Debat Ondernemen in Leeuwarden: Een lesje in ‘naar de mond praten’

(tekst: PvdD)

Debat | Ondernemen in Leeuwarden

Een lesje in ‘naar de mond praten’

Donderdagavond 5 maart vond in de raadszaal van Leeuwarden een debat – of moest het gespreksronde heten – van de Commerciële Club Leeuwarden. Een debat waarvan ik bij voorbaat al wist dat het me weinig nieuwe kiezers zou opleveren, maar het is één van de weinige debatten die worden georganiseerd in de campagne dus, vooruit.

Er waren drie gespreksrondes naar aanleiding van evenzoveel stellingen en korte inleidingen door ondernemers. De eerste stelling was dat de regeldruk voor ondernemers veel te hoog is. In de korte inleiding werd iets gezegd over investeringen die men doet en dan komen de regels en dan leveren die investeringen niks op.

Partijen als de VVD en FNP sprongen er met graagte op in: ‘veel te veel regels, schrappen in de regels, regels bah’! Abel Reitsma van het CDA was me net voor door te vragen over welke regels we het eigenlijk hebben. Hij zei het zelf niet zo, maar ik vond het gezwets in de ruimte alleen maar bedoeld om de ondernemers naar de mond te praten. Vervolgens kreeg ik van gespreksleider Eric Ennema de microfoon onder de neus om te vertellen dat het gesprek zo niet opschoot. Geen enkele partij zal roepen dat ze van regels houden en de regeldruk voor ondernemers willen vergroten, dus leg liever uit wat het probleem met die regels is. Echt duidelijk werd het niet meer en toen het publiek mocht stemmen over de stelling was iedereen tegen regeldruk.

Tsjonge.

De tweede ronde ging over de stelling ‘wat (waar) is de ambitie van Leeuwarden?’ De inleider kwam uit de festivalbranche en vond dat na Culturele Hoofdstad 2018 de ambitie voor festivals lijkt te zijn weggelekt. Dat zette de kandidaat-raadsleden op het verkeerde been, waardoor iedereen begon te vertellen over het belang van festivals. Gelukkig verbreedde Eric Ennema het onderwerp naar ambitie voor de gemeente in het algemeen, waarna ik opmerkte dat de Partij voor de Dieren wel degelijk ambitie heeft voor Leeuwarden. We wonen in de mooiste provincie van de wereld, iedereen houdt van de Weiden, de Wadden en de Wouden en daartussenin ligt de mooie hoofdplaats van die provincie. Mensen komen hier om te genieten van de rust, de ruimte en het groen. Laten we dat versterken: herstel van natuur, van biodiversiteit in en om de stad. Onze ambitie is in die zin Leeuwarden toonaangevend in Nederland te maken in duurzame stadsontwikkeling. Dat leverde me natuurlijk geen applaus op van de ondernemers.

Ennema ging toch terug naar de festival en vroeg of ik festivals in de Groene Ster zou willen toestaan. Ik vertelde dat ik geen festivals in de Groene Ster of bijvoorbeeld het Rengerspark wil. We hebben met de binnenstad van Leeuwarden het mooist denkbare decor voor festivals en het hoeven trouwens ook niet altijd festivals te zijn. Je kunt ook denken in meerdere evenementen die in de loop van een seizoen plaatsvinden. En als je een festival wilt doen, kun je ook kijken naar Into the Grave, dat in het Spoordok op een slimme plek is gaan zitten voor een festival’.

De derde ronde en de gevreesde zero-emissiezone voor de binnenstad (‘op den duur’!) werd onderwerp van gesprek. De inleider vertelde dat zijn leverancier de kosten voor het aanpassen van zijn wagenpark wilde doorberekenen aan hem. Alle lijsttrekkers buitelden over elkaar heen om te vertellen dat die zero-emissiezone er niet moest komen of op de lange baan geschoven moest worden. Ik heb met open mond van verbazing (niet letterlijk) zitten luisteren hoe hier ook weer de ondernemers naar de mond werd gepraat. Prettige uitzondering (weer) was Abel Reitsma die wees op een ondernemer aan de Eewal die hem had aangesproken hoe prettig het vertoeven was op de Eewal sinds het autoverkeer daar is teruggedrongen.

Ik begon te zeggen dat ik het met de stelling niet eens was: ik wil niet een zero-emissie zone ‘op den duur’, dit had al lang gerealiseerd moeten zijn! Ik gaf toe dat de Partij voor de Dieren eigenlijk een heel malle partij is. Wij willen graag schone lucht en een fijne leefomgeving voor mens en dier, ook in de binnenstad. Ik richtte me tot de ondernemers en zei: ‘in de vorige ronde werd de gemeente aangesproken op de ambitie. Ik stel nu jullie de vraag, waar is jullie duurzame ambitie?’

Het bleef stil.

Als dit debat richtinggevend was voor de natuur- en milieu-ambitie van de volgende gemeenteraad, dan stevenen we af op (weer) vier verloren jaren.

Johannes Beers