Op tournee met de FNP in De Treemter – In Grou trekken bepaalde families aan de touwtjes

10 november 2026 Actueel

Op tournee met de FNP in De Treemter

‘Grou is een dorp van groepjes, die komen niet snel bij elkaar’

Luci kan het werk amper aan en vliegt als zelfstandige van de ene speeltuin naar het andere gymlokaal

Foto: A. Keikes

door Andries Veldman

‘Bepaalde families in Grou denken dat ze het nog steeds voor het zeggen hebben. Dat speelt hier al dertig jaar. Ze geven nieuwelingen te weinig ruimte.’ Deze constatering verklaart grotendeels het aanhoudende geruzie tussen de Dorpscoöperatie, Plaatselijk Belang en de Businessclub in het watersportdorp, uitgesproken tijdens een bijeenkomst van de FNP in de Treemter, waar de controverse tussen de partijen regelmatig kwam bovendrijven. De FNP is weer op tournee. Aan de stamtafel zaten onder meer buurtsportcoach Luci Lantinga, lid van Plaatselijk Belang Mirjam Beeksma, Robbie Heidema en Sven Achenbach van de Geluksfabriek en Pieter Engelsma, voorzitter van de buurtvereniging rond Oer ‘t Hout, de voormalige jeugdherberg die nu als opvang voor Oekraïners dient. Pieter Engelsma: ‘Grou is een dorp van groepjes, die komen niet snel bij elkaar.’

De ooit in de Friesche Club in Leeuwarden gestarte stamtafelbijeenkomsten, openbare inloopontmoetingen, zijn weer hervat en uitgebreid naar de dorpen. Grou viel de eer van de aftrap te beurt. In de voormalige dancing zaten Grousters van divers pluimage. De eerste stamtafel was een bijzondere, want besloten. Wat nou, voorzitter Jan-Willem Tuininga? ‘Ja, we hebben een compromis moeten sluiten omdat de opvang voor Oekraïners ook op de agenda stond. We hadden geen zin om onze eerste bijeenkomst met veel tumult, wat enigszins te verwachten viel, te beginnen.’

Zo’n honderdvijftig Oekraïners worden nu al enkele jaren opgevangen in de voormalige jeugdherberg Oer ‘t Hout in het centrum van het dorp en dat geeft een bepaalde levendigheid waar niet iedereen blij van wordt. De aanwezigen vertellen dat Grou niet afwijzend staat tegen de opvang, en dat men bereid blijft om hun deel van de opvang-problematiek op te pakken, maar men vraagt zich wel af of verplaatsing naar de rand van het dorp niet beter zou zijn voor het watersportdorp. Hierbij wordt vooral gedacht aan de economie en overlast. Mirjam, net toegetreden tot Plaatselijk Belang, (‘ze wensten me sterkte’): ‘We missen 200 bedden die bedoeld waren voor watersporters. Boten voor de verhuur liggen stil voor de wal en de middenstand lijdt pijn.’ De dorpsstraat is de dorpsstraat niet meer, wat overigens niet alleen wordt toegeschreven aan de nieuwe dorpsbewoners, zo wordt er geconstateerd. Ook stipte ze een particulier puntje aan. Ze ervoer het wat minder prettig wanneer Oekraïners in haar tuin stonden te roken. ‘Na twee waarschuwingen krijgen ze een tijdelijk huisvestingsverbod. Dan vertrekken ze in hun auto naar Leeuwarden om daar voor de deur van de opvang te slapen. Wie daar een verbod krijgt komt naar Grou om hier voor de deur te slapen.’

Tuininga stelt vast dat een oplossing er niet een-twee-drie voor handen is, maar zegt ook dat ‘er een dorpsvisie zonder de Grousters’ door het college is vastgesteld. Enigszins dreigend: ‘En daar vinden wij wat van.’ Ook wordt er geconstateerd dat er een dorpsmanager twee jaar zonder succes bezig geweest om de neuzen van de ruziënde partijen in dezelfde richting te krijgen. ‘De manager kan het niet helpen. It is weismiten jild. (weggegooid geld)’ De manager lijkt inmiddels naar Frankrijk te zijn gevlucht.

De aanvoerder van de FNP-fractie in de Leeuwarder gemeenteraad stelt dat er ‘een hoop rumoer’ is binnen de gemeente Leeuwarden. Hij noemt de wijk Biltsaerd, waar de uitvoering van straten en stoepen aandacht behoeft, de problematiek rond het Regionaal Opvangcentrum aan de Troelstraweg en de uitspraak van de Raad van State over de bebouwing rond het vogelgebied Húnspolder.

Terwijl de biljarters binnendruppelen en zich weinig rekenschap geven van de vergaderaars en Hit the Road Jack door de speakers schalt, probeert Robbie Heidema de aandacht te vestigen op de Geluksfabriek. Dit is een instelling die jongeren die tussen wal en schip dreigen te vallen opvangt en hen een vak probeert bij te brengen. ‘We netwerken ons suf’, vertelt Robbie, die samen met Sven Achenbach aan het roer staat van de organisatie. Het zijn mannen, zoals ze zelf stellen, met een groot zorghart en ‘intrinsieke motiviatie.’ Wat de jongeren betreft zegt Robbie: ‘Ze komen soms wat slungelig binnen, maar naar verloop van tijd zie je ze groeien en krijgen ze lol in een vak zoals bijvoorbeeld lasser.’ Dat neemt niet weg dat de directie soms letterlijk voor de deur staat om de jongere naar de Geluksfabriek te dirigeren. De twee hebben nog geen contact gehad met de gemeente Leeuwarden en zijn er dan ook niet van op de hoogte hoe die tegenover het initiatief staat.

Buurtsportcoach Luci Lantinga is in het gat gesprongen dat de BV Sport volgens haar heeft laten liggen. Ze kan het werk amper aan en vliegt als zelfstandige van de ene speeltuin naar het andere gymlokaal. Ze krijgt voornamelijk opdrachten van scholen die hun peuters aan het bewegen willen krijgen. Ook wordt Luci ingehuurd voor allerlei feestjes en partijen die al dan niet met bewegen te maken hebben. Ze verbaast zich over de verschillende huurtarieven van accommodaties. ‘In de gemeente Heerenveen betaal je zes euro voor de zaalhuur. In Leeuwarden hanteren ze 45 euro als ik zakelijk boek en 20 euro als ik boek uit naam van Luci.’

Lyda Velstra, vanwege haar politieke activiteiten binnen de FNP als ‘frou fan Grou’ bestempeld, kijkt tevreden terug op de bijeenkomst. ‘Hier hoor je wat er leeft in een dorp of gemeente. Daarmee kan Jan-Willem mooi mee aan de slag.’