Zonder ambities geen vooruitgang. Onder dat motto liep ik vijf jaar geleden mijn eerste marathon in Leeuwarden en recentelijk mijn tweede in Sneek. Loop Leeuwarden kent inmiddels geen marathon meer, de ambities waren groter dan de capaciteiten om die waar te maken. Voor hardlopers telt de afstand en het parcours en dat laatste was in Leeuwarden drie keer niks: twee rondjes door een verlaten Klein Manhattan en een uitgestorven bedrijventerrein Hemrik. Een paar honderd deelnemers waarvan ik er slechts een paar heb gezien. Niet verbazingwekkend sprak dat weinig hardlopers aan en na een vierde editie langs een andere route viel het doek voor de marathon van Leeuwarden. Na de eerste editie had natuurlijk de route aangepast moeten worden, maar om de een of andere reden ontbrak het de organisatie aan de vereiste flexibiliteit.

De organisatoren van de Mar-athon van Sneek hebben goed naar Leeuwarden gekeken: niet weer een afschrikwekkend parcours. Om zeven uur ‘s avonds starten en voor middernacht over de finish zien te komen. Ondanks sterk verzuurde spieren is het gelukt. En wat een mooi gezicht, al die dansende ledlampjes op die hardlooppetjes. Na 22.30 uur was het dragen van verlichting verplicht, iedereen hield zich natuurlijk aan de regels.
Al die marathons lijken natuurlijk op elkaar, het organiseren ervan kun je leren. Omdat geen plek hetzelfde is zijn er ook verrassingen: het blijkt niet eenvoudig te zijn om in het donker je auto te vinden in een heel groot weiland dat als parkeerterrein fungeerde. Oeps, even niet aan gedacht.

Wat voor marathons geldt, geldt ook voor festivals in recreatiegebied de Groene Ster: het organiseren kun je leren. Vorig jaar de eerste editie van Welcome to The Village, samen met iemand anders een bezwaarschrift ingediend tegen het verstrekken van de evenementenvergunning: er was buiten het festivalterrein werkelijk niks (goed) geregeld. Dit jaar verlopen sommige zaken beter, er wordt in ieder geval overleg gevoerd met andere gebruikers van het gebied waaronder de kioskhouder. Die is dit jaar dicht en hoopt nu dat de vergoeding opweegt tegen de mogelijke inkomsten die hij bij stralend mooi weer zou hebben gehad. Zo’n ondernemer moet z’n hele jaaromzet in een paar hele mooie stranddagen realiseren en in dit land is het toch elke keer een verrassing of dat gaat lukken. Ambtenaren van de gemeente Leeuwarden lijken daar geen boodschap aan te hebben, naar ik heb begrepen is er zelfs gedreigd met afsluiting van de toko van de beste man bij festivals later dit jaar.

Goed dat Leeuwarden de titel European Capital of Culture 2018 in de wacht heeft gesleept: zonder ambities geen vooruitgang. Nu nog de capaciteiten om die ambities waar te maken. Als ik zie hoe festivals in de Groene Ster worden georganiseerd dan vrees ik het ergste voor 2018.