Na 19 festivals zou je verwachten dat vergunningen foutloos verstrekt worden

(tekst: Wietse Elzinga)

Samen leren

February 19, 2020

Twee festivals in Groene Ster moeten dit jaar improviseren, aldus een curieus berichtje in de (papieren) Leeuwarder Courant. De krant toont zich een onvervalste spreekbuis van het College van B&W van Leeuwarden, een nieuw bestemmingsplan voor het recreatiegebied moet en tot het moment waarop dat plan is vastgesteld is het improviseren geslagen. De afgelopen 19 festivals hadden de ambtenaren de nodige problemen met het juridisch correct verstrekken van de vereiste vergunningen. Het huidige bestemmingsplan van de Groene Ster staat geen festivals toe, het college mag drie keer per jaar ontheffing verlenen. Je zou verwachten dat ambtenaren na 19 festivals wel weten hoe je die vergunningen foutloos verstrekt, helaas kunnen ze dat nog steeds niet. De oplossing? Een ander bestemmingsplan waarbij alleen nog maar evenementenvergunningen verstrekt hoeven te worden. Een normaal mens zou zeggen: breng die ambtenaren de juiste relevante kennis en vaardigheden bij. Zo gaat dat niet in Leeuwarden, het is tamelijk beroerd gesteld met het leervermogen van het ambtelijk apparaat.

Onlangs een wijkbijeenkomst in de Vlietzone over een plan van aanpak ter bestrijding van de overlast in die wijk. De wijk kent niet veel woningen meer waar de eigenaar het pand bewoont, veel huisjesmelkers derhalve. Behalve veel studenten ook veel bewoners die zorg van uiteenlopende aard behoeven. De huidige situatie is het gevolg van een langdurig proces, een klassiek geval van micromotieven en macrogedrag. Huizenbezitters nemen ieder voor zich het niet-onredelijke besluit te verhuizen, de micromotieven. Zolang dat verspreid over de wijk gebeurt is er aanvankelijk niks aan de hand. Naarmate er meer eigenaren hun pand verhuren treedt op een zeker moment een omslagpunt op: de optelsom van al die beslissingen (het macrogedrag) wordt zichtbaar. Met als vervelend gevolg dat de leefbaarheid in de wijk onder druk komt te staan. De gemeente reageert als vanouds: ongewenst macrogedrag dan nieuw macrogedrag door het formuleren van regeltjes. Overheden proberen zelden of nooit te sturen op het niveau van de micromotieven.

Het bestemmingsplan van recreatiegebied de Groene Ster en het plan van aanpak voor de Vlietzone vertonen opmerkelijke overeenkomsten: ambtenaren willen of kunnen niet leren. In het geval van het bestemmingsplan moet het niet moeilijk zijn te achterhalen aan welke kennis en vaardigheden het ontbreekt. Het is dan duidelijk naar welke cursus de verantwoordelijke ambtenaren moeten. In het geval van de Vlietzone zijn de aan te leren kennis en vaardigheden wat diffuus. Tussen oorzaak en gevolg zit de nodige vertraging, de wereld waarin we leven verloopt niet lineair: ambtenaren moeten leren denken in systemen. In het geval van de Vlietzone kun je dat maar beter samen met de belanghebbenden doen. Het goede nieuws: in de boeken Hoe richt je een zwerm? en Het Vijfde Discipline Praktijkboek kun je lezen hoe je dat kunt aanpakken. Nu maar hopen dat Leeuwarder ambtenaren hun toets begrijpend lezen met goed gevolg hebben gehaald.

foto: Harrie Muis