‘Woningzoekers wachten jaren op een woning en moeten prijs voor dat wachten zelf betalen’

(tekst: Greystar)

‘Woningzoekers wachten jaren op een woning en moeten prijs voor dat wachten zelf betalen’

Dit is een expertquote via ANP Expert Support Mark Kuijpers

Aanleiding: Nieuwbouw duizenden euro’s duurder door jarenlang vertragende procedures

Onderzoek van Vastgoedjournaal en de uitzending van Nieuwsuur hierover, maken pijnlijk zichtbaar wat de dagelijkse praktijk is in de woningbouw: het duurt gemiddeld vijf tot zeven jaar voordat een plan door de gemeentelijke molen is. Die vertraging kost miljoenen euro’s aan plankosten en rente en maakt een woning tot wel 50.000 euro duurder. Een rekening die uiteindelijk terechtkomt bij woningzoekers. Kortom: woningzoekenden wachten niet alleen jarenlang op een woning, ze betalen ook nog eens zelf de prijs van die vertraging.

Dagelijks stranden plannen op trage besluitvorming, gebrek aan regie en stapelende eisen. Dat is frustrerend maar vooral ontwrichtend. Als we meer dan 100.000 woningen per jaar willen bouwen, vraagt dat om meer dan alleen goede bedoelingen: uitvoerbare afspraken, bestuurlijke daadkracht én gezamenlijke verantwoordelijkheid.

De oplossing ligt in eenvoud, samenwerking én persoonlijk leiderschap. Minder beleid per vierkante meter, snellere besluitvorming en gezamenlijke regie zijn essentieel. Maar wat we vaak zien, is dat ambtelijke organisaties zich verschuilen achter regels, nota’s en beleid en niet het persoonlijk leiderschap tonen dat nodig is om projecten echt vooruit te helpen. Versnelling vraagt om mensen die verantwoordelijkheid durven nemen, knopen durven doorhakken en het persoonlijke risico niet uit de weg gaan.

Gemeenten moeten de regie pakken, het Rijk moet zorgen voor stabiele en duidelijke spelregels, en marktpartijen moeten doen waar zij goed in zijn: bouwen.

Regionale versnellingskamers met mandaat om door te pakken kunnen hierin een cruciale schakel zijn: multidisciplinaire teams van gemeente, Rijk en marktpartijen, met een gezamenlijk mandaat om knelpunten integraal op te lossen. We kunnen de rekening voor stroperige systemen van de overheid immers niet bij de markt en zeker niet bij de woningzoekers blijven leggen.