Jannewietske: Wij hebben helemaal niks fout gedaan

8 april 2015 Actueel

PvdA weigert pluche tegen elke prijs

De PvdA in Fryslân ,,is rekke, mar net ferslein’’. Maar de druiven zijn zuur en het gemor zwelt aan.

Door Bert de Jong

In de statige statenzaal van het Provinsjehûs in Leeuwarden is alle aandacht voor de PvdA. Er is alle aanleiding voor, vanwege het forse verlies bij de verkiezingen voor Provinciale Staten op 18 maart. Maar nog pijnlijker, sinds de Tweede Wereldoorlog zit de partij voor het eerst in de oppositiebanken.

Jannewietske de Vries, het anders zo opgewekte boegbeeld van de partij, moet slikken. De verkiezingsuitslag, waarbij de partij procentueel bijna is gehalveerd, voelt als een vuistslag. Dat de PvdA niet kan meedoen met het besturen van de provincie, dat is een nieuwe slag.

De aanvoerder wil getuigen van veerkracht. ,,De PvdA is rekke, mar net ferslein.’’ De pijn is voelbaar. Jannewietske de Vries gebruikt termen als ,,oan de kant set’’ en ,,ûnfertsjinne en ûnnedich’’.

lees hier verder

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

Jaap Stalenburg: PvdA bestaat uit kleurloze ex-bestuurders en notoire plucheplakkers

Gepubliceerd op 19 maart 2015, Categorie: Actueel, (0) reactie
Column van Jaap Stalenburg (manager corporate communicatie TVM verzekeringen; columnist Helden-on-line en SportNext; BNR Sportpanel; Ajax Twittert op persoonlijke titel!) in Demo Magazine (onderin)

Enkele passages:

‘Wie de deplorabele toestand ziet waarin de PvdA verkeert, weet dat de politiek dringend aan vernieuwing toe is.’

Baantjes

‘De Partij van de Arbeid is op dit moment in staat van ontbinding, en dat doet pijn. Als je dan vervolgens jezelf meldt om actief te worden in jouw gemeente (Heerenveen) of in de Provinciale Staten (Friesland), dan sluit de partij zich als een oester. Partijleden blijken gewend te zijn onderling baantjes te verdelen. De kandidatenlijst van de PvdA voor de Provinciale Staten bestaat uit kleurloze ex-bestuurders en notoire plucheplakkers die er vooral zijn om de bestuurders het leven niet zuur te maken. Een garantie voor een nederlaag.’

Tandenknarsend

‘Burgemeester Tjeerd van der Zwan van Heerenveen ziet tandenknarsend toe hoe de gemeentesecretaris van een buurgemeente als statenlid voor de PvdA bovenop het politieke en bestuurlijke proces op het provinciehuis zit, en niet alleen een enorme kennisvoorsprong heeft maar ook alle tijd heeft om zaken te doen met GS. De goede man is zelfs fractievoorzitter van de PvdA. Hans Spekman zwijgt in alle talen.’

++++++

(tekst: Jaap Stalenburg, kritisch PvdA-lid in Demo, landelijk magazine van de Jonge Democraten in D66)
‘Failliet van oude politiek!’

Gratis advies op Nieuwjaarsdag aan PvdA voorzitter Hans Spekman: kies voor de fluwelen revolutie. Reken af met de gijzeling van de partij door beroepsbestuurders, regenten en lokale afdelingen en gewesten waar een handjevol ‘diehards’ partijdemocratie ziet als middel om de eigen zakken te vullen of om uit ijdelheid aan het pluche te plakken.

Wie de deplorabele toestand ziet waarin de PvdA verkeert, weet dat de Nederlandse politiek dringend aan vernieuwing toe is. De politiek is gegijzeld door populisten op de linker- (SP) en rechterflank (PVV). Iedereen die de ambitie heeft om op de kandidatenlijst van een politieke partij te komen, moet radicaal gaan vernieuwen.

In een ver verleden heb ik op D66 gestemd, maar toen de partij zo principeloos werd dat de kroonjuwelen van de staatsrechtelijke vernieuwing in het grote niets verdwenen – en het mij volstrekt niet meer helder was of het D66 van Hans van Mierlo ook het D66 van Alexander Pechtold of Thom de Graaf was – keerde ik de politiek de rug toe. Met de Partij van de Arbeid van Ad Melkert brak ik ook. Socialisten als Melkert, maar ook Jan Pronk, zijn buitengewoon goed voor de mensheid in het algemeen maar in de omgang met echte mensen buitengewoon onaangenaam. Ze verslijten medewerkers als zolen onder de schoenen en zien ‘het volk’ vooral als stemvee om eens in de vier jaar met een rood potlood de regenten aan een baantje te helpen. Democratische legitimatie van regenteske politiek.

De Partij van de Arbeid is op dit moment in staat van ontbinding. En dat doet pijn. Als je dan vervolgens jezelf meldt om in de afdeling (Heerenveen) of desnoods in de Provinciale Staten (Friesland) actief te worden, dan sluit de partij zich als een oester. Partijleden blijken gewend te zijn onderling baantjes te verdelen. De kandidatenlijst van de PvdA voor de Provinciale Staten Friesland bestaat uit kleurloze ex-bestuurders en notoire plucheplakkers, die er vooral zijn er om de bestuurders het niet zuur te maken. Een garantie voor een nederlaag. De kiezer is al lang afgehaakt, dat zie je ook aan de opkomst bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Burgemeester Tjeerd van der Zwan van Heerenveen ziet tandenknarsend toe hoe de gemeentesecretaris van een buurgemeente als statenlid namens de PvdA bovenop het politieke en bestuurlijke proces op het provinciehuis zit en niet alleen een behoorlijke kennisvoorsprong heeft maar ook alle tijd heeft om zaken te doen met GS. De goede man is zelfs fractievoorzitter van de PvdA. Hans Spekman zwijgt in alle talen. Hoe onzuiver wil je het hebben als oprechte democraat?

Het failliet van de Partij van de Arbeid in 2014 zit in de tijdgeest. Ik geloof wel degelijk dat de netwerkmaatschappij steeds meer invloed krijgt op politiek en bestuur. Nieuwe politici die snel kunnen schakelen op Social Media zijn hard nodig. Zij snappen de mechanismes van de media en zijn niet bang zijn om populisten tegengas te geven in plaats van mee te bewegen met de politieke roeptoeters Roemer en Wilders. Er begint in Nederland een ondernemende generatie te ontstaan die wel klaar is met doemdenken en die vooral klaar zijn met politici die niet meer visie hebben dan de koppen in de krant.

Premier Mark Rutte merkte in de Kerkdijk-lezing terecht op dat Nederland meer is dan een land in crisis waar de zuurheid de boventoon voert. Nederlanders hebben een steeds hoger opleidingsniveau en zijn mondiger en vooral zelfstandiger. Jongeren beginnen als ZZP-ers en Nederland scoort hoog in mondiale rankings als het gaat om succesvolle start-up’s in app- en game’s. Ze zijn ook veel meer zelfredzaam en hebben de politiek niet meer nodig. Digitale netwerken zijn de nieuwe community’s waar kennis wordt gedeeld en liefde wordt bedreven. Van Appelscha tot Singapore.

De grote uitdaging voor de politiek is aansluiting te vinden bij die nieuwe wereld die iedere dag groter wordt. Geen elite van hoger opgeleiden, maar ook AOW’ers en huisvrouwen zijn digitaal met elkaar verbonden en hebben weinig boodschap meer aan wat er in de Tweede Kamer, Provinciehuis of Stadhuis wordt bedacht. De grote groepen ZZP’ers die niet ‘zielig’ zijn, maar bewuste ondernemers en daarbij niet met onnodige regels dwars gezeten willen worden.

Die revolutie voltrekt zich in stilte. De ‘oude politiek’ die botst met de nieuwe wetten van de netwerksamenleving. Politici die volop Twitterend ‘zenden’ maar nooit antwoorden en zo het failliet van het systeem bloot leggen. De politiek die over procentjes meer of minder uren bezig kan zijn, maar onbekwaam is om Dynamisch Nederland vooruit te helpen. Die zich door populisten laten gijzelen en niet zelfbewust de strijd aan gaat. Technocraten voor wie politiek geen missie meer is, maar een nuttige aanvulling op hun CV.

Circus Democratie 2014 is iets van vervlogen tijden. Zonder ingrijpende revolutie ten dode opgeschreven. Is D66 daar niet lang geleden voor opgericht? Of is Lodewijk Asscher iemand die de tekenen des tijds vertaalt in een ‘fluwelen revolutie’? Hans Spekman, in wie ik alle vertrouwen heb, als leider van een ‘revolte’.

Stiekem hoop ik op het laatste.

Jaap Stalenburg

Communicatie-strateeg. Columnist Helden en SportNext. Kritisch PvdA-lid en regelmatig panellid op Radio 1 en BNR