Mooie slogan afkomstig uit de inspraakreactie van de kioskhouder in recreatiegebied de Groene Ster. Zo’n voorontwerpbestemmingsplan is een mooie gelegenheid om wat ongenoegen aan het papier toe te vertrouwen. De kioskhouder heeft niks tegen festivals in dat gebied maar wil wel graag dan open zijn. Dit jaar mocht hij tijdens geen enkel festival open zijn en wordt hij daarvoor financieel door de gemeente gecompenseerd. Althans, dat is de bedoeling: het deel betreffende het psychedelische festival Psy-Fi is nog altijd niet betaald. Het illustreert weer eens hoe slordig de gemeente met dit gebied en de gebruikers ervan omgaat.
Tijdens de informatieavond over het voorontwerpbestemmingsplan maakte een aanwezige een opmerking over drugsrestanten in het oppervlaktewater. Tijdens Psy-Fi neemt niet elke festivalganger de moeite de gang naar het toilet te maken, sommigen doen hun behoefte in de bosjes of in het water. Het zal ongetwijfeld geen fraai gezicht zijn, maar kan het ook kwaad? Vandaag konden mensen een bezoek brengen aan de watercampus aan weerszijden van het riviertje de Potmarge in Leeuwarden. Het meest opvallende gebouw is van watertechnologie-instituut Wetsus waar wetenschappelijk onderzoek wordt verricht. In het pand van de agrarische hogeschool Van Hall Larenstein bevindt zich het waterapplicatiecentrum waar bedrijven hun nieuwe producten kunnen uittesten. De wateralliantie die helpt bij het vermarkten van (nieuwe) producten houdt kantoor in de Johannes de Doperkerk. Bij binnenkomst aangenaam verrast door bekende klanken, het leek wel of een dj van Psy-Fi was achtergebleven. De persoon achter de geluidsinstallatie gehuld in laboratoriumjas mixte watergeluiden met psychedelische deuntjes in een tempo van 122 bpm. Niet dat ik zoiets weet te herkennen, gewoon even gevraagd. Lijkt het net alsof je er verstand van hebt. Je stopt een microfoon in een glas met water, roert wat, mixt het met wat boem-boemgeluiden en je hebt een performance. Menig bezoeker stond een beetje raar te kijken. Met deze psychedelische indrukken in het achterhoofd koers gezet naar het waterapplicatiecentrum.
Daar trof ik bij toeval een bedrijf aan wie ik kon vragen: kunnen die drugs in het water van de Groene Ster kwaad? Het bedrijf test een installatie om pesticiden uit het water te halen. Gewassen worden besproeid met pesticiden om beestjes te doden die zich te goed doen aan de plantjes. Dat spul wil je liever niet in het (oppervlakte)water hebben. Het blijkt dat algen, eencellige plantjes, zich hechten aan het werkzame molecuul van de pesticide. De alg legt weliswaar het loodje, maar het schadelijke molecuul is nu gebonden aan een levenloze alg. Deze dode algen klonteren samen en vormen vlokken in het water. Deze zou je eruit kunnen filteren maar dat schiet niet op: het restant bevat nog steeds de pesticide en is derhalve chemisch afval. Het vervuilde water wordt daarentegen aangestraald met ultraviolet licht waardoor het molecuul van de pesticide uiteenvalt in onschuldige delen. Het water kan nu schoon geloosd worden.
In ziekenhuizen worden mensen behandeld en krijgen ze niet zelden medicijnen toegediend waaronder antibiotica. Deze worden deels uitgeplast in de wc-potten van het ziekenhuis en dat mag gewoon onbehandeld op het riool worden geloosd. In vergelijking met wat ziekenhuizen (mogen) doen stelt dat gezeik in de Groene Ster niks voor. De methode die nu wordt getest om pesticiden uit water te halen kan ook toegepast worden om ziekenhuisafvalwater te reinigen en (theoretisch) drugsrestanten uit het water van de Groene Ster te vissen. Zinvol is het niet, na lozing in een grote plas water is een en ander dermate verdund dat het voor niemand kwaad kan. Mensen van Stichting Groene Ster Duurzaam zullen we niet snel over dit onderwerp horen, iets met boter op het hoofd.
