Stijgen op innovatieranglijstjes? Zakken kan nauwelijks

(tekst: weblogger Wietse Elzinga)

Sinds Leeuwarden de nominatie voor European Capital of Culture 2018 op zak heeft lopen de Friese bestuurders bijkans over van de ambities. Zo las ik ergens dat in het kader van de besteding van NUON-gelden Friesland zou moeten stijgen op de innovatieranglijstjes. Aangezien je als provincie nauwelijks nog kunt zakken op die innovatieranglijst, alleen de eveneens agrarische provincies Drenthe en Zeeland doen het nog (iets) minder, lijkt mij dat weinig ambitieus. De provincie Groningen doet het vanwege de stad beter dan Friesland, Drenthe en Zeeland.
Volgens Biobrug (http://www.biobrug.nl) doet Groningen op het gebied van een biobased economy het beter dan de andere twee noordelijke provincies. Biobrug is een onderdeel van de Rijksuniversiteit Groningen en staat onder leiding van een bekende, want afkomstig van Wetsus. Biobrug deed op verzoek vam de Kamer van Koophandel Noord-Nederland onderzoek naar de mate waarin deze regio een biobased economy realiseert. Een samenvatting van de cijfertjes is op hun website te lezen, ik zou het volledige onderzoek weleens willen zien want echt geloofwaardig vind ik die niet.

Een paar jaar geleden liep Friesland voorop met het project Grassa! in het vlakbij Leeuwarden gelegen dorpje Oenkerk. Het gaat bij Grassa! (is kassa) om het raffineren van gras, het scheiden van het voor mensen, varkens en kippen onverteerbare cellulose van de rest (water met tal van nuttige stofjes). De status van dat project valt niet een, twee, drie te achterhalen en ik heb derhalve geen idee hoe het ermee is gesteld.

In de Zeeuwse wateren drijft een (proef)boerderij waar zeewier wordt geteeld en vorige maand verscheen een rapport van ondermeer Wageningen University & Research (WUR) met de indrukwekkende titel “A Triple P review of the feasibility of sustainable offshore seaweed production in the North Sea” over de gecontroleerde teelt van zeewier in open water.

Voor zowel zeewier, gras en andere biomassa geldt dat het de grote kunst is om allerlei nuttige stoffen uit die biomassa te raffineren. Ik heb van ter zake kundige geleerden waaronder de Biobrug-baas begrepen dat je met enige moeite wel de verschillende eiwitten kunt onderscheiden, maar dat het daadwerkelijk scheiden nog niet zo eenvoudig is. Daar ligt een uitdaging.

We hebben in Noord-Nederland toegang tot Biobrug, in Friesland bij de agrarische hogeschool Van Hall Larenstein een lectoraat biobased economy, bij de Waddeneilanden aardig wat Noordzee. Er lopen programma’s rond gezond voedsel als Food Circle, het is bekend hoe je zeewier verwerkt tot lekkere snacks als een zeewierburger, kortom de ambitielat kan wel wat hoger. Wat het bedrijf ASML is voor de halfgeleiderindustrie, zo zou hier een bedrijf moeten ontstaan op het gebied bioraffinage. Dat is het type (innovatie)ambitie waar we in deze provincie op zitten te wachten.

Mogelijkheden genoeg, maar wie gaat ze realiseren? College van GS van Fryslân: zet UCF aan het werk!