Een zindelijke discussie voeren over windenergie valt nog niet mee. De Leeuwarder Courant staat vol met ingezonden stukken, de eerste die hout snijdt heb ik nog niet voorbij zien komen. Een elektriciteitscentrale is net een grote fietsdynamo, zo leerde ik vroeger in de collegebanken want elektrotechniek gestudeerd. Met het grote verschil dat we die niet zelf in beweging hoeven te brengen. Stator, rotor, magnetisme, spoelwindingen en stroom, nooit gedacht er nog iets aan te hebben. Als straks met het WK-voetbal op ongeveer hetzelfde tijdstip de tv’s aanfloepen dan moet de centrale bij Bergum meer stroom leveren. Automatisch gaat de gaskraan een stukje verder open, een gasturbine drijft een uit de kluiten gewassen fietsdynamo aan en er is stroom. In ons elektriciteitsnet stroomt de stroom van centrale naar consument.
Als de voorstanders van windmolens hun zin krijgen dan hangen in dat net ook molens die op onregelmatige tijden een onbekende hoeveelheid stroom leveren. Wanneer die molens leveren dan kan de gaskraan van een gasgestookte centrale een stukje dicht en de grote vraag is nu:”Hoeveel gas wordt er minder verstookt en hoeveel minder CO2 wordt er uitgestoten wanneer windmolens stroom leveren?” Die vraag mogen we de voorstanders vanuit het oogpunt van duurzaamheid toch wel stellen, niet waar? Een windmolen die niet bestaat produceert geen CO2, een windmolen die gemaakt moet worden wel. Een levenscyclusanalyse van windmolens, hoeveel CO2 ontstaat er van begin tot einde, is een must. Anders kunnen we de CO2-balans niet opstellen. Als die cijfertjes bestaan dan heb ik ze (nog) niet weten te vinden, voorstanders van windenergie zullen ze ongetwijfeld weten te leveren. Ja, toch?
Onlangs een zoekmachine geactiveerd met ‘CO2 opname hennep’ en las tot mijn verrassing dat bij de teelt van hennep 13,5 ton CO2 per hectare wordt opgenomen. Voor de goede orde, het gaat om henneprassen met een laag THC-gehalte bedoeld voor industrieel gebruik. Het spul wordt overigens meters hoog. Aangezien we onze huizen en bedrijfspanden met aardgas verwarmen en auto’s op fossiele brandstoffen rijden, zijn we er niet met stroom uit welke bron dan ook. Zonder slimme stroomnetten kunnen we onregelmatige vraag naar en aanbod van elektriciteit niet op elkaar afstemmen en ook niet bufferen, ongeacht welke techniek voor tijdelijke opslag wordt gebruikt.
Ook al is het verband tussen energieverbruik, CO2 en klimaatverandering niet helemaal helder, veel mensen willen graag het zekere voor het onzekere nemen. Niks doen is dan geen alternatief. Gelet op het feit dat het aardgas van de B.V. Nederland een keer op raakt en je jongere generaties niet wilt opzadelen met de inkoop uit het buitenland ligt de volgende strategie voor de hand. Pas biocomposieten op basis van de vezels van vlas en hennep toe in de (ver)nieuwbouw van woningen en bedrijfspanden zodat die (steeds) minder aardgas verbruiken. Een CO2-balans om je vingers bij af te likken. Zodra er smart grids zijn kunnen er massaal zonnepanelen in gebruik worden genomen, de aldus opgewekte stroom kan aangewend worden voor auto’s.
Boven een ingezonden stuk in de Leeuwarder Courant viel onlangs te lezen: Horizonvervuiling vervuilt de aarde niet. De teelt van hennep voor industrieel gebruik gaat ook gedurende het groeiseizoen gepaard met horizonvervuiling omdat het zo hoog wordt, maar deze horizonvervuiling vervuilt inderdaad de aarde niet en dat kunnen we van windmolens niet zeggen.
Overigens hebben we in Noord-Nederland voor geen enkel doel voldoende areaal, grootschalige teelt kun je beter in warmere streken doen. Klimaat is mondiaal, het maakt niet uit waar de CO2 voor langere tijd wordt gefixeerd.
