Aanpak Vlietzone klinkt stoer, maar is het dat ook?

Foto: Lisanne van der ploeg

(tekst: Wietse Elzinga)

Evolutie van alles

June 17, 2020

Viruscrisis goed voor de Leeuwarder Courant, lezers krijgen beduidend dunnere krant voor hetzelfde abonnementsgeld. Desondanks zien journalisten kans de overgebleven pagina’s met dubieuze berichtgeving te vullen. Niet zo fraai staaltje tendentieuze berichtgeving betreft de Vlietzone. Gemeente Leeuwarden mag van de verantwoordelijke minister huurbeleid voeren om de overlast te verminderen. Niet minder dan 40 procent van de woningen in de wijk is in handen van particulieren die er zelf doorgaans niet in wonen want huisjesmelker. Slechts een fractie van de woningvoorraad betreft panden waarbij de eigenaar de woning daadwerkelijk bewoont. Veel huizen kunnen niet meer van kleur verschieten en zodoende een bijdrage leveren aan de problemen van de wijk.

De Vlietzone is overigens een grote wijk door twee doorgaande wegen opgesplitst in vier kwarten. In een kwart van de wijk zijn echte problemen die samenhangen met het gedrag van de bewoners. Driekwart is behoudens wat incidenten overwegend vrij van grote problemen. Klassiek geval van micromotieven en macrogedrag, oorspronkelijke bewoners konden verkassen vanwege toegenomen woningaanbod elders in de stad en het ontbreken van studentenhuisvestingsbeleid. Elke oorspronkelijke bewoner nam ieder voor zich het redelijke besluit te verhuizen (de micromotieven), de woning kon al dan niet via een huisjesmelker gesleten worden aan een student als bewoner. Het macrogedrag: een verloederde wijk. Pavlovreactie van gemeentewege: kopers van een woning dienen er zelf in te gaan wonen. Klinkt stoer ware het niet dat slechts een fractie van de woningvoorraad nog van kleur kan verschieten.

Nu de openbare bieb weer toegankelijk is kan ik weer een min of meer vaste route daarnaartoe wandelen, voor zover mijn blikveld reikt zijn er de laatste weken aardig wat woningen van eigenaar veranderd. Zouden huisjesmelkers anticiperend op verwachte regelgeving hun slag hebben geslagen? Ieder voor zich zouden ze gedacht kunnen hebben: Als ik nog iets wil in die buurt dan zal het nu moeten gebeuren. Merk op dat ik aan de buitenkant niet kan zien wie de nieuwe eigenaar is van een verkocht pand. De gemeente kan dat daarentegen veel gemakkelijker nagaan, menig bewoner neemt met belangstelling kennis van de feiten. Je moet er niet aan denken dat het voorgenomen Plan van niet-Aanpak contraproductief blijkt te zijn.

Overigens een aardig boek bij de bieb geleend: De Evolutie van alles. Aanbevolen voor iedereen die denkt in blauwdrukken, achter de problemen van de Vlietzone gaat geen ontwerper schuil, de problemen zijn ontstaan als gevolg van een vorm van evolutie. Kenmerkend voor de denkers in blauwdrukken: voor ongewenst macrogedrag formuleren we gewoon ander macrogedrag. Spijtig voor deze mensen is dat de wereld waarin we leven niet zo in elkaar steekt, de auteur van bovengenoemd boek legt het netjes uit. Leerzaam om tijdens de vakantie te lezen, het kan de kwaliteit van de besluitvorming alleen maar ten goede komen.

foto: Lisanne van der Ploeg; vrijwilligers die de Vlietzone in de benen proberen te krijgen