H loopt van het kastje naar de muur

(tekst: ingezonden)

Hoe serieus nemen ze in Den Haag de vragen die burgers hebben?

H, is een weldenkend mens die het nu moeilijk heeft met een probleem dat zijn leven is binnengekomen en van geen wijken weet. Woonoverlast door iemand die psychisch kwetsbaar is. H, had nooit gedacht dat hij er nog eens voor zou komen te staan dat de psychische problemen van zijn vrouw ook hem boven het hoofd zouden groeien, echter de situatie van zijn vrouw werd dusdanig, dat hij het niet meer volhield en er zelf aan onderdoor dreigde te gaan en dreigt te gaan. H, scheidde uit zelfbescherming van zijn vrouw die langdurig psychisch ontregeld was en is. Regelmatig komt zijn (ex) vrouw nog langs, hangt rond in de buurt en rondom het huis en zorgt daar voor overlast, buren spreken H erop aan. In middels heeft H al een heel dagboek, dossier vol overlast gegevens, en heel veel verdriet over deze situatie, deze nachtmerrie voor hem. Het huis staat nog op beider naam maar de overlast wordt zo groot dat H zich gedwongen ziet om te verhuizen, om het huis te verkopen heeft hij echter de toestemming van zijn (ex)vrouw nodig, en wanneer er zich weer eens een spaarzame koper meldt, moet hij eerst naar de rechter om toestemming te verkrijgen voor de verkoop, want de ex weigert keer op keer medewerking. H, zit gevangen in de situatie. Hoe komt hij daaruit?

Bij veel overlast gevallen spelen psychische problemen een rol. Overlastgevers die niet redelijkerwijs aanspreekbaar zijn op hun gedrag. De overlast die zij veroorzaken dient echter wel bestreden te worden, zeker als die ernstig is. Het is dan van belang dat de verschillende partijen ( gemeente, politie, OM, hulpverlening) nauw samenwerken. De praktijk leert dat dit lang niet altijd het geval is en dat iemand zoals H van het kastje naar de muur wordt gestuurd, het is toch haar eigen huis waarvan ze de ramen besmeurt? Nou dat mag hoor…

H, wordt er moedeloos van. Dat zou niet nodig moeten zijn, immers in dit geval hebben we het over iemand die een psychische stoornis heeft zoals beschreven in DSM-IV: de Diagnostic Statistical Manuel of Mental Disorders, een internationaal aanvaarde standaard om psychologische stoornissen, zoals stemmings – of persoonlijkheidsstoornissen, mee in te delen. En ook in dit geval zien we dat overlastgevend gedrag, al naar gelang de ziekte zich ontwikkelt, escaleert.

H, heeft een registratie dossier van de overlast gemaakt, de overlast is zeer belastend voor H.

Samenwerking tussen betrokken partijen is niet eenvoudig tot stand te brengen, het begint met het erkennen van de problemen en de wil om iemand zoals H werkelijk te helpen en hem niet van het kastje naar de muur te sturen. Immers doorgaans is het zo dat betrokken partijen slechts in bepaalde gevallen gegevens mogen uitwisselen wanneer iemand geen toestemming geeft om gegevens over haar te delen met anderen, (beroepsgeheim). Over het algemeen geldt wel dat het beroepsgeheim doorbroken mag worden wanneer- alles in het werk is gesteld om toestemming van de cliënt te krijgen om het geheