Bertus Mulder (PvdA): plannen kabinet strijdig met democratie

Onvrede binnen Friese PvdA

Bertus Mulder (PvdA) spuugt gal over regeer-akkoord

(Van onze speciale correspondent)

Enkele dagen terug kwam hier de relatieve stilte binnen de Friese PvdA ter sprake, waar het gaat om de kabinetsplannen (VVD en PvdA) om provincies op te heffen, en gemeenten te verplichten tot een ongekende fusie-operatie.

Waar staat Samsom, en waar de Friese PvdA, zo luidde de vraag. Inzake de rol van Samsom mag diens artikel in de Volkskrant, bij zijn kandidatuur voor de opvolging van Job Cohen, in herinnering worden geroepen. Samsom wees op de schrijnende vergissingen van de politiek inzake het onderwijsbeleid (schaalvergroting, enz. enz.). Daar dienden lessen uit te worden getrokken. Hij zou daarbij de aanvoerder zijn.

Wat betreft de organisatie van het openbaar bestuur in Nederland weten we inmiddels, dat Samsom precies de andere kant op wil. Schaalvergroting, schaalvergroting, schaalvergroting.

Jacobi en Monasch zwijgen nog

De beide Friese Kamerleden van de PvdA – Jacobi en Monasch – hebben we nog niet gehoord. Dat verbaast nog het meest in het geval van Jacobi. Zij is nooit te beroerd om in de schijnwerpers te treden. Maar dit onderwerp past haar blijkbaar niet.

Gelukkig is er nog de oud-gedeputeerde Bertus Mulder. In het Friese PvdA-blad “De Reade Tried” veegt hij de vloer aan met de kabinetsvoornemens. Het is de moeite waard Mulder hier uitgebreid te citeren:

Grutskalich

It meast teloarstellend fyn ik (= Mulder) it programma op it mêd fan bestjoerlijke reorganisaasje fan Nederlân. It Haachske machtssintrum fan dit lân is net fan doel macht ôf te stean. Wat nei Europa oerhevele wurdt, moat kompensaasje fine. Derta moatte de provinsjes koarte wurde yn har takenpakket en op termyn opdoekt. Tagelyk hawwe jo dan in probleem, en dus moatte gemeenten opskale wurde ta 100.000 ynwenners.

It is ûnnoazel, en wol om twa redenen. Yn it foarste plak docht it ryk hjir wat se earder ûnder pears dien hat mei de soarch, it ûnderwiis en de wenningboukorporaasjes. Grutskalich moast it wurde. De managers oan de macht. It soe allegearre effisjenter wurde. Stjoere op kengetallen en lump-sum. Wy witte dat it neat wurden is en dat der noch hieltyd wraksele wurdt mei kontrôle oer ditsoarte monsters: korrupte kooperaasje-direkteuren, faillite ûnderwiisynstellings. Der wie net foar neat in kommisje–Deijsselbloem, dy’t de ellinde foar it ûnderwiis yn kaart brocht. Oanstjoering op ien aspekt, it jildlike, liedt ta ellinde. It is net effisjent, it tsjinnet de belangen fan managers.

De motivaasje is dat de gemeenten nije taken krije. Dus moatte se grutskalich wêze. It is trochlûken fan de lijn fan pears. Dat is ek sa as jo betinke dat dy nije taken ôfnommen binne fan de “sociale partners”.  Sociale wetjouwing waard yn earder tiden útfierd troch bedriuwsferienings en dy waarden net langer fertroud troch de polityk. Nei de WAO-affêre wie ek de PvdA foar flinkse polityk. It wie tenei de lanlike oerheid dy’t de útfiering fan de sosjale sekerheid op him naam. En dyselde lanlike oerheid wol no de gemeenten dat wurk taskowe. It is stridich mei wat der yn de fakbeweging oan opfettings libbet (Ton Heerts sei dizze dagen nochris dat de sosjale wetjouwing de fakbeweging ûntnommmen is) en degradearret de gemeente ta útfieringsorgaan fan it ryk. Dat is stridich mei opfettings oer demokrasy dy  Nederlân ûnderskreaun hat yn it ramt fan de Rie fan Europa. Yn earder tiden naam Nederlân lannen yn EastEuropa de maat; no foldocht it lân der sels net iens mear oan.

Tot zover Mulder. In kort bestek presenteert hij hier een alternatief voor de megalomane plannen, die de PvdA-er Plasterk in de schoenen kreeg geschoven. Zittend, en opstijgend, kader van de PvdA (vergelijk een Florijn, die als onderhandelaar voor de VNG voortdurend  bezig is geweest handjeklap te doen met het toenmalige VVD-PVV-kabinet; hij was erg trots op zijn goede verstandhouding met  ministers) zal mensen als Mulder zo snel mogelijk de mond willen snoeren. Zoals Mulder zei: “It is net effisjent, it tsjinnet de belangen fan de managers.” En van wethouders als Florijn. Maar ook Mulder zet die laatste stap in zijn verhaal helaas niet.

cultuur middenstanders zakelijk