Ido Siderius: Wat je mensen voorschotelt maakt in Leeuwarden niks uit

(tekst: op verzoek geprolongeerd)

Ido Siderius van In De Vette Os, Yserman en Saté Saté

‘Het liefst willen ze fritessaus’

‘Ik vraag mij af: wordt er nog wel eens met de horeca gesproken?’ Horeca-ondernemer Ido Siderius maakt van zijn hart geen moordkuil. Regelmatig geeft hij zijn mening over tal van zaken binnen en buiten zijn vakgebied. Hij spaart hiermee zijn vakgenoten niet. Siderius exploiteert in Leeuwarden de restaurants Yserman in de Grote Hoogstraat en In De Vette Os in de Uniabuurt. Binnenkort opent hij Saté Saté in de Grote Hoogstraat.

Het succes van deze zaak ben ik!

‘Waarom In De Vette Os een succes is? Het succes van deze zaak ben ik! Het succes van De Yserman straalt af op deze nieuwe zaak. Wat je mensen voorschotelt maakt in Leeuwarden niks uit. Ze willen allemaal biefstuk, gebakken aardappelen, sla en mayonaise. Het liefst willen ze fritessaus, maar dat krijgen ze niet. Ik heb geen hoge pet op van de smaaksensatie van de Friezen. Ze willen hun eten warm op het bord, dat is het allerbelangrijkste en het moet herkenbaar zijn. Het moet wel ergens op lijken.’

‘Ik erger mij aan het beleid dat hier gevoerd wordt’

‘Ik erger mij aan het beleid dat hier gevoerd wordt in Leeuwarden. We hebben veel te veel horeca. Ruim 50 procent van de horecaondernemers kan niet van zijn zaak bestaan. Die hebben er wat bij, anders kan het niet. Wat dat is? Dat kun je wel raden. Uit sommige onderzoeken blijkt dat zelfs 80 procent niet zelfstandig een boterham kan verdienen met zijn zaak. Dat is allemaal bekend, dus het moet ergens anders vandaan komen. Kijk ‘s avonds maar naar al die lege cafés en restaurants. Toch komt de gemeente Leeuwarden weer met nieuwe horeca bij het culturele kwartier aan het Ruiterskwartier. Daar moet de horeca het tekort opvullen. Horecaman Leo Hasz roept ook al jaren dat er veel te veel horeca in Leeuwarden is. Toen hij in de raad voor de PvdA zat heb ik hem over de nieuwe horeca in dit culturele kwartier niet gehoord.’

Moeders wil is wet

‘Wij als ondernemers hebben nu te maken met het rookbeleid en het ‘niet-drinken-beleid’ voor jongeren. Het een volgt het ander op. Regel zus en regel zo. Ik vraag mij af: is daar wel overleg over geweest met de horeca? Ik zou denken van niet. Ik moet wel toegeven dat de horeca een van de slechts georganiseerde bedrijfstakken is die er zijn. Zelfs taxichauffeurs zijn beter georganiseerd. Als hier een gezelschap komt en de vader zegt tegen zijn zoontje van 17: jij mag een biertje, wat moet ik dan doen? Laat de verantwoordelijkheid bij de ouders. Mijn moeder bepaalde ook wat er gebeurde. Moeders wil is wet, luidt het bekende gezegde. Wat die beleidsmakers vergeten, is dat je jongeren moet laten wennen aan het leven. Je moet ze bij de hand nemen, begeleiden en loslaten. Een goede horecaondernemer weet dat en heeft een opvoedkundige taak. Anders ben je geen knip voor de neus waard. Bij jongeren van 16, 17 en 18 gieren de hormonen door het lichaam. Die willen op stap en dat mogen ze nu niet. Wie bedenkt zulks? Ze worden dwars en vervelend. Je hebt een natuurlijke overgang nodig van puber naar volwassenheid en daar horen allerlei aspecten van het leven bij, ook het leren omgaan met alcohol en tabak.’

Horeca is slecht georganiseerd

‘Een groot deel van de schuld ligt bij de horeca, dat is gewoon zo. Wij zijn slecht georganiseerd. Wij zijn individualisten. We onderhandelen apart met de brouwerij. Bij de Walrus betalen ze een euro voor een liter bier inkoop, dat kunnen zij afdwingen. Ik betaal 2,25 voor een liter. Zij verkopen een biertje voor 2,40 euro en ik voor 1,75 euro. Ik bedoel maar. Van onze brancheorganisatie Koninklijke Horeca Nederland verwacht ik niet veel. Die laten het gebeuren. De grote bek overwint. In Leeuwarden hoor ik niks meer over het horecaoverleg. Is de stad veiliger geworden met camera’s waar niemand naar de beelden kijkt? Wat moeten we met dertig agenten bij de Doelesteeg? Ik geloof daar niet in. Het antwoord is: breng sfeer terug in de stad met minder maar betere horeca. De grootste ergernis voor mij zijn de panden van Las Vegas in de Grote Hoogstraat. Ook hier geldt: we laten het gebeuren. De gemeente doet niks. Wanneer wordt de Grote Hoogstraat nu eens aangepakt? Ik zag tot mijn verbazing een paar mannen van de gemeente door de straat lopen. De bestrating schijnt nu op het programma te staan, maar daarmee ben je er niet. Kijk eens goed naar deze straat, het is een aanfluiting. Je moet je als gemeente schamen dat je dit in het centrum van je stad toestaat. Het is nota bene een van de oudste straten van de stad.’

Andries Veldman