandaag verkoop. Gefeliciteerd, zeg ik tegen de mevrouw die het koopt. Dit boek is goed voor één hele luie zomerse dag in de kuip van uw kruisertje. Dat heeft ze me namenlelijk net verteld, dat ze samen met haar man met en boot in de Prinsentuin liggen. Wist u dat deze maand ook het 4500ste exemplaar van de bouquetreeks uitkomt? Dat weet ze niet, maar ze gaat er op letten, belooft ze me.

Een jong stel staat te wachten tot ze ook af kunnen rekenen. Dit is een hele oude kleur van liefde, zeg ik tegen de jongen die me het boek laat zien dat hij wil kopen: Belijdenissen van Aurelius Augustinus. Volgens mij is de schrijver al een jaartje of zestienhonderd dood. Zijn belijdenissen zijn nog steeds heel leesbaar, zegt de jongen. Nou, dan morgenmiddag ook maar lekker lezen op de boot, adviseer ik. Maar ze zijn niet met een boot.

Daarna verkoop ik het boeken De bijbel voor ongelovigen van Guus Kuijers en Psychologie van de stilte, een kennismaking met de Acem-meditatie. Als de klanten met hun boeken de deur uit zijn heb ik tijd voor koffie. Misschien moeten we toch wat bouquetreeksboeken aanschaffen, denk ik. Het wordt wel wat serieus zo.

Een mevrouw komt binnen en zegt: Gelukkig, hij staat er nog en pakt een grote rode vaas van een plankje. Ze is al eerder binnen geweest met haar man, maar toen heeft ze hem laten staan. Uw man vond hem niet mooi zeker, vraag ik. Ze schudt nee. Ik ook niet zeg ik, maar gelukkig neemt u hem nu mee en hoef ik er niet meer tegenaan te kijken. Ik wijs haar nog even op het tafeltje achter mij dat vol prullaria staat. Neem dat alsjeblieft ook mee, zeg ik. Maar nee, ze wil alleen de vaas.

Een tijdlang komen er vervolgens alleen mar mensen binnen die komen kijken en niets kopen, maar mij wel complimenteren met de fantastische ruimte van De Rode Loper, de geur van mijn kop espresso en de operamuziek die uit de speakers komt. Is dit ook de muziek die je thuis luistert, vraagt iemand mij. Nee dit is uitsluitend voor hier, zeg ik. Thuis komt er Tiroler jodelmuziek uit de speakers. En wat oude jazz, vertel ik er achteraan. Dan zijn ze geïnteresseerd. Er slingeren wat bekende namen uit de moderne jazzwereld over de tafel, maar ik zeg dat ik eigenlijk alleen naar oude New Orleans jazz luister.

Een poosje later moet ik als beginnend boekverkoper even op mijn strepen staan. Want uiteindelijk ben ik vandaag wel in charge in deze mooie winkel. Een man komt met drie boeken bij mijn tafel. Er is een heel dun 1-euroboekje bij. Acht euro alsjeblieft, zeg ik als ik de titels genoteerd heb. Doe maar tien, zegt de man. En dat is dus het moment dat je als beginnend boekverkoper op moet passen. Anders zijn de klanten je uiteindelijk de baas. Ik tel het hem even voor: deze twee zijn samen acht euro, het kleine boekje krijg je van mij, dus is de rekening acht euro. Doe maar tien, zegt de man. Nou moet je goed luisteren, zeg ik, ik ben hier vandaag de baas. En als ik besluit dat je voor deze drie boeken acht euro moet afrekenen, dan is dat zo.

Ik toets het bedrag in het pinapparaat en zuchtend legt hij zijn kaart erop.

Net voor sluitingstijd komen er twee jongens binnen waarvan eentje het boek Rinus van der Lubbe, doodstraf voor een provo van de schrijver Jef Last koopt. Van der Lubbe werd door de nazi’s geëxecuteerd omdat hij de Rijksdag in brand zou hebben gestoken. Vijf minuten later is de jongen weer terug en koopt ook nog het boek over Domela Nieuwenhuis, Van Christen tot Anarchist, dat hij op weg naar buiten nog tegenkwam. Jij houdt van dwarse mensen zeg ik.
Later thuis schenk ik me een glaasje wijn in en ga verder met het boek Dit zijn de namen van Tommy Wieringa. Dat moet eigenlijk nog uit vandaag.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in Boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat (open dinsdag t/m zaterdag van 11 tot 17 uur, zondags van 13 tot 17 uur)