Visitekaartje Prinsentuin ligt er als een dweil bij

Foto: Harrie Muis

Zondagmorgen 9 uur.

Twintig centimeter hoog gras, met mos besmeurde zitbanken, ingedeukte vuilnisbakken en een morsige Eysingabank bij de entree. Wat in de pr-folders als visitekaartje van Leeuwarden en als mooiste jachthaven van Nederland wordt aangeduid staat er allerbelabberdst bij: De Prinsentuin.

Het is geen wonder dat wethouder Hilde Tjeerdema (D66) geen optimistische cijfers kon produceren tijdens de opening van het watersportseizoen een maand geleden. Het aantal botenbezitters dat afmeert in de Prinsentuin neemt alleen maar af. En de meer dan slordige inrichting van de tuin helpt niet om dit afnemende aantal om te buigen.

Honderden meters walkant achter restaurant De Koperen Tuin staan er weinig florissant bij. Ingezaaid gras heeft moeite boven de grond te komen. Even verderop bij de Westerplantage is het niet veel beter gesteld met het onderhoud van dit plantsoen. Hier is snelle Henkie op de motormaaier aan het werk geweest onder het motto: grote halen snel thuis. Links van het nieuwe restaurant Minato (voorheen Liuwherne) is er rond de boom van Sake Porte (tuinman die in april 2006 afscheid nam en hier een boompje kreeg) creatief gemaaid. Het belendende driehoekige tuinperceel staat er als een aap bij. De zitbank hier schreeuwt om een fijne lakbeurt. Het paadje naar het toiletgebouw is bijna verdwenen.

Maar de senioren op het scheepje Mon Cheri uit Groningen houden moed. ‘We hebben hier goed geslapen. Ach, dat groen daar storen we ons niet zo aan. Het toiletgebouw is wel een ouwe troep.’ De betaalautomaat is met Duct tape beplakt. Lege flesjes bier liggen onder aan de trap. Mon Cheri gooit de trossen los: op naar Zoutkamp. Jammer dat Maarten van der Weijden niet in de tuin finisht, dan had die er pico bello bijgelegen.

Prinsentuin