Eric bij UCF – Oeps, het is Miss CDA, die ook wel Sabine Uitslag wordt genoemd

(Eric Hoekstra, aanwezig bij dit en dat)

University Campus Fryslan

De University Campus Fryslan kortweg UCF presenteert zichzelf met een symposium! Het is een heel theater, vandaar dat het in de Harmonie wordt gehouden. Een show met beroemdheden, twitterschermen, participatie en mooie vrouwen. Wat wil een man nog meer? Kortom, een wetenschapsgebeuren eerste klas. En daar moet ik, vleesgeworden wetenschap, bij zijn! Dus wandel ik in mijn pak met een roos op mijn revers richting Harmonie. En wie zie ik daar buiten staan, effe een saffie paffe? Juist!   Niemand minder dan Frans Zwarts, Bovenbaas van de UCF, daarvoor 8 jaar Rector Magnificus van de RUG en, belangrijker (en eervoller) nog: een goede bekende van Mij – in alle bescheidenheid. Want ik heb ooit lang geleden nog eens een artikel met hem (en Helen de Hoop) geschreven, toen hij nog een hoogleraartje Nederlands was.

Aan beroemdheden wil ik me niet opdringen, dus ik zwaai discreet van een afstandje. Maar Frans gebaart dat ik welkom ben. High five and how are you, U kent dat wel. Enfin, we stippelen samen even de toekomst van Fryslân uit en van de UCF in het bijzonder. Toeval of niet: na dit gesprekje zal Frans een spetterende inleiding verzorgen.

Ik werp een blik in de spiegelende glazen van de Harmonie: ‘Eric, jij kent toch werkelijk iedereen’, fluister ik mezelf vertederd toe. Eenmaal binnen haal ik een badge op bij Natasje (mmm Najasja), het baliemeisje. En daar zie ik meer vips. Hoge functionarissen van de FNP dingen om mijn gunst, ik flirt vanuit de verte met Akademy-collega’s terwijl ik hallo zeg tegen een vrouwelijke manager van Partoer.

Mijn ijdelheid is nu ten volle bevredigd en ik stijg op naar de hoger sferen van de bovenzaal. Daar kunnen de gasten plaatsnemen in lummels, een soort minifauteuiltjes zonder poten. Uiteraard verkies ik een conventionele zitplek aan de lange tafel, zodat iedereen mij kan zien – tegenover Kerst H, voorheen journalist van de LC en Jan vdB, een oud lijsttrekker van de Friesche Nationalen.

Achter in de zaal prijken de banieren van de instellingen die aan de UCF meewerken, waaronder de NHL en de Fryske Akademy. Het begint! De ceremoniemeesteres opent de show! Wie is die knappe blondine? Hallo, ken ik jou niet ergens van (en mag ik je een drankje aanbieden, wat doet een meisje als jij op een plek als deze …)? Oeps, het is Miss CDA, die ook wel Sabine Uitslag wordt genoemd.

Miss Twente geeft het woord aan Frans. Frans gaat op het podium tekeer dat de stukken eraf vliegen. Hij roept mensen uit de zaal aan, regelt en plein publiek even dat die en die met elkaar gaan praten over dit of dat en verandert en passant de naam van de International Research and Graduate School in het bevattelijker en beter verkopende: Onderzoeksschool UCF. Een paar burocraten verlaten tandenknarsend de zaal, althans voor mijn geestesoog.

Frans benadrukt dat high-tech bedrijven een band met de regio moeten smeden, zoals Philips in Drachten. Dan zullen ze ook de brain-drain uit de regio kunnen tegengaan. Humor heeft Frans ook want hij noemt zijn verhaal “State of the Union”, wat een term is voor de speech van de Amerikaanse president. Prettig is ook dat ie de voornamen gebruikt, dus het is tevens Halbe dit en Halbe dat.  Een ander nieuwtje, tenminste voor mij, is dat hij meldt dat Tresoar wil opschalen van provinciale bibliotheek tot UB: Universitaire Bibliotheek. Hatsekidee en een rode loper voor Bert: chapeau.

Sabine slaagt erin Frans af te stoppen, en zegt: “Wat een enthousiasmerende meneer bent U toch!” Frans meldt over zijn taak als UCF Bovenbaas: “Leukste job die ik ooit in mijn leven heb gehad!”

Ik was al zenuwachtig om gewoon als luisteraar naar dit gebeuren toe te gaan en Frans en Sabine en de anderen lijken nergens last van te hebben. Ik ben jaloers.

Dan komt Tim Laning, net als veel succesvolle ondernemers een vroege schoolverlater. De man achter Serious Gaming, met een verhaal over het belang van gezond verstand: wie een bushalte bij een zwembad wegbezuinigt, bezuinigt het zwembad zelf weg. In die trant. Down to earth.

Dan komt zo’n toekomstgoeroe uit Nieuw Zeeland die wat interessante weetjes over Nederland op een rij zet. We willen niet meer luxe of bezit maar vooral tijd voor onszelf. We willen regelmatig een nieuw kapsel (is dat niet vooral de jeugd, mijn neef o schande maakt zich zelfs op en hij is niet eens homo). Het goede nieuws is dat de crisis, die al 4 jaar duurt, over 2 jaar voorbij zal zijn.

En dan een twittergame. Iedereen mag twitteren over stellingen en die verschijnen dan bij poppetjes die door een dorp lopen. Persoonlijk had ik het aardig gevonden als dat dorp er als Leeuwarden had uitgezien. Natuurlijk heb ik ook mijn vragen getwitterd. Zoals: @ucf Is het straks vrij drinken? #leefbaarheid. En: @sabine Ben je getrouwd? #deavondislang. Als die teksten levensgroot op de 4 twitterschermen verschijnen, besef ik dat het tijd wordt om de zaal te verlaten.

Ja mensuh, dat twitteren is me wat. Niet meer dan 140 tekens: dat is een middelgrote zin al gauw. Dat is zo’n 30 woorden. Kun je in drie noten een melodie maken? Zo ook kun je in 140 tekens niks origineels doen. Kortom, twitteren is voor de massa. En ik moet zeggen: ik voelde me wel een met al die andere kwetterende vogeltjes. Zoals in de jaren 70 iedereen zijn zegje mocht doen. Dan is Twitter efficiënter, dat moet gezegd.

Als ik de Harmonie verlaat, werp ik nog een smachtende blik op het Baliemeisje. Is zij dezelfde als toen ik binnenkwam? Zal Fryslân Fryslân blijven? Zit mijn haar nog goed? De symposiumleus van het UCF indachtig “schrijf ik geschiedenis, teken voor de toekomst.”

Eric H, University Camper Fryslân

http://erichoekstra.blogspot.nl/

cultuur middenstanders zakelijk