Hamburger, bakte rjappels, slaad en Tresoar

(tekst: Cornelis van der Wal)

De wraak fan Tresoar

Ik haw der lang oer twifele oft ik dit blochke wol pleatse soe. Dan krije jo wer dat geëamel fan dy Knilles fielt him miskend. No, dat falt wol wat ta, mar ik wurd wol tsjinwurke, benammen troch de lju fan Tresoar. En dan bedoel ik net it tsjinstferlienend personiel, dat binne poerbêste minsken, mar benammen it stofnêst Teake Oppewal en syn konsorten.

In jiermannich lyn hat Tresoar-baas Bert Looper my in pear kear frege om oan in stikmannich projekten mei te dwaan, en dat wie hiel aardich fansels. Yn in persoanlik petear hat er doe sokssawat sein as: ‘It soe moai wêze ast no tenei net mear sa kritysk op Tresoar wêze soest, no, ja, it mei wol fansels…’ No is er lilk op my, en groetet my amper mear… Ik lit my ommers net omkeapje en de bek bine! As ik misstannen sjoch, dan meld ik dy. Sa.

Ach ja, en dan kinne jo de wraak fan Tresoar ferwachtsje. Dan hearre jo net by de útferkarde 20 dichters dêr’t in sekere Christiaan Kuitwaard tekeningen fan makke hat. Dizze kar-út hat oars in hiel heech de Moanne-gehalte, falt jo dat ek op? No, de Moanne en Tresoar, dat is ommers twa hannen op ien búk, is’t net sa?

Ek tige opfallend is, it taast my suver yn it moed, dat it eardere enfant terrible Eeltsje Hettinga sa moai efter de autoriteiten oanhobbelet. No ja, de man wurdt ek in dei âlder, no?

Wy hawwe hamburger, bakte rjappels en slaad iten.

Tresoar