Er staan wel leukere kookboeken in de kast. Als je hier uit gaat koken kun je de spruitjes al bijna weer ruiken.

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 15 augustus

Godzijdank, de Donald Duckjes zijn verkocht. Op de één of andere manier wilde niemand ze kopen. Zelfs niet in deze vakantietijd waarin er heel veel gezinnen met kinderen door de Boekenpassage lopen. Twee volle verhuisdozen met Donald Ducks die niet verkocht worden. Tot vandaag! Een man vraagt wat ze kosten. En na enig onderhandelen wil hij ze allemaal wel hebben. Even lijkt het er nog op dat hij er van afziet omdat de auto niet op dit uur de stad in mag, maar als ik zeg dat er wel een steekkarretje staat gaat de koop toch door. Tevreden leun ik achterover in mijn stoel als hij met de dozen op de steekkar de deur uitloopt.

Het begint wat stilletjes deze ochtend. Ik heb alle tijd om koffie te drinken. Wel zonder roomboterkoeken helaas. Er lopen wel mensen door de Rode Loper, maar de verkoop beperkt zich tot ansichtkaartjes, een boek over de aarde en het NRC kookboek uit de jaren ‘80. Weet je zeker dat je dit wilt hebben, vraag ik de vrouw die er mee aan komt zetten. Er staan wel leukere kookboeken in de kast. Als je hier uit gaat koken kun je de spruitjes al bijna weer ruiken. Maar haar keus ie definitief.

Daarna breng ik een uurtje door met nog meer kaartjes verkopen. En er is nog een echtpaar dat zoekt om een bepaald boek van de thrillerauteur David Baldacci. Ze hebben in de kast met literatuur gezocht, dus moet ik ze even begeleiden naar de planken met de thrillers. Gelukkig vinden ze het boek ook nog.

Een mevrouw wil het boek van Doeschka Meijsing, ‘Over de liefde’ kopen. Heb je het boek gelezen, vraagt ze mij. Ik heb het doorgebladerd, zoals heel veel boeken hier, maar ik ga het niet echt lezen. Het gaat namelijk over een vrouw die na haar derde lange liefdesrelatie weer wordt verlaten. Dat is mij ook al een aantal keren gebeurd en als ik dan zo’n verhaal lees, moet ik heel hard huilen, zeg ik als ik haar het pinapparaat toeschuif. De mevrouw kijkt me aan alsof ze me niet gelooft.

Je bent mooi op tijd, zeg ik tegen een man. Hij koopt het boek ‘Handboek voor hulpsinterklazen’ van Jos Brink. Brink schijnt ook jarenlang hulpsinterklaas geweest te zijn. Laat het alsjeblieft niet slingeren thuis, zeg ik naar zijn kinderen kijkend die in de Donald Ducks bladeren. Ze zijn net op tijd want 10 minuten later wordt de hele voorraad dus opgekocht.

Een meisje koopt het boek ‘Het getal fu’ van de Indonesische schrijfster Ayu Utami. Ik ken het niet en als ik er naar vraag, weet het meisje er ook niets van. Als ik het later even opzoek lees ik dat het over twee berg beklimmende vrienden gaat waarvan eentje regelmatig op de berg een aantrekkelijke vrouw met een wolvengezicht ziet. Dat lijkt me nou helemaal niks denk ik zo’n harig hoofd.

Ik dacht dat ze op waren, zeg ik tegen een meisje dat ‘Verre jaren’ van Paustovski uit de Privé Domeinreeks koopt. Er staan er nog twee van hem, zegt ze. Maar ze zijn een beetje achter de andere boeken gevallen. Dan mag ik die kast wel weer eens nakijken, zeg ik. Maar vandaag niet meer. Ik ga zo naar huis. Als ik de boel binnen zet, koopt een mevrouw nog het boek van Alma Huisken over de aardappel. Leuk boek, zeg ik.

Ik neem geen boek mee naar huis vanavond want ik heb een voorgevoel dat ik onderweg ergens op een terras blijf hangen.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in Boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.