Decembertreurnis

December is de maand van de sentimenten. Het is de maand van Flappies dood, waar altijd weer over gelogen wordt. Mijn ouders hadden een mooi verhaal, maar evengoed gemeen, over mijn haan die plotseling verdwenen was: snikkend ging ik naar mijn moeder. ‘Waar is mijn haan? Is ie dood?’

‘Welnee, jongen. Kom maar mee.’

Het was nog vroeg in de ochtend en de radiozenders hadden toen nog een duidelijke politieke kleur. De rode haan was symbool van de VARA.

‘Hoor,we hebben jouw haan aan de VARA verhuurd en nou kraait hij elke ochtend voor de radio.

Vorige week kwam ik bij de dierenwinkel bij ons om de hoek. Ik vind het zielig al die gekooide beesten en aquaria vol mooie vissen die maar heen en weer zwemmen. Ik heb vroeger zelf van alles gehad: schildpadden, tropische vogels, goudvissen, witte muizen, enz. Ik raak helemaal ontroerd als een kanarie een mooie roller uit zijn bekje laat komen. En meer nog bij de zebravinken, waar de mannetjes zo prachtig trompetteren.

Ik heb vroeger een zebravink gehad die het liedje niet goed geleerd had, hij begon wel met tetetre, maar dan schoot zijn stem uit naar beneden en kwam er nog slechts gepruttel uit.

Ik kijk wat rond, laat mijn beurt voorbijgaan, komt er een vrouw van zo’n jaar of 40 bij de balie. Op de vraag van de baas van de zaak of hij haar kan helpen zegt ze:

‘Als een hamster valt, kannie dan dood zijn?’

‘Tja, zegt de baas, dat hangt er vanaf. ‘t Is net als bij mensen. Met pech val je van de keukentrap en ben je dood. Met geluk val je zonder kleerscheuren van het dak.

Van hoe hoog viel uw hamster?’

‘Zoiets’, zegt de vrouw en wijst met haar handen ongeveer 1 ½ meter aan.

‘Dat is niet best.’

‘Maar hij deed het nog wel een beetje. Zo.’ Ze wappert met haar hand.

‘Kan hij dan dood zijn?’

‘Ja mevrouw, het kan wel.’

‘Nou, dan moet ik nog eens kijken of hij het nog doet. Anders moeten we binnenkort maar een nieuwe hamster kopen.’

Willem Winters

December Willem Winters