‘Gemeenten moeten wettelijke plicht maatschappelijke opvang te bieden beter invullen.’

Foto: HKYHA

(Tekst: Federatie Opvang)

Uit een onderzoek van het Trimbos Instituut blijkt dat bijna de helft van de dakloze mensen wordt weggestuurd indien zij niet kunnen aantonen dat zij ingeschreven hebben gestaan bij de gemeente. Zij krijgen geen opvang, geen inschrijving in de Basisregistratie en blijven daardoor verstoken van hulp. De uitzichtloosheid van hun situatie kan leiden tot verslechtering van hun (geestelijke) gezondheid en tot onveiligheid op straat.

De Federatie Opvang maakt zich grote zorgen over de hindernissen die dakloze mensen tegenkomen als zij hun situatie willen verbeteren. Redenen om hulp te weigeren zijn niet alleen gebrek aan binding met de regio of dat de opvang vol is. Ook het ontbreken van een psychische ziekte of een verstandelijke beperking kan leiden tot de situatie dat een burger geen opvang en hulp krijgt. De bureaucratische horden zijn vrijwel onneembaar voor iemand die geen geld, huis of bereidwillige vrienden of familie heeft.

De Amsterdamse Rekenkamer concludeerde een week geleden dat de toegang tot maatschappelijke opvang onvoldoende adequaat geregeld is. Het aanvraagproces is voor degenen die zich aanmelden complex. Het proces bestaat uit vele stappen waarin veel verschillende functionarissen een rol spelen en de aanvrager weinig informatie ontvangt. Bovendien wordt de rechtspositie van de aanvrager aangetast doordat de wettelijk verplichte meldingsbevestigingen en onderzoeksverslagen niet worden verstrekt en veel aanvragen niet tijdig worden afgehandeld.

Blokhuis: ‘Gemeenten moeten hun wettelijke plicht om maatschappelijke opvang te bieden beter invullen.’

Staatssecretaris Blokhuis schrijft in een brief aan de Tweede Kamer dat gemeenten hun wettelijke plicht om maatschappelijke opvang te bieden beter moeten invullen. De toegang tot ondersteuning moet beter. Jan Laurier, voorzitter van de Federatie Opvang, zegt hierover: “Gemeenten die investeren in flexibele, snel beschikbare huisvesting en schuldhulp, voorkomen dat mensen verder afglijden en besparen uiteindelijk op zorg.”

Verder is preventie van dakloosheid (bijvoorbeeld omdat mensen de ggz kliniek, gesloten jeugdzorg of de gevangenis verlaten) een prioriteit. “Iedereen die een instituut verlaat zonder dat huisvesting geregeld is, loopt een groot risico om op straat terecht te komen. Gemeenten kunnen dit eenvoudig voorkomen door altijd inschrijving en eerste opvang te bieden. Afspraken met woningcorporaties over huisvesting en met gemeenten over begeleiding aan huis kunnen voor deze mensen perspectief bieden op een nieuwe start in de samenleving. Dit moet in het hele land de regel worden”, vindt Jan Laurier.

daklozen