Parkeergarage Zaailand toont ongecijferdheid van bestuurders aan

(tekst: ict-ondernemer Wietse Elzinga op zijn weblog; Elzinga’s stem als D66-raadslid gaf de doorslag tot de ontwikkeling van het project Nieuw Zaailand)

Parkeren is net als regeren vooruit zien

Van mij had de nieuwe parkeergarage Zaailand wel wat kleiner gemogen. Bij de besluitvorming destijds heb ik dat ook voorgesteld. Iedereen keek met een blik:’Die is gek, je gaat toch geen kleinere garage bouwen wanneer een grotere kan?’ UIt recente berichtgeving in de Leeuwarder Courant blijkt dat een kleinere parkeergarage moeiteloos had gekund.

De bezoekers hebben Leeuwarden niet gemeden tijdens de verbouw van parkeergarage Zaailand, zo liet de baas van de hoofdstedelijke parkeergarages het LC weten. Het totaal aantal parkeermomenten is hetzelfde gebleven in minder beschikbare garages zonder dat dat tot capaciteitsproblemen heeft geleid. Als ik zoiets lees dan is mijn eerste reactie:’Dan hebben we nu een parkeergarage te veel!’ We hadden net zo goed de oude parkeergarage vol met zand kunnen storten: dan was het project al af geweest en waren we ook nog eens goedkoper uit. Dat volstorten is niet helemaal de bedoeling, het Nieuw Zaailandproject gaat ongetwijfeld meer bezoekers van buiten de stad trekken vooropgesteld dat het tentoonstellingsbeleid van het Fries museum verder reikt dan het tonen van Fries frutseltjes uit het verleden.

Een en ander toont maar weer eens aan hoe ongecijferd bestuurders en beleidsmakers zijn. Ongecijferdheid, (grote) getallen niet op waarde weten te schatten, komt op grote schaal in onze samenleving voor en kost ons handen vol geld. Ooit was parkeergarage Zaailand de eerste en enige parkeergarage in de stad. Gebouwd in de tijd van de Koude Oorlog kon je er in geval van een atoombom ook nog eens jezelf aldaar parkeren. Na die tijd zijn er garages bij gebouwd en die fungeren – ook financieel – als communicerende vaten: je kunt op enig moment op slechts 1 plaats je auto parkeren.

Ik heb de cijfers van parkeergarage Zaailand nog nooit gezien, maar wanneer je het aantal bezette parkeerplekken in een grafiek zou plaatsen met langs de horizontale as de uren in een jaar dan zou het hoogste staafje slechts een paar keer per jaar het maximum bereiken. Bij een kleinere parkeergarage zal dat (lagere) maximum eerder bereikt worden, wat natuurlijk geen probleem is want er zijn andere parkeergarages op loopafstand. Op deze manier had je een optimale kosten-batenanalyse kunnen maken, wat je als overheden moreel verplicht bent om te doen: het gaat om publiekgeld. Met het maken van een simulatie had je eerder kunnen ontdekken wat nu gewoon uit de feiten blijkt: de nieuwe parkeergarage had moeiteloos kleiner gekund.

Gedane zaken nemen geen keer, de stad krijgt er een mooie parkeergarage bij. Jammer dat het meer heeft gekost dan nodig was, die centen kunnen we niet elders investeren. Het zoveelste geval van ongecijferdheid – de uitleggebieden zullen ook zo’n geval blijken te zijn – zodat je je weleens afvraagt:’Kunnen we het stadsbestuur niet ergens parkeren?’