Voor Sjoerd Bootsma luidt het parool: helpers weg. De dood of de gladiolen!

2 augustus 2015 Actueel

Voor Sjoerd Bootsma luidt het parool: helpers weg. De dood of de gladiolen! (feuilleton Heechterp) – deel 6 van een feuilleton

‘Hij zal het wel te druk hebben gehad met zijn festivals’. Tsja, waar was Sjoerd Bootsma die vorige maand als stadsambassadeur van Leeuwarden op het podium in het Amsterdamse Pakhuis De Zwijger had moeten staan? Te druk, aldus Harrol Hesselink van het Bewonenersbedrijf Heechterp die daar wel op het podium stond. Hoe dat Leeuwarder Bewonersbedrijf op dat podium terecht kwam vertellen we in een andere aflevering.

Maar terug naar onze alleraardigste stadsambassadeur Sjoerd Bootsma (u wist waarschijnlijk niet dat we die functie hadden en u weet waarschijnlijk ook niet hoe je stadsambassadeur kunt worden), de man die een belangrijke post inneemt om van Culturele Hoofdstad 2018 een succes te maken. Deze site sprak al eerder bewonderende woorden over deze Macher, maar dan moet hij niet verstek laten gaan en niet gaan stuntelen zoals hij deed op dat Amsterdamse podium.

Op het wereldwijde internet is een filmpje te zien hoe Sjoerd Bootsma vorig jaar op dat podium stond. Eerlijk gezegd zijn wij een beetje geschrokken van zijn presentatie op dit podium.

Het is een wat eigenaardige presentatie voor een zaal met onbekende lieden die onze stadsambassadeur hier geeft. Losjes uit de pols smijt Bootsma een riedel de zaal in die schril afsteekt bij de presentaties van de afgevaardigden uit bijvoorbeeld Eindhoven (was overigens ook niet al te best, maar heeft concreet iets laten zien), Arnhem (‘hou op met die broedplaatsen’) en Leuven.

Nu zal Bootsma misschien gedacht hebben: we zijn hier onder ons, ah kent skele juh! We eten (op 31.20 komen de broodjes voorbij) allemaal zoals we hier zitten vrolijk uit de subsidieruif (op 29.16 wordt gemeld dat het geld niet voor het oprapen ligt, maar sommigen weten het toch altijd te vinden); kortom: ut komt niet so krekt. Zeker niet voor deze groep die teksten met transitie en broedplaatsen naar binnen laat glijden als Het Woord Gods in de spreekwoordelijke ouderling. Het zijn de buzzwoorden (subsidiewoorden) waarbij de kassa al snel gaat rinkelen.

Het komt niet zo krekt. In dit laatste zou Bootsma zich wel eens kunnen vergissen, tenminste als hij doorgaat op dit onheilspad. Bij wet is zo’n beetje in Leeuwarden vastgelegd dat Culturele Hoofdstad in 2018 een succes moet worden – er zijn allerlei bestuurlijke functies mee verbonden, bestuurders lopen dagelijks met de gedoogtas rond – maar dat schept wel verplichtingen: we mogen met z’n allen wel iets bijzonders verwachten. Het zou in ieder geval een verplichting tegenover de organisaties die op dit moment hun budgetten bij elkaar schrapen moeten zijn, omdat zij om de haverklap worden geconfronteerd met fondsen en sponsors die zeggen hun geld vast te houden voor het Grote Moment, wat dat dan ook mag zijn. Een voorbeeld hiervan is het zomerse jazzspektakel City Jazz, maar er zijn er ongetwijfeld meer. Het zijn organisaties die zich soms al jarenlang inzetten voor de Mienskip (zonder dit zo te benoemen), en nu het deksel op de neus krijgen. Het is een nog te weinig opgemerkt bijeffect van het winnen van de titel.

