Theedrinken bij Diederik is niet voldoende

De leden van de actiegroep Vijf voor Rood, verontruste Friese PvdA’ers die een ruk naar links wensen, zullen harder op de trom moeten slaan willen zij succes bereiken. Theedrinken met Diederik Samsom, zoals ze vorige week deden, is niet voldoende. Ze zullen er, net als Jacques Monasch bij de landelijke lijsttrekkersverkiezingen doet, met gestrekt been in moeten gaan. Ze zullen duidelijk moeten maken wie voor hen de beste lokale lijsttrekker van de PvdA is bij de verkiezingen die in november volgend jaar in Leeuwarden worden gehouden, en waarom juist deze man of vrouw de partij zal moeten leiden.

De lijsttrekkersverkiezing, die tegen de zin van het Leeuwarder partijbestuur wordt gehouden (ook de wethouders Sjoerd Feitsma en Henk Deinum waren tegen), kon nog wel eens uitlopen op een bloedbad. In de wandelgangen valt op te tekenen dat er maar liefst zes kandidaten in de rij staan voor een wethouderspost, tenminste wanneer de partij weer in het college zitting mag nemen.

Dit laatste is allerminst zeker want de oppositie heeft de buik vol van dit zelfgenoegzame college dat aangevoerd wordt door de PvdA. De partij mazzelde vier jaar geleden toen de SP besloot niet mee te doen aan de verkiezingen. Of de PvdA volgend jaar weer mazzel heeft, nu het landelijk hoofdbestuur van de SP twijfelt over deelname aan de verkiezingen in Leeuwarden – een delegatie van het hoofdbestuur heeft deze zomer een voorlopig negatief advies afgegeven, moet worden afgewacht.

Naast de zittende wethouders Henk Deinum (lijsttrekker in 2012), Sjoerd Feitsma en Andries Ekhart dienen zich drie nieuwkomers aan:

Klaas Zwart, Tamara Bok en Hein de Haan. De eerste in het rijtje nieuwkomers heeft lange tijd zijn gezin vooropgesteld, maar nu de kinderen groot worden zal Zwart (die bekend staat als een handig strateeg en daardoor oppositionele krachten de wind uit de zeilen weet te nemen) een gooi doen naar het wethouderspluche. Na vijf rondes in de gemeenteraad, een aantal dat niet voor iedereen is weggelegd (ook reglementair niet), zal hij het stuur nu in handen willen nemen. Dit geldt ook voor Tamara Bok, eveneens een raadslid dat nu eindelijk macht wil proeven. In dit rijtje is Hein de Haan een geval apart. De Haan is van de campagne en de folders en springt graag op rijdende treinen die al door anderen in gang zijn gezet. Soms krijgt hij dan te horen: je bent nu te laat. Het komt op vele stations voor.

Met de verkiezing tot lijsttrekker wil de partij zich in de schijnwerpers plaatsen. Volgens initiatiefnemer Anne Zijlstra (oud-raadslid en geen onverdienstelijke clown) zal de strijd leiden tot discussies in de gemeente. Discussies die al veel eerder gevoerd hadden moeten worden. Hij hoopt dat zo helderheid ontstaat over waar de partij voor staat en welke koers de lijsttrekker inzet.

De Leeuwarder PvdA heeft ons in het verleden verrast met voorstellen die vooraf onbesproken waren gebleven. Niets daarvan in de verkiezingsprogramma’s. De sluiting van kunstencentrum Parnas en de verhuizing van de bibliotheek werden we pas na de verkiezingen gewaar. Geen Leeuwarder die zich hierover heeft kunnen uitspreken. Het zou mooi zijn wanneer de lijsttrekkers voorafgaand aan hun verkiezing duidelijkheid zouden verschaffen over dergelijke ingrijpende zaken.

Als de ene lijsttrekker bijvoorbeeld het Cambuurstadion zou willen behouden op de huidige gezellige locatie om de middenstand geen geweld aan te doen en de gemeente niet opnieuw in een financieel moeras te storten, terwijl de ander voorstander is van een verhuizing met alle risico’s van dien, dan valt er ook echt wat te kiezen. Ik ben benieuwd. Zo zijn er veel meer onderwerpen te bedenken waarmee de lijsttrekkers zich kunnen profileren.

Of je daarmee de partij aan winst helpt, is een andere vraag.

Voorlopig handelt de PvdA nog graag over de hoofden van de kiezers heen. De kiezer wordt alleen in het weekend gezien door het team dat met de bekende rode jassen aan door de wijken en buurten schuimt. De leden van dat team, zelf heb ik op een mooie zaterdagmorgen in de Leeuwarder wijk Schieringen ook zo’n ronde meegemaakt, schrikken zich iedere keer het apelazarus wanneer de deur op een kier gaat. Als die deur al opengaat, ontmoet hen een wolkbreuk van frustraties en ongenoegen.

Theedrinken bij Diederik Samsom is één, maar de kloof dichten met de Leeuwarder kiezer is een heel ander verhaal.

Andries Veldman

verkiezingen