Leeuwarden mag zich van de Verenigde Naties Innovating City noemen. Samen met nog zo’n 18 steden elders in de wereld, zo las ik op de website van de regionale omroep. De uitverkiezing is te danken aan de inspanningen op het gebied van watertechnologie door met name Wetsus. Geweldig om te zien hoe iets dat ruim tien jaar geleden politici amper kon bekoren nu een blikvanger van jewelste is. Binnenkort trekt Wetsus in in een nieuw gebouw langs het riviertje de Potmarge op het voormalige Atoglasterrein. Volgens de wethouder Economische Zaken van Leeuwarden is dat gebouw nu al een icoon. Dat kunnen we van de wethouder zelf vooralsnog niet zeggen, ik heb nog geen economisch beleid van enige betekenis voorbij zien komen.
Alweer geruime tijd geleden was ik in de gelegenheid de inauguratie bij te wonen van de lector watertechnologie van NHL Hogeschool. Bij die gelegenheid hield een hoogleraar verbonden aan TU Delft een verhaal over ultrafijne waterdruppels. Na afloop bleek dat een startend bedrijfje genaamd Djipper ( http://www.djipper.com ) uit Leeuwarden probeert die kennis ten gelde te maken. Innoveren is voor een deel een kwestie van kruisbestuiving. Onlangs in de Leeuwarder Courant een verhaal over het gebruik van Unmanned Aerial Vehicles (UAV’s) ten behoeve van precisielandbouw, bijvoorbeeld het detecteren van zieke planten en de selectieve bestrijding daarvan.
Het gebruik van UAV’s voor professioneel gebruik in de openbare ruimte is vanwege de overige deelnemers van die ruimte aan strenge regels gebonden: er mag zo goed als niets. Binnenshuis, bijvoorbeeld in kassen, mogen er wel UAV’s gebruikt worden. De besturingssoftware voor een UAV hoef je niet zelf te maken, je kunt je aansluiten bij een open source project onder de paraplu van de Linux Foundation, http://www.dronecode.org . Bij Wageningen University & Research (WUR) weten ze hoe je een zieke plant op een beeld onderscheidt van een gezonde. Een geval van Computer Vision. Hoewel de NHL Hogeschool een kenniscentrum Computer Vision heeft, gaat mijn voorkeur uit naar open source software met een grote gebruikersgemeenschap, http://opencv.org . Bij de NHL Hogeschool zijn ze naar mijn smaak iets te veel aan hun eigen maaksel gehecht, voor een bedrijf een ongezonde afhankelijkheid.
Een voorbeeld van kruisbestuiving uit de losse pols: een geavanceerd mechatronisch apparaat in de vorm van een UAV voorzien van computer vision die in kassen zieke planten detecteert en selectief behandelt met bestrijdingsmiddel op basis van ultrafijne waterdruppels. Ik kon het alleen maar bedenken omdat ik toevallig weet heb van de afzonderlijke onderdelen. Er daarmee is gelijk het probleem en de oplossing van Leeuwarden geschetst: vrijwel zeker heeft niemand het overzicht en kan verder niemand dwarsverbanden leggen. Wie het boek ‘Where good ideas come from, the seven patterns of innovation’ heeft gelezen snapt onmiddellijk dat het deze stad aan een geschikt ecosysteem ontbreekt. Bedrijven en instellingen weten van elkaar niet wat ze doen en dan krijg je geen innovaties door kruisbestuiving.
Mooi natuurlijk dat Leeuwarden zich van de VN Innovating City mag noemen, wat mij betreft zijn we dat nog lang niet. Dus wethouder EZ: formuleer nu snel eens beleid met het statuur van een icoon.