Even terug naar die videobeelden van vorig jaar waar Bootsma prominent in beeld is (hij zit vooraan in de zaal). We mogen toch hopen dat onze stadsambassadeur zijn praatje inmiddels wat heeft bijgesteld. Op het podium van onze hoofdstad spreekt Bootsma over omvallende torens en over een poppodium dat niet deugde (en waar door de komst van Bootsma’s Asteriks ineens het licht werd gezien, maar toch weer onvoldoende om mee te participeren in het nieuwe poppodium). En alsof dat nog niet voldoende is krijgt onze Friese troubadour Piter Wilkens een veeg uit de pan. Van hem is zelfs een foto meegenomen naar Amsterdam. Kijk eens: dit is Piter Wilkens hahaha!

Nee, daar waren Bootsma en zijn maten. Zij namen het heft in handen, schoven de ambternarij aan de kant en zie nu eens? Wat niemand had gedacht (Eindhoven zit in de zaal): Leeuwarden werd op 6 september 2013 Culturele Hoofdstad van Europa! Hahaha! En waarom? Bootsma vervolgt: Omdat wij zoveel problemen hebben in Friesland! Hahaha! Wij hebben, in de woorden van Sjoerd: issues. Internationale problemen! Zo, kom daar maar eens om! Je zou het een Unique Selling Point kunnen noemen. Hahaha! We hadden pop waar we geen reet aan vonden (op 41.18). Maar een jonge generatie heeft het gelukkig overgenomen. Fuck you, zeiden wij. Wij kapen dit proces! Oud tegen jong! Hahaha!

Terwijl wij dachten dat Culturele Hoofdstad een feest van verbreding zou moeten worden en waar we iets substantieels aan over zouden moeten houden, drijft Bootsma een wig tussen allerlei groepen. In de Randstad gaat hij roepen dat hier allemaal sufferds wonen die scheve torens bouwen. Sufferds die hij nu weer aan zijn kar moet zien te binden.

Bootsma moet nu iets laten zien. Geen dingetje, maar een Ding. Het Ding moet overtuigen. Het Ding moet onderscheidend zijn in zijn eenvoud. Zijn festival Welcome to the Village werd onlangs niet geheel ten onrechte omschreven als een vrolijke EO-jongerendag. Het festival werd ver voor aanvang en daarna omgeven met positivistische commentaren door bevriende (en uit Culturele Hoofdstad betaalde) promo-journalisten. Waarom? Omdat het Kan! Het zijn promo-journalisten die hiermee hun werkgevers, laat staan hun lezers en luisteraars, geen dienst bewijzen. Bij deze mediabedrijven lijkt het nog niet te zijn doorgedrongen dat met hoera-journalistiek stevig in eigen voet wordt geschoten. Waarom? Omdat het Kan!

Het is Bootsma’s goed recht om na bijna twee jaar na het behalen van de titel Culturele Hoofdstad (vooral te danken aan een buitenproportioneel provinciaal marketing budget) te blijven hangen in zelfgenoegzaamheid en strijdbaarheid zonder effectieve wapens, maar hij maakt het er voor zichzelf en zijn organisatie niet eenvoudiger op. Tot nu toe hebben we van de organisatie niet veel meer gezien dan bedrukt papier en power point-presentaties.

Uiteraard zal het pr en marketingplan voor Culturele Hoofdstad gereed liggen en zal er met behulp van de bevriende promo-journalisten een vette saus over elk evenement gedrapeerd worden. Desnoods wordt er een nieuw blik pr open getrokken. Maar gaan we het hiermee redden? Wordt de ballon straks voor de start leeggeprikt?

Bootsma begaf zich met het noemen van cijfers op glad ijs. Leeuwarden draagt slechts voor vier procent bij aan het landelijke huishoudboekje, aldus de organisator. Maar of de economische bedrijvigheid van broedplaats de Blokhuispoort, waarover Bootsma lovend sprak, een stuwende kracht is binnen die vier procent wagen wij te betwijfelen. Hiervan zouden wij graag eens de harde cijfers willen zien. En hoe maken we van vier procent acht procent? Niet zo heel lang geleden stond onze commissaris Jorritsma in het Leeuwarder WTC koddig met een vliegenierspet op zijn hoofd voor een zaal met ondernemers en ambtenaren. Zijn boodschap luidde: op innovatieterrein zitten we in Friesland aan de grond. We moeten omhoog, aldus een bijna wanhopige commissaris. Hij zat in gedachten aan de knuppel, maar wist het apparaat ook niet omhoog te krijgen.

