Slagerij Glas omgebouwd tot restaurant waar hamburgers niet van je broodje afwaaien

‘Ken je de sfeer en de kwaliteit van Siegers Inn nog? Dat kleine restaurantje bij het Cambuurplein? Zo moet dit restaurantje aan de Nieuwe Hollanderdijk ook worden.’  Dit weekend is het nieuwe horecabedrijf De Basuin (met een s) nog aan het proefdraaien, maar maandag gaan de deuren echt los. Dan komt er een eind aan anderhalf jaar timmeren, schuren en plamuren. Liwwadders.nl nam vrijdag een kijkje.

Stilzitten komt in het woordenboek van Bernd Welling niet voor. ‘Nee, dat kan ik niet. Ik pak zaken aan en bedenk ook steeds bouwkundige oplossingen, dat vind ik leuk.’ Zo ging het ook met de voormalige slagerij van Glas, in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw beroemd om zijn kwaliteitsvlees. Daarna nam Joko de zaak over en werd de slagerij een snackbar. Weer later veranderde het horecapand in een pizzeria, de laatste jaren met wisselend succes. Bernd Welling, beroemd om horecaverbouwingen (onder meer café De Walrus, Kookatelier De Kleyne Sint Jacob, café De Toeter en het kleinste horecakeukentje van ons land – 80 bij 80 centimeter – in een voormalige telefooncel in het Oranje Bierhuis) kocht het pand aan met de bedoeling om de slappe crisisperiode door te komen. Dat de verbouwing bijna twee jaar duurde zegt voldoende.

Bernd Welling: ‘Ik dacht dat ik tijd genoeg had om het pand om te toveren tot een klein restaurant, maar ik heb het constant druk gehad.’ Met zijn bouwbedrijf Bouwtrend, met zeven man personeel, heeft de bouwer annex horeca-innovator geen stil moment gekend. In de weekenden moest hij aan de slag met zijn passie aan de Nieuwe Hollanderdijk. ‘We hebben van alles in die periode gebouwd. Het ene werk volgde het andere op.’

Welling beschouwt zijn nieuwste aanwinst min of meer als een visitekaartje van zijn werkzaamheden. Allerlei oude en nieuwe bouwtechnische innovaties zijn in het hoekpand te vinden. Maar bovenal draait De Basuin om sfeer. ‘Ik heb weinig aan het toeval overgelaten. Van een steile trap heb ik een molenaarstrap gemaakt. Het is even wennen wanneer je omhoog loopt, maar de verspringende inkepingen zorgen ervoor dat je niet met je voeten en je kleding in de knel komt te zitten.’ Onder het pand is een kelder gemoderniseerd, een wasplaats is van buiten te bereiken in de zolderverdieping zijn rondom bovenlichten geplaatst die het verblijf veraangenamen. ‘Er is een bescheiden terras voor het pand gemaakt. Een oud-timmerman zag meteen het ronde hek. Hij vroeg zich af hoe ik dat gemaakt had.’

De naam De Basuin moet bij oudere Leeuwarders een bel laten klinken. Welling: ‘Dat was de molen die hier even verderop stond. Later stond alleen de romp er nog. Geale Postma had er zijn oud papierhandel. Daarnaast zat Anne Jansen met zijn motorenrevisiebedrijf. Waarom de Basuin met een s wordt geschreven is mij onbekend.’

In het horecabedrijf duiken bekende namen op: Jos Stuurhaan zal de keuken voor zijn rekening nemen. Stuurhaan was jarenlang het gezicht in de keuken van de Leeuwarder stationsrestauratie, later stond hij in Zwolle achter de kachel. Siebe Koopman is aangetrokken als bedrijfsleider. Hij werkte tot voor kort in De Walrus in Leeuwarden. Het ontwerp van het café-restaurant is afkomstig van de interieurontwerpers Jan den Teuling en Marsja Brunia uit Breda. De twee verwerkten onderdelen van Belgische treinwagons in bar en achterwand. Bernd Welling: ‘Het moet een gezellig horecabedrijf worden dat past in de buurt. We zijn open van 10 uur ’s morgens tot 10 uur ’s avonds. We willen er een mooi bedrijf van maken waar de echte Hollandse kost op de menukaart staat. En dan bedoel ik: gekookte aardappelen, goed gebakken aardappelen en echte hamburgers die niet van je broodje afwaaien.’