Maakt de wolf een kans in hartje Leeuwarden?

Maakt de wolf een kans in hartje Leeuwarden?

DOOR ANDRÉ KEIKES

Je hebt oude natuur en nieuwe. Oude natuur is door de eeuwen heen langzaam gegroeid. Nieuwe natuur is op de tekentafel bedacht, waarna er doorgaans avonturenpaden en harige grazers aan worden toegevoegd. Leeuwarden heeft sinds kort ook nieuwe natuur. Direct naast de Waag. Met een stenig randje erom. Op de harige grazers zullen we niet lang hoeven te wachten, want fastfood kun je in de directe omgeving overal vinden. Avontuurlijke Leeuwarders creëeren als vanzelf het avonturenpad.

Er is sprake van ernstige klimaatverandering en dus komen wij allen spontaan in actie voor het goede doel. Gemeente en particulieren zetten hun beste beentje voor. Zo rijden en vliegen wij er niet meer op los zoals vroeger, maar met een heus schuld- en schaamtegevoel. Dan zijn we op de goede weg. Ook wippen wij allen tegels om tere bloempjes en kleine beestjes een eerlijke kans te geven. Maar daar blijft het dus niet bij: nieuwe natuur, u zegt het, gaat het verschil maken.

Ooit stond er een oliebollenkraam naast de Waag en een klokje. Ook moet er eens een kleine, maagdelijk witte, houten kiosk zijn geweest, geheel gevuld met stichtelijke lectuur. Het heeft de opwarming van de aarde helaas niet kunnen keren. Maar nu wordt alles anders en kunnen wij Leeuwarders opeens ronddwalen in onze eigen nieuwe natuur, ongetwijfeld met Natura 2000-ambitie. En dat allemaal gewoon tegenover Zeemans textielsuper.

De ecologische hoofdstructuur van onze Liwwadder nieuwe natuur ligt natuurlijk in het midden. Op die groene steppe vind je in alle windrichtingen eeuwig zingende bomen, wel acht, die zoals bekend vlijtig al die vieze CO2 aan de lucht onttrekken. Sta je er tussenin in die nieuwe groene wereld, dan is de eerste term die in je opkomt: ongerept. Ongerepter is de Nieuwestad in geen eeuwen geweest.

Heel fijn is de Liwwadder nieuwe natuur in de vroege ochtend, wanneer de dauw nog over de velden hangt. Straks kun je hier paddenstoelen en bessen plukken, eikel- en beukelnootjes zoeken, uren dwalen tot het rood je op de konen staat en voor je het weet vind je je eigen kievitsei.

Padvinders lopen hier in de nabije toekomst voor dag en dauw te determineren tot het fluitje klinkt en zij weer opgewekt zingend op huis aan gaan. Het gaat heus nog wel goed komen met de jongste generatie. Midden in de stad zal onze jeugd straks gaan kennismaken met de kip achter het ei.

Natuurlijk zijn we er met dit eerste stuk nieuwe natuur nog niet. Wat echt een fijne uitbreiding zou zijn, is een eigen voedselbos, waaruit Bakker Bart zijn zaden en granen kan betrekken. Maar voorlopig moeten we blij zijn met wat we hebben.

Je moet klein beginnen, dus met een betonnen rand waarop de harige grazers desgewenst kunnen plaatsnemen, en dus die acht boompjes. Nieuwe natuur heeft immers gewoon tijd nodig om oude natuur te worden. Pas na verloop van jaren kunnen we aan przewalskipaarden gaan denken, waarmee de ecologische belevingswaarde zeker 2 procentpunt zal stijgen. Dan zit je aan de koffie bij De Spiegelaar en hoor je opeens zwaar hoefgetrappel. Wat is dat? Oh, de przewalskipaarden.

Ja, lacht u maar, maar we hebben het hier wel over een hoofdstedelijk ecologisch project met vele honderdduizenden levende grassprieten. Omgerekend vanuit stoeptegels (30×30 cm per stuk) is dat beslist niet niks. Zo begint ook Leeuwarden met duurzamer en groener leven. Alleen maar raaigras wordt dan wel vaak verafschuwd, maar je kunt hier als torretje of kevertje toch heel wat meer mee dan met de talrijke steenproducten van degenen die zich tegenwoordig nog hovenier durven noemen.

Wat we als Leeuwarders echter wel moeten beseffen is dat nieuwe natuur het niet alleen af kan en onze steun verdient. Dus na het aangenaam verpozen geen schillen of dozen op de steppe of in het woud achterlaten. Ook niet als de boswachter zijn vrije dag heeft. De gevoelige magen van zwijntjes, eekhoorns en damherten kunnen daar niet tegen. Hebben wij als Leeuwarders die basisregels eenmaal onder de knie, dan kunnen wij voorzichtig gaan denken aan de terugkeer van de wolf op de Nieuwestad.