Exploitant stationsfietsenstalling: ‘Straks mogen we hier als vrijwilligers aan de slag’

Hoe is ’t? Nou, niet al te best. Het gezicht van Gerard de Vries van de Leeuwarder stationsfietsenstalling staat somber. De datum 1 december hangt als een donderwolk boven zijn fietsenstalling waar zeven mensen hun brood verdienen. ‘De NS wil van de fietsenstallingen af. In heel het land willen de spoorwegen af van deze voorzieningen.’

In Leeuwarden liggen de glossy folders met prachtige foto’s over het stationsgebied voor het grijpen. De gemeente rekt zich uit om met het oog op Culturele Hoofdstad 2018 de stadsentree op te kalefateren. Wat er boven de grond gebeurt laat een en al vrolijkheid zien: opgetogen jongeren lopen bijna fluitend vanaf het station de binnenstad in. Ongehinderd door auto’s en bussen lopen ze gehaast naar het centrum om hier hun euro’s uit te kunnen geven. De fontein in de Schapenweide voor het Aegonkantoor staat er bruisend bij. Leeuwarden op zijn gelukkigst.

Maar onder de grond wordt een ander verhaal verteld. Daar praat Gerard de Vries over de deurwaarder die hem twee jaar geleden net voor kerst de boodschap van de NS overhandigde. Die boodschap luidde: wegwezen, en snel een beetje. Contract? Daar gaan we over onderhandelen.

De gezamenlijke exploitanten van fietsenstallingen hebben inmiddels advocatenkantoor Frijns in Maastricht in de arm genomen. Maar dat het zover moest komen is Gerard de Vries een raadsel. ‘We zitten hier al jaren. Het is een mooie locatie en we worden als dienstverleners gewaardeerd door onze klanten.’

En de gemeente Leeuwarden die werk, werk, werk continu voor de bril heeft staan? ‘Daar horen we niks van. Die sturen ons naar de NS. Straks mogen we hier als vrijwilliger aan het werk, misschien met behoud van uitkering. Die verhalen doen al de ronde.’

En de gemeenteraad, de controleurs van het college, laten de leden zich opnieuw in slaap sukkelen door de mooie glossy folders met vrolijke jongeren? Gerard de Vries: ‘Daar horen we ook helemaal niks van. Ik zei het een paar jaar geleden al tegen je (zie verhaal hieronder): Als er plannen zijn rond fietsen en stallingen horen wij dat altijd als laatste.’

Anton van Kempen van NS laat zaterdagmiddag weten geen commentaar te willen leveren.

++++++++++++++++++++++++++++

(eerder geplaatst in het Stadsblad Liwwadders)

Gerard de Vries van de stationsfietsenstalling

‘Tegen onze openingstijden kan geen winkel op’

‘Nee, tegen deze openingstijden kan een winkel echt niet op.’ Een kwartier voor de eerste trein arriveert tot een kwartier nadat de laatste trein aankomt, zolang is de fietsenstalling Fietspoint op het Leeuwarder station open. De eigenaren Gerard de Vries en Murat Vuranok draaien er hun hand niet voor om. Samen met een team parttimers en weekendhulpen staan ze iedere dag, zeven dagen in de week, vrolijk hun gasten te woord. ‘Dit werk verveelt nooit.’

Deze morgen is Gerard de Vries om negen uur ’s morgens begonnen, maar als hij zijn vroege dienst draait, dan wekt de klok hem om kwart voor vier. De Vries, die in Oudehaske bij Heerenveen woont, springt in zijn auto om de trein voor te zijn. ‘Om kwart voor vijf open ik dan de fietsenstalling.’ In januari heeft hij de stalling overgenomen van zijn broer Jan, die het iets rustiger aan wilde gaan doen. Samen met Murat – de schoonzoon van Jan – wil hij het juist wat drukker hebben. ‘Het gaat allemaal prima met de fietsenstalling, alleen wij willen ons wat meer richten op de verkoop van fietsen en de verhuur van elektrische fietsen. Je merkt dat die fietsen populair worden. Ze zijn nu bij ons te huur voor 22,50 per dag.’

Gerard de Vries begon met het werk in de fietsenstalling op het station van Heerenveen. Daarna verkaste hij naar de oude stalling aan de Stationsweg in Leeuwarden. Dat gebouw stond naast het stationspostkantoor pal tegenover de ingang van restaurant Onder de Luifel, snackbar Mulder was de buurman. ‘De toenmalige beheerder Flip Veenstra vertelde me toen al dat je hier af en toe een soort sociaal werker bent. Dat is in al die tijd niet veranderd. In de oude fietsenstalling hadden we een enorm aanbod en te weinig ruimte. Toch stalde vrijwel niemand hun fiets voor het station. Nu met al die stallingen word je er eigenlijk toe uitgenodigd.’ Het maakt de beheerders voor hun eigen nering weinig uit, maar het jarenlange gepalaver over de mistroostige aanblik zonder dat het tot een echte oplossing komt, bevreemdt de mannen wel. ‘Een paar keer per maand wordt de boel opgeschoond. Er staan altijd veel weesfietsen. Als er plannen zijn rond fietsen en stallingen horen wij dat altijd als laatste.’

De radio staat afgestemd op Nederland FM, fietsen worden gehaald en gebracht en een mevrouw informeert wanneer ze de derde versnelling van haar fiets het beste kan gebruiken. De voorzitter van de Leeuwarder Cliëntenraad Werk en Inkomen haalt haar fiets uit de kelder en rekent 1,20 af. Het is een dag als vele andere. De Vries toont de nieuwe elektrische huurfietsen. ‘Daar zijn we dit jaar mee begonnen en ik verwacht er veel van.’ In een hoek staan de fietsen nog in karton verpakt. ‘Vijfendertig hebben we er nu. Daarnaast verhuren we nog gewone fietsen (8,50 euro per dag) en de OV-fiets (3,00 euro per dag + lidmaatschap). Reisbureau Eigen Wijze Reizen uit Enschede verkoopt Elfstedentochtreizen per fiets. De elektrische fiets staat bij ons gereed. Dat zijn vijf- of zesdaagse reizen langs alle steden van Friesland, je bagage wordt dan met de auto van hotel naar hotel gebracht.’

Met vier vaste krachten, drie weekendhulpen en een parttimer wordt de stalling gerund. De mannen krijgen dagelijks 2000 mensen over de vloer. In de stalling waarin het daglicht via een lichtkoepel naar binnen dringt is plaats voor 1650 fietsen en brommers. Gemiddeld is de stalling voor zeventig procent bezet. Een kaartje kost 1,20 euro. ‘Van de gratis fietsenstallingen die de gemeente heeft geopend (Zaailand en Sint Jacobsstraat) hebben wij geen last. Dat is een ander publiek, gericht op het winkelen. Hier is men gericht op reizen.’

De openingstijden en de tariefstelling worden bepaald door de Nederlandse Spoorwegen. ‘Daar hebben we niks over te zeggen. De opbrengst gaat naar NS en die betaalt ons weer.’ De winkel wordt voor eigen rekening gedreven. ‘We verkopen Batavus en Cortina. Ook Batavus zet zwaar in op de elektrische fiets. Zet je de fiets op stand ‘eco’ en hebt een gunstige wind, dan kom je er 85 kilometer ver mee. Kijk eens naar deze hippe uitvoering? Dat is een typische stadsfiets, een beetje geïnspireerd op de Kronan. Die wordt binnenkort ook geleverd als elektrische fiets.’

Andries Veldman