Eric Hoekstra op weg naar debat: Mouha, ik heb een probleem

Eric Hoekstra, ex dit en ex dat, is zaterdag te gast bij een debat over populisme. Voor Liwwadders.nl komt hij alvast met enkele oppeppers. Het wie, wat en waarom van Hoekstra staat op http://members.chello.nl/e.hoekstra8/

Adviseur van de Koning.

Aanstaande zaterdagmiddag 21 februari mag ik meepraten op de themamiddag ‘Populisme, geen incident’ (verzamelen 13:30 Filmhuis). Om goed getraind het speelveld (zo niet het slagveld) te betreden, ga ik alvast wat warmlopen op papier.

Ik lees in de promo van organisator TUMBA ‘Hoe lager het onderwijspeil, … des te groter het algemene wantrouwen in de politiek’. Ik, als crypto-populist, kijk naar de illustere bewijzen van mijn eigen onderwijspeil: zwemdiploma A, een verkeersdiploma, en een bewijs van goed gedrag, helaas verouderd. Inderdaad veel soeps is het niet.

Daarom haal ik de Oude Romeinen er maar bij, want populisme is zo oud als de wereld. Volgens de Romeinse geschiedschrijver Livius treedt het op als de machthebbers door welvaart zijn bedorven en het belang van hun klasse boven het algemeen belang stellen.

Ineens moet ik aan de Balkenende norm denken die voortdurend wordt opgetrokken om hoogopgeleide corporatie- of ziekenhuisbazen tevreden te houden.

Of aan de onbaatzuchtige hoogopgeleide weldoener Zalm die slechts 800.000 vraagt voor het redden van een bank.

Of aan basisvoorzieningen als gas en elektriciteit die hoogopgeleide heren aan domme burgers ontnemen en verkopen aan buitenlandse aandeelhouders.

Toch ben ik niet een ‘verliezer van de globalisering’. Men vergeet dat ik een zeer lucratieve bijbaan heb! Ik ben namelijk: ADVISEUR VAN DE KONING VAN MAROCKO.

De koning vroeg mij laatst:
‘Mouha’ (zo noemt hij mij, want met een vreemde naam kun je niet inburgeren), hij zegt
‘Mouha, ik heb een probleem. Er is schaarste aan arbeidskrachten. De lonen van midden- en onderklasse rijzen de pan uit. De winsten van aandeelhouders dalen, en dat is slecht voor de economie. Et l’�conomie, c’est moi. Wat doen we eraan’

‘Koning’, zeg ik, ‘ik weet een oplossing. Karel Marx heeft mij geleerd: wat schaars is, is duur. Als we arbeiders importeren, zakken de lonen en gaan onze winsten weer omhoog.’

‘Goed idee, Mouha, maar waar zal ik die arbeidsmigranten weg halen, uit Spanje of uit Algerije.’

‘Koning’, zeg ik, ‘haal ze alsjeblieft niet uit Spanje. Dat zijn christenen. Een wijs spreekwoord zegt: twee geloven op ��n kussen, daar slaapt de duivel tussen. Haal ze dus uit Algerije. Algerijnen spreken bijna dezelfde taal als wij, dus ze zullen veel gemakkelijker integreren. Bovendien gebruiken de Spanjolen Macintosh-computers, dus ook op dat terrein zijn ze niet compatibel.’

‘Maar zullen mensenrechtenorganisaties mij niet verwijten dat ik discrimineer, of dat ik rascistisch ben?’

‘Koning, religie is toch geen ras. Zeg maar tegen de mensenrechtenorganisaties: integratie is een recht. En een plicht.’

‘Adviseur, U bent wel zeer wijs! Morgen zal ik U nog enkele prangende vragen voorleggen.’

Mouha Hoekstra, adviseur te Leeuwarden en Casablanca