GroenLinks Harlingen is dol op de achterkamer

(tekst: Stephanie Geurtz, GroenLinks Harlingen)

Groen in de raad – 9 – achterkamer

Een achterkamer is van oudsher de kamer van een huis waar in de winter de kachel gestookt werd en het dagelijkse leven zich afspeelde. Waar de familie bij elkaar zat, gepraat, gelachen en geleefd werd. Vaak een kamer die niet zo goed zichtbaar was vanaf de straatkant. De vaak iets chiquere voorkamer werd op zondag geopend om visite te ontvangen. Die achterkamer is mijn favoriet. Bij ons thuis was dat de keuken, een ruimte met een grote ronde tafel, waar altijd mensen aan zaten.

In de politiek heeft het word “achterkamer” natuurlijk een hele andere betekenis. Achter gesloten deuren in het geheim, stiekem iets met elkaar bespreken en besluiten. Geniepig, achterbaks.

Bijzonder, dat aan één zo’n woord twee zo tegenstrijdige emoties vast zitten.

Afgelopen donderdag werd in een openbare raadsvergadering het bestuursakkoord besproken en aangenomen. Het debat was niet niets. Er werd felle kritiek geuit op een aantal inhoudelijke punten maar meer nog op het tot stand komen van het akkoord en of het wel of niet bestuursakkoord mag heten en dat het achter gesloten deuren was gesmeed, dit plan.

Het is een koorddans – lijkt mij. Drie in de basis verschillende partijen zitten samen aan tafel om een plan voor de komende periode te maken. Om tot een consensus te komen is er tijd nodig. Wat ga je dan wel of niet in het openbaar doen? Wanneer is het juiste moment om aan iedereen te laten weten waar je het over eens bent geworden en op welke punten je nog aan het struggelen bent.

Het is óók een koorddans om als oppositie-partij bij te dragen aan het akkoord. Immers, nu staan er op het gebied van milieu en duurzaamheid een aantal punten van GroenLinks in. Punten die wij als essentieel zien. En er staan zaken in die tegenstrijdig zijn met de GroenLinkse ideologie. Het is een akkoord op de grote lijnen werd er meerdere malen gezegd die avond en de grote lijnen van het akkoord zijn ook voor GroenLinks te accepteren. Ik heb dus vóór het akkoord gestemd. De komende tijd zal leren of er tussen de grote lijnen al gekleurd is of dat er daadwerkelijk ruimte voor alle kleuren van de raad is.

Het is ook een feestelijk moment. het moment dat de burgemeester met de hamer op tafel slaat en daarmee bevestigt dat het besluit genomen is.

Na afloop van de vergadering liepen wij met een groep mensen naar de Lichtboei om nog even te proosten op het akkoord en het feestelijke gevoel nog even vast te houden. De stemming daar was uitgelaten, er was iemand jarig en de muziek stond aan. Nog vóór dat ik het echt door had, zat ik met mensen van andere partijen in de achterkamer. Wij schoven de krukjes dichter bij de bar en bestelden een biertje. En wij vertelden elkaar dingen. Over mijn jeugd in Duitsland bijvoorbeeld en de politiek daar. Over Merkels “Wir schaffen das” en het sluiten van de Balkanroute. De RAF , de FDP en het activisme. En over hoe het is om op een boerderij te leven en hoe bijzonder het is als je zoon het bedrijf over neemt. Over vrijwilligerswerk, hoe fijn het is als je mensen kan helpen met iets waar je zelf goed in bent. Over verhuizen, schilderen en muziek. En over besloten vergaderingen. Gewoon, over van alles en nog wat, net als vroeger bij ons thuis aan de keukentafel. Gesprekken die ergens over gaan en ervoor zorgen dat je weet wat er in de ander omgaat.

Tot volgende week,

Groene groet

Stephanie Geurtz

GroenLinks Harlingen

(foto: stijlkamer Scheepvaartmuseum Sneek)