Het nieuwe woonrapport van wethouder Hein de Haan is er al en bestaat uit vier woorden: Slopen, Bouwen, Huur Verhogen

In de artikelenreeks over de Vlietzone in de Leeuwarder Courant werd tot slot onze wethouder van wonen Hein de Haan (PvdA) aan het woord gelaten. Op een ferm standpunt was De Haan niet te betrappen, maar in de laatste alinea kondigde hij een nieuw woonrapport aan. Dat rapport kan uit één zin van vier woorden bestaan: Slopen, Bouwen en Huur Verhogen. Het is eigenlijk de voortzetting van het huidige beleid. Voor wie het grote aantal artikelen die er over dit onderwerp zijn verschenen doorploegt, moet toch duidelijk zijn dat dit een heilloze weg is, en een PvdA-politicus onwaardig. De Vlietzone is ondanks alle acties het afvalputje van Leeuwarden.

De berichten over de toenemende woonlasten volgen elkaar in rap tempo op. Vooral de arme kant van onze samenleving – arm in de zin van weinig geld en ook, niet onbelangrijk, van weinig invloed, zeg maar nul, op wat hen boven het hoofd hangt – krijgt het steeds zwaarder te verduren. Zelfs met gezinnen waarmee het ogenschijnlijk goed gaat is het, als het om de structurele woonlasten gaat, oppassen geblazen. Deze gezinnen hebben de verlokkingen van nieuwbouw in een buitengebied omarmd en weten nu ook de nadelen van die keuze.

Het is juist deze middenklasse (één à twee keer modaal inkomen) die politiek in het luchtledige hangt. De traditionele partijen zeggen dat ze voor deze groep opkomen, maar tegelijkertijd wordt deze groep belaagd met plannen uit de koker van deze partijen die het tegendeel laten zien. Het zogenaamde voordeel (op langere termijn) van de energietransitie wordt tenietgedaan door verhoging van allerlei directe kosten en op den duur zullen er belastingverhogingen volgen op de energieleveranties en de transportkosten van de leidingen. Gemeentelijke en landelijke overheden zijn kunstenaars in het draaien aan knoppen die hun inkomsten op peil houden. Het is jammer dat je Hein de Haan nooit hoort over de koopkracht van zijn inwoners, of over het feit dat die misschien liever een nieuw park willen in plaats van een nieuwe revolutiebouw woning die er in de folders zo mooi uitziet.

Een huis huren, of dit nu is in de particuliere sector of van een woningbouwcorporatie, laat zich tegenwoordig vergelijken met een stoel in het vliegtuig. De prijzen zijn verschillend voor dezelfde reis en voor dezelfde woning. Het is tegenwoordig gebruik om direct de huur te verhogen wanneer iemand het pand verlaat. Buurvrouw betaalt nog de oude prijs en haar nieuwe buurman krijgt meteen een huurverhoging voor de kiezen voor precies dezelfde woning. Hein de Haan weet precies waar het om gaat want hij zit wekelijks aan tafel met deze huurverhogers.

Tijdens de technische informatieavond in het stadhuis, die meer inzicht moest verschaffen hoe het toch allemaal zo mis kon gaan in de Vlietzone, werd de ene na de andere onleesbare statistiek vertoond. Uit de toelichting van twee ambtenaren kon niet worden opgemaakt wat er precies aan de hand was, of het leed te voorkomen was geweest en wat het sinds jaren geïnvesteerde beleid had opgeleverd. Beleefd informeerden enkele raadsleden naar achterliggende vraagstukken maar die konden staande de vergadering door de ambtenaren niet worden gegeven. Je vraagt je bij zo’n presentatie af of er van tevoren wel wordt geoefend op zo’n belangrijke bijeenkomst. Is er geen chef die zegt: U zit straks tegenover onze controleurs, ons hoogste gezagsorgaan, en die zullen u de volgende vragen stellen? Tegenwoordig maken communicatie en beeldvorming deel uit van vrijwel iedere opleiding, dus helemaal onkundig zullen de ambtenaren op dit terrein niet zijn geweest. Maar hier was overduidelijk een afslag gemist.

Maar misschien wordt de Vlietzone niet al te belangrijk gevonden. Ik heb in ieder geval niemand gezien die vermanend de vinger opstak nadat lokale omroep LEO midden in de uitzending overging op vrolijke volksmuziek. Dan had dat debat maar om elf uur afgelopen moeten zijn!

Andries Veldman