Bootsma is op zijn beurt in de weer met een LeeuwardenLab, maar schieten we hier na 2018 iets mee op? Is dit niet de zoveelste imitatie van bijeengeraapte ideeën en ideetjes die enkele tientallen kilometers verderop al beter worden uitgevoerd? Moet de eerste vraag bij start-ups niet zijn: hoe gaan we hier geld mee verdienen? Wordt het geen tijd om eens op te houden met de netwerkclubs waarvan de leden elkaars concurrenten zijn, net als in de Blokhuispoort? Daar zal overigens best een florerend bedrijf tussen zitten, maar wat doet dit bedrijf dan nog in dat beschermende nest?

Gelukkig hebben we de Leeuwarder wethouder Sjoerd Feitsma die de portefeuilles Culturele Hoofdstad en financiën beheert en die het nest Blokhuispoort moet opschudden. Feitsma is van de partij die Werk, Werk, Werk propageert. Duizend extra nieuwe banen heeft zijn PvdA ons beloofd. Feitsma beheert de lokale schatkist als een flipperkast, daarin verschilt hij overigens niet van zijn voorgangers. Het vrij besteedbare budget wordt met de zilveren bal door de kast geslingerd en raakt vooral de grootste schreeuwers die zich pontificaal hebben opgesteld en altijd wel een plan in de aanbieding hebben. Ook hier klinkt hahaha.

Feitsma wil reuring in de Blokhuispoort, het gebouw dat bij toeval (!) is uitverkoren tot hoofdcentrum van de organisatie Culturele Hoofdstad. De reuring moet onder andere komen van de zevenduizend leden van de openbare bibliotheek, een bezoekersgroep die vooral bestaat uit vrouwen tussen de 35 en 75 jaar.

Van wethouder Sjoerd en organisator Sjoerd mogen we wat verwachten. Wethouder Sjoerd denkt vooral aan de verkiezingen van 2017, die net voor het begin van Culturele Hoofdstad 2018 worden gehouden. Van het stellen van doelen (anders dan Culturele Hoofdstad moet een succes worden, en het succes moet beklijven in de periode na 2018) hebben we nog niet veel vernomen. Feitsma zou als doel kunnen stellen: Ik maak de bewoners van Heechterp, mijn voormalige PvdA-stemmers, rijker en zorg dat ze van de hoogste plaats van het lijstje armste wijk afkomen. Of: Ik pak de laaggeletterdheid van Leeuwarden aan (10 procent). En: Ik jaag de middenstand op en pak de leegstand aan door de huurders vrij te stellen van ozbelasting. En ook: hoveniers (vakmanschap) terug in de stad! Wij zouden deze doelen zelfs uitdagingen kunnen noemen. Het is eigenlijk gewoon Feitsma’s werk.

Vooralsnog is een rijk Heechterp een nog onvervuld doel waaraan de PvdA al tientallen jaren werkt en waarin inmiddels evenzovele miljoenen euro’s zijn gestoken. De bewoners zeggen inmiddels: we worden zo moe van al die projectjes. En zij niet alleen worden een beetje moe van al die dingetjes. Een Ding, daar moeten we naar toe! Petunia’s aan brugleuningen zijn mooi, totdat je die in iedere stad boven de grachten ziet hangen.

Voor organisator Sjoerd ligt het iets anders. We kunnen ook gewoon zeggen: die lieve, aardige Sjoerd Bootsma heeft zich gewoon vergaloppeerd. Moet kunnen. Fouten maken helpt iemand vooruit. Maar dan zouden wij hem het advies willen geven om in het vervolg de zaken scherper in beeld te brengen. Hij zou het veel misbruikte begrip innovatie inhoud moeten geven. Waar praten we over? Big data, en hoe pakken we dat aan? Chemische processen, wat kunnen we hiermee? Quantumdots, hoe passen we dit toe? Et cetera. Dat er media zijn die overal klakkeloos achteraan hobbelen à la, maar probeer nu eens het doel helder voor ogen te houden en de pionnen te gebruiken, of eventueel misbruiken, waarvoor ze zijn opgesteld. Waar zijn de lectoren van de hogescholen in dit verhaal? Waarom horen we die nooit buiten hun schoolgebouw? Waar zitten ze, op de camping?

Wij zouden ons kunnen voorstellen dat Bootsma de Leeuwarder bestuurders opdracht geeft (dat kan hij, want ze vinden hem lief) om hun verhaal steviger neer te zetten en af te zien van hún bekende riedel. Wij nemen aan dat de reguliere teksten van onze bestuurders inmiddels stevig zijn aangepast nu de noordelijke biogasleiding (vanaf Blije) en het biogasstation in Zuiderburen zijn geflopt (tot voorkort prominent aanwezig in de toespraken van burgemeester Crone), het idee van een fossielvrij Leeuwarden in 2020 als onhaalbaar is gekwalificeerd (tot voorkort prominent aanwezig in de toespraken van wethouder Diks), Gameship en FrieslandCampina niet die werkgelegenheid opleveren dan was voorzien (tot voorkort prominent aanwezig in de toespraken van wethouder Deinum). In plaats hiervan zou Bootsma de bestuurders voer moeten geven door hen teksten te verschaffen die zijn mede-stadsambassadeurs het, naar wij aannemen stevig gesubsidieerde publiek in Amsterdam, aanreikten.

Kortom: gebabbel over innovatie en broedplaatsen zet geen zoden aan de dijk, dat kunnen de groepen die in Leeuwarden gewoon aan het werk zijn en zich stuk voor stuk als kleine Silicon Valleys in anonimiteit op diverse terreinen voort evolueren hem zo vertellen. Of heeft hij dat gemist bij het opzetten van zijn laboratorium?

Daar waar Bootsma gebruik zou moeten maken van de bestuurders zou hij afstand moeten nemen van partijen die hem omarmen en bijkans doodknuffelen. Dit zijn de faciliterende partijen die een direct commercieel belang hebben bij de activiteiten van de ambassadeur. Bootsma zou diversiteit in zijn team moeten aanbrengen en tegenspraak organiseren. Voor Bootsma luidt het parool: helpers weg. De dood of de gladiolen!

Wat Bootsma teweeg moet brengen is niet niks. Je zou ook mogen verwachten dat andere partijen los van Culturele Hoofdstad (dus eigenstandig, ja ja) activiteiten voorbereiden en dit naar buiten brengen om het geheel te versterken. Blijft het bij het Fries Museum in 2018 bij Mata Hari? Is dat niet wat al te mager (een danseres waar men lange tijd niets van wilde weten). En wat gaan andere instellingen doen? Komen Fryske Akademy, Thorbecke, Tresoar, Belvédère los van de grond? Gaan we nog iets horen van ARK Fryslân, NHL, Stenden, Keunstwurk en UCF zonder dat er meteen met de geldbuidel moet worden gerammeld? Komt Culinair Ljouwert op niveau of glijdt dit eetfeest verder af (nog meer hekken en nog meer drank)? En hoe zit het met Stad van de Smaak. Is wat we nu zien een succes? Krijgt dat een vervolg?

En voor het overige: blijf van onze Piter Wilkens af!

Andries Veldman

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Het is gelukt: de activiteiten van het Bewonersbedrijf mogen in de publicatiekastjes (feuilleton Heechterp)

Gepubliceerd op 26 juli 2015, Categorie: Actueel, (0) reactie

Het is gelukt: de activiteiten van het Bewonersbedrijf mogen in de publicatiekastjes (feuilleton Heechterp) – deel 6 van een feuilleton

Het is maandagmorgen acht uur. Een grote tractor met aanhanger ragt achter Schilkampen door het groen. Wordt hier het riet gemaaid? Lange halen snel thuis, is het motto van Jelle Bijlsma.

De mannen van Dijkstra Draisma en Jorritsma bouw werken aan de nieuwe woningen even verderop. Op de eerste rij woningen bij de moskee liggen de zonnepanelen op het dak. Zullen de bewoners hun maandelijkse rekening lager zien worden?

De borden in de wijk (glazen kastjes) waarin de aankondigingen worden vermeld van allerlei activiteiten zien er netjes uit. Het heeft volgens Sabine van der Schaaf en Harrold Hesselink enige moeite gekost om ook de activiteiten van hun Bewonersbedrijf in de kastjes te krijgen, maar het is uiteindelijk gelukt. Wel staan er nog activiteiten in vermeld die al gepasseerd zijn (van het wijkcomité), maar de aankondiging dat de wijkmarkt (van het Bewonersbedrijf) bij de Formido tot nader orde is opgeschort valt er te lezen.

Drie man arriveren bij de pluktuin aan de Schieringerweg. Het is kwart over acht, de zon schijnt. Ze hebben gereedschap meegenomen om de overwoekerde pluktuin aan te pakken. In de eveneens voor een deel overwoekerde pommerantentuin naast de pluktuin is geen activiteit te bespeuren.

Het is maandagmiddag kwart over vijf. In het hoekpand van het Bewonersbedrijf in de Larixstraat is het druk. De stemming is uitgelaten. De werkdag voor de groenmensen zit er op. Ook de keukenbrigade van Martha’s Krioyo is aanwezig. De twee Antilliaanse koks zijn uitgelaten over een artikel dat in het Friesch Dagblad over hun keuken verscheen. Kopieën worden uitgedeeld.

Even verderop ligt de pluktuin er weer vers gemaaid bij. De paden zijn opgeknapt en de struiken weer zichtbaar. In de overwoekerde pommerantentuin werken drie personen op hun percelen.

++++++++++++++++++++++++

Iedereen zit in zijn autootje. Die staat stil of rijdt (feuilleton Heechterp) – deel 5 van een feuilleton

Het Konijnenplein ligt er pico bello bij. Ook de perkjes in de Elzenstraat liggen op deze vrijdagmorgen er keurig aangeharkt bij. De mannen van Frisia uit Burgum hebben in de ruige groenstrook langs de straat enkele postzegels opgeknapt. De rest blijft ruig.

Aan het Pandaplein zit nog een pluktuin (?) Net als in de grote pluktuin aan de Egelantierstraat valt hier weinig meer te plukken. Het is meer een verwilderde pluktuin. Ook de heemtuin even verderop lijkt aan onduidelijkheid ten onder te gaan. Het ruige oerwoudpad leidt ons naar een hek.

Even voorbij de kerk aan de Archipelweg staan twee auto’s van Omrin. In de ene stappen net twee mannen en rusten uit. Een andere man is bezig met het repareren van de bruine vuilcontainer. De lampen van de auto waarin niemand zit, branden nog. Een auto van Caparis rijdt door de Larixstraat. Een vrachtwagen met een container rijdt langs de moskee waar het druk is nu de ramadan is afgelopen. Het is half negen in de wijk die er over het algemeen verzorgd uitziet. Weer een klein autootje met twee gemeentemannen erin. Ze rijden over de Coopmansstraat richting Heechterp.

De oogst autootjes met mannen (één vrouw in het blauwe pak van ‘handhaving’ rijdt mee in een auto van Caparis. In een zijstraat stoppen ze, maar stappen niet uit) is in een kwartier:

– één gemeentelijke vrachtauto

– twee Omrin auto’s

– één Caparis auto

– één gemeentelijke kleine auto

Iedereen zit in zijn autootje. Die staat stil of rijdt. Zeven mannen en één vrouw.

In de Larixstraat staan Sherman Martha en zijn broer Vali klaar om inkopen te doen voor hun restaurantje. Vandaag wordt het vis met maïsmeel en nog meer. Gisteren zijn alle maaltijden weer verkocht.

Bij het wijkcentrum wappert de vlag van het sociale wijkteam Oost. Een vrouw zit op haar scooter te wachten tot de deur open gaat. Ze moet nog een uur wachten voor die deur open gaat.

Wordt vervolgd.

+++++++++++++++++++++++++

Ook een pluktuin heeft onderhoud nodig (Heechterp feuilleton)

Gepubliceerd op 15 juli 2015, Categorie: Actueel, (0) reactie
Ook een pluktuin heeft onderhoud nodig – deel 4 van een feuilleton

Herinneren we ons Thea Koster nog? En haar partijgenoot Sybrand van Haersma Buma? Op een mooie dag liepen ze over de tuinen in de wijk Heechterp/Schieringen. Een tuin is hip en daar moet je bij zijn. Wethouder Koster mag wel weer eens bij de tuin gaan kijken, want een tuin blijkt toch ietsje ingewikkelder dan gedacht.

Harrold Hesselink en Sabine van der Schaaf van het Bewonersbedrijf zuchten als ze de laatste mailwisseling rond de pluktuin, die naast de gewone tuin aan de Egelantierstraat ligt, ter sprake brengen. Van Fridus van den Berg – die je als voorzitter van het wijkcomité, beheerder van het wijkgebouw en voorzitter van het wijkpanel zonder terughoudendheid de ongekroonde wijkburgemeester mag noemen – kreeg het Bewonersbedrijf het verzoek om een offerte voor de pluktuin. Want ook een pluktuin heeft onderhoud nodig.

De offerte was snel gemaakt: voor 148 euro kan er vijftien uur aan de tuin worden besteed. Dat is 7,50 per uur plus nog wat materiaalkosten. Daar kwam gesteggel over, via de mail. ‘Je denkt dan: pak nou even de telefoon, dan ben je zo klaar’, zegt Harrold. Maar zo ging het niet. Er werd driftig heen en weer gemaild en de toon werd bitser.

Oké, de tuin wordt nu aangepakt. Het is in de miezerige ochtendregen een mooie tuin. We zien rozen, bessen en bramen. Maar ja, ook een pluktuin heeft onderhoud nodig. Het gras staat hoog en er zijn nog andere mankementen.

cliffhanger 1: – waarom liet onze stadsambassadeur Sjoerd Bootsma verstek gaan bij de presentatie van Bewonersbedrijven in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam?

cliffhanger 2: – wat spoken Sherman Martha en zijn broer Vali uit in de ongebruikte moderne keuken aan de Larixstraat?

Wordt vervolgd.

++++++++++++++++++

‘En weer worden er nieuwe designmeubeltjes aangeschaft’

Designstoeltjes – deel 3 van een feuilleton

Heechterp lag er vanmorgenvroeg (10 juli) mooi bij. Drie mannen van hoveniersbedrijf Frisia uit Burgum stonden om acht uur al te schoffelen in het perk bij de Eikenflat in de Elzenstraat. Op het Koolwitjeplein, even verderop, stonden twee gemeentemannen de speelwerktuigen en een bank schoon te spuiten. Eén hield de slang vast en de ander spoot. Ze hadden grote oordoppen op hun hoofden. Op de Schieringerweg stond een gemeentelijke auto, het raam stond open, maar er was niemand te zien. In de Acaciastraat waren twee mannen van de gemeente bezig hout weg te zagen. Met een snoeiapparaat stonden ze in de wal van een vijver te werken in een onduidelijk stukje groen.

Terwijl de eerste bewoners van de Abeelstraat al buiten op hun stoelen zaten haalden de mannen van Omrin in de Wilgenstraat het vuil op. De pizzeria in de Larixstraat was nog dicht. Ook het Meetingpoint van Piter Jelles vertoonde geen leven. Bij een particuliere zorginstelling stond de medewerkster buiten te roken.

Wie hebben er in de laatste jaren allemaal wel niet door de wijk gelopen? Wij herinneren ons de D66’ers Pechtold (Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties) en Roger van Boxtel (Grote Steden en Integratiebeleid). Natuurlijk was daar PvdA’ster Ella Vogelaar, naar wie de wijk min of meer is genoemd. En uiteraard, meer recent, liepen Wietse Martens en Lutz Jacobi door de wijk. Ach, laten we eerlijk zijn, het aantal pommeranten die met de geldbuidel zwaaiden is bijna niet meer te tellen. Allen hadden op hun eigen wijze goede bedoelingen met de wijk. Lutz Jacobi is nog altijd beschermvrouwe van de wijk. Ze woonde er ooit, net als de burgemeester van Dordrecht Arno Brok.

Sabine van der Schaaf en Harold Hesselink worden een beetje moe van al die goede bedoelingen die steevast resulteerden in een projectje hier en een projectje daar. We hobbelen hier van het ene projectje naar het andere. Nu gaat het Frontlijnteam weer over in het sociale wijkteam. Het houdt maar niet op. ‘En weer worden er nieuwe designmeubeltjes aangeschaft en het pand verbouwd’. Harold Hesselink, zelf gezeten op een afgetrapt stoeltje van koffietentje Sowieso (onderin de Achmeatoren) heeft de stoeltjes zien staan bij de vele kantoortjes die in de wijken geopend zijn.

Wat Van der Schaaf en Hesselink zouden willen is geen projectje, maar een degelijk project. Een project waar je U tegen zegt. Zij zien graag investeringen in mensen in plaats van bureautjes met designstoeltjes.

Wordt vervolgd.

+++++++++++++++++++++++

Een ongebruikte gloednieuwe keuken – Vers, kliekjes en leergeld in Heechterp

Een ongebruikte gloednieuwe keuken – deel 2 van een feuilleton

Ja, maar wat als het lukt? De blauwe poster met witte letters hangt in het kantoortje van het Bewonersbedrijf Heechterp Schieringen. Wie wel eens in het koffietentje onderin de Achmeatoren aan de Sophialaan in Leeuwarden is geweest voelt zich er meteen thuis. De tafels, stoelen en de keuken; het komt allemaal uit het koffietentje naast het VVV-kantoor. Maar hoe zit het nu met die gloednieuwe ongebruikte keuken?

Douwe Beimin had al gebeld. De Olieman van de gemeente Leeuwarden was enigszins bezorgd over de verslaglegging van Het Gebouw. Hoe zouden de volgende verslagen eruit gaan zien?

Sabine van der Schaaf en Harold Hesselink zitten aan de mooie tafels van het koffietentje. De ongebruikte keuken zal in de toekomst veel vaker worden gebruikt, vertelt Sabine die geboren en getogen is in de wijk Heechterp. Met haar man woont ze in de Plataanstraat en ze zet zich in voor de kinderclub, het Bewonersbedrijf en de keuken die hieronder valt. Ze werkt bij de Action.

De start was moeizaam, vertellen Harold en Sabine. Met geld van het wijkpanel kon de keuken worden aangeschaft. De bedoeling was om met catering de stap voor de bewoners zo klein mogelijk te maken om zich weer gewaardeerd te voelen in het arbeidsproces. Zo zou je wijkbewoners zonder werk een duw in de goede richting kunnen geven. Bovendien is een keuken aantrekkelijk voor wie wil koken, en die mensen zijn er genoeg in de wijk met 4000 inwoners en 2300 woningen (Heechterp en Schieringen). Hierbij werd ook gedacht aan de vele buitenlandse mensen die in de wijk wonen.

Zoals wel het wel vaker gaat met goede bedoelingen: er moest veel leergeld worden betaald. Sabine: ‘We zeggen nu ook bij elk project: dit moet je minimaal een half jaar de kans geven om resultaat te boeken.’ Gebruikers van de keuken dienden zich al snel aan. Het Frontlijnteam (die de wijk op orde moet zien te krijgen) nam broodjes af die tijdens de vele vergaderingen werden genuttigd. Ook werden er oliebollen gebakken. Daarna kwam Earlik Ite yn Fryslân langs. Earlik Ite wilde thuismaaltijden bereiden en serveren. Dat ging mis. De logistiek haperde in het voortraject. De bezorging vanuit de wijk vlotte wel. Groothandel Greydanus uit Heerenveen zag een nieuwe markt, ruimde de boel van Earlik Ite op en paste het verlies bij. Volgende patiënt van de keuken was Chef Suzi. Deze uitstekende keuken zorgde voor al te veel kruidig overlast. Mevrouw Suzi, die met een startsubsidie was geholpen, verzorgt haar maaltijden nu weer vanuit haar woning bij het Cambuursterpad.

En nu Harold en Sabine? In de vriezer van de keuken (koelladers, aanrechtblad, au bain marie, steamer, sinaasappelpers, koelkast) liggen de maaltijden voor kliekjesdag opgeslagen. Iedere maandag kunnen buurtbewoners in het pand terecht voor een maaltijd: kosten 3,00 euro. Harold somt op: ‘In de vriezer liggen chili con carne, macaroni, spitskool, broccoli en boerenkool.’ Iedere maandag wordt er vers gekookt en geserveerd. Een keer in de maand is het kliekjesdag. De vriezer serveert dan de overgebleven gerechten voor 1,50 euro.

Maar wat zouden jullie nu willen? Wat zijn jullie wensen? Aan een restaurantje wordt gedacht, misschien in samenwerking met leerbedrijf Meeting Point van Piter Jelles. Of een broodjeshuis met broodje 058. Ja, dat lijkt ons wel wat. De plannen liggen klaar en de contacten zijn gelegd. Jammer van dat gebouw van BV Sport. ‘Daar hadden we graag gebruik van gemaakt.’

Wordt vervolgd.

++++++++++++++++++++++++++++++++++

Gemeente kiest voor particuliere appartementen boven wijk-bedrijvengebouw

Gepubliceerd op 03 juli 2015, Categorie: Actueel, (0) reactie
Het gebouw

Het voormalige gebouw van BV Sport aan de Beukenstraat in Leeuwarden is aan de neus van de wijk Heechterp/Schieringen voorbijgegaan. Het gebouw is onlangs op een veiling verkocht aan een particuliere investeerder die het gebouw wil opsplitsen in appartementen voor studenten.

Harold Hesselink van het Bewonersbedrijf Heechterp Schieringen is teleurgesteld over de gang van zaken. Hesseling is bezig met het opzetten van allerlei activiteiten in de wijk zoals groenbeheer, portiekschoonmaak en catering. Voor het groenbeheer is onlangs een opdracht van de gemeente Leeuwarden verkregen van 45.000 euro. Het gebouw van BV Sport zou volgens Hesslink goed dienst kunnen doen voor allerlei wijkactiviteiten die nu op stapel staan en ook voor derden die ruimte zoeken. ‘Ik denk aan kleine bedrijfjes, het serviceproject Meeting Point van Piter Jelles, een restaurant, een café, het Repaircafé en een textielwerkplaats.’ Een deel van deze activiteiten vindt nu plaats in het wijkcentrum maar voor dit pand worden nu andere plannen beraamd. Een architect is ingeschakeld om het bijzonder pand aan de Egelantierstraat geschikt te maken voor de welzijnskoepel Amaryllis.

Het gesprek met Hesselink in het kantoor van het Bewonersbedrijf, dat gevestigd is op de hoek van de Lariksstraat met de Abeelstraat, haalt diverse zaken naar boven. Er lijkt van alles mis in de twee wijken, die nog altijd te boek staan als allerarmste van ons land, en alle betrokken partijen staan met de rug naar elkaar toe. Vertegenwoordigers van het Wijkcentrum, Wijkpanel en Bewonersbedrijf voeren geen of moeizaam overleg.

Maar voor dit moment is het vooral de desinformatie vanuit de gemeente Leeuwarden waarover Hesselink verbolgen is. ‘In maart hebben wij onze interesse voor het pand aan de Beukenstraat getoond. We hebben gevraagd om ons op de hoogte te houden. Tot onze verrassing bleek er vorige week een veiling gehouden. De gemeente kiest voor appartementen voor een doelgroep die nooit interesse in deze wijk heeft getoond. De opbrengst van die verkoop vloeit weer in particuliere zakken.’ Aan vastgoedambtenaar Homme de Jong schreef Hesselink in maart een mail. Graag horen wij z.s.m. IETS van U, zo staat er te lezen. Hesselink hoorde niets. Harold Hesselink kan zich niet aan de indruk onttrekken dat wethouder Harry van der Molen (CDA) op de hoogte was van de deal terwijl hij onlangs de plannen van het Bewonersbedrijf prees.

Het gebouw – deel 1 van een feuilleton

In de volgende afleveringen:

– Een ongebruikte gloednieuwe keuken

– Waarom het wijkcentrum werd gesommeerd om activiteiten te organiseren

– Waarom de 50 beloofde banen voor een cateringbedrijf er niet kwamen

– Hoe succesvol was het Frontlijnteam?

Gepubliceerd op 10 juli 2015, Categorie: Actueel, (0) reactie