Niet treuren over vliegbasis, laat de Blue Angels vliegen

(tekst: weblogger Wietse Elzinga)

Je zou verwachten dat politieke partijen op de Dag van de Democratie een beetje vrolijk kijken. Een week na de bekendwording dat Leeuwarden in 2018 Culturele Hoofdstad van Europa mag zijn was er bij sommige partijen in het stadhuis geen glimp van enige vreugde te ontdekken. Niet echt verbazingwekkend, partijen die vorig jaar tegen deelname van de stad aan de titelrace waren kunnen deelname aan een College van B&W wel vergeten. Voor de zekerheid heb ik recentelijk nog een rondje langs de websites van de lokale partijen gemaakt: de voorstanders melden het heugelijke feit, de tegenstanders doen voorkomen alsof er helemaal niets is gebeurd laat staan dat er een opmerkelijke prestatie is geleverd.

Nu is het in de wereld van de politiek niet ongebruikelijk dat je je aanpast aan een nieuwe (politieke) realiteit, dat anderen waartoe jezelf niet hoort een bepaald besluit aan een meerderheid hebben geholpen kun je ook niets (meer) doen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik ben benieuwd of de geharnaste tegenstanders van deelname nog steeds mordicus tegen zijn. Het wordt voor mij nog lastig stemmen dan. Zeker twee partijen onder de tegenstanders waren overigens ook tegen de Nieuw Zaailandplannen, je vraagt je af wat die partijen aan de toekomst van Leeuwarden willen doen. Nog even een weetje: Nederland mag pas in 2033 weer een culturele hoofdstad leveren. Het buitenkansje dat voorbij kwam hebben we toch mooi even benut.

Dat de werkgelegenheid die gepaard gaat met de aanwezigheid van vliegbasis Leeuwarden in de toekomst niet dezelfde zou zijn als in het verleden was voor mij al langer duidelijk, nu is het hopelijk voor iedereen helder. Het kabinet heeft besloten een eenheid F-16 toestellen te schrappen en JSF-vliegtuigen te kopen. Of dat allemaal handig en verstandig is laten we maar even in het midden, de noodzaak voor gloednieuwe werkgelegenheid is nu glashelder. Goed dat we ons als stad in 2018 met de titel European Capital of Culture kunnen tooien om beweging in de Friese samenleving te krijgen en de resultaten van de inspanningen internationaal uit te venten. Van defensie kunnen we leren organiseren, de projecten in het kader van Culturele Hoofdstad zullen met welhaast militaire precisie uitgevoerd moeten worden.  Uit berichten in de media heb ik begrepen dat 2018 ook voor vliegbasis Leeuwarden een afsluiting vormt van een periode en het begin van een wat onzekere toekomst. Mooi moment om alles uit de kast te halen. Wat te denken van de luchtmachtdagen van 2018 op vliegbasis Leeuwarden met het Amerikaanse demonstratieteam Blue Angels. Die vliegen weliswaar F-18 Hornets, ook mooie toestellen, en de eerste tweehonderdduizend bezoekers kunnen voor dat jaar ingeboekt worden.  Niet te lang treuren over het verlies aan werkgelegenheid, er is werk aan de winkel voor een mooie toekomst met gloednieuwe banen.

|  Leave a comment   Feestje voor het volk

September 14, 2013

Dat Leeuwarden iets belangrijks gewonnen heeft is inmiddels veel mensen wel duidelijk geworden. Maar wat, en nog meer waarom, is menigeen niet helder. Vrijwel direct na de uitverkiezing van Leeuwarden tot Culturele Hoofdstad van Europa in 2018 kreeg ik de eerste vragen van terugkerende vakantiegangers die onderweg naar huis al iets hadden meegekregen:”Wat hebben we gewonnen?” Eigenlijk nog niet eens zo heel veel, we mogen in 2018 een titel voeren: Capitol of Culture. En met een beetje geluk trekt dat heel veel toeristen. Of niet zoals in het Franse Marseille, een van de twee culterele hoofdsteden van dit jaar.De stad kampt met een crimineel imago en ondanks allerlei fraaie nieuwe gebouwen blijven de mensen weg. Dan levert zo’n uitverkiezing niet veel op.  Goed beschouwd is de uitverkiezing tot Culturele Hoofdstad een tamelijk banaal gebeuren, wie een document met de mooiste plannen inlevert ter uitvoering in 2018 wint de beauty contest. Die schoonheidswedstrijd heeft Leeuwarden gewonnen door een bidbook in te dienen met plannen voor evenementen die samenhang vertonen. Marseille werd vier jaar geleden gekozen vanwege het feit dat ze mooie gebouwen wilden neerzetten.

Eindhoven en Maastricht wilden ook uiteenlopende evenementen organiseren, maar met een andere samenhang, met een ander thema. Het thema van Leeuwarden sprak de jury meer aan dan de thema’s van de andere twee steden. That’s it. Overigens is het thema van Leeuwarden een beetje het thema van Eindhoven in een ander, minder technologisch jasje: verbeeld je de toekomst en maak die waar.  De jonge honden die na een moeizame start van het hele traject het eerste bidbook in elkaar flansten gingen uit van cultuur met een kleine c. Elke gemeenschap, stad of organisatie, kent een cultuur: een vorm van mentale programmering over hoe om te gaan met andere mensen, dingen, ruimte en tijd.

Friesland is stilstaand water waar beweging in moet komen. Dat thema onderscheidde het eerste bidbook van die van Utrecht en Den Haag. Vervolgens werd er cultuur met een grote C, uiteenlopende uitingen van kunst, aan toegevoegd. De achterliggende gedachte is nog steeds: een cultuurverandering door cultuur met een grote C. Gaat dat werken? Ik las op de website van de Leeuwarder Courant dat het zelfbeeld van Leeuwarders over zichzelf en de stad gaat kantelen, het is niet meer de stad van het is niks en kan niks worden. Leuk om te lezen, zijn we er dan al? In deze stad zijn plannen maken en ze goed uitvoeren twee compleet verschillende dingen. Het moeilijkste moet nog komen, gelukkig zijn er mogelijkheden genoeg om te leren hoe je een en ander in het vat giet.  Twee raadsleden lieten in een ingezonden stuk in de Leeuwarder Cournat weten dat Culturele Hoofdstad een feestje voor het volk wordt. En geen feestje voor de elite. Dat lijkt mij evident, geen idee wie tot een elite gerekend zou kunnen worden, ik ontwaar overwegend intellectuele armoede. Met een beetje geluk verandert ook dat. Een cultuurverandering door Cultuur, dat is het idee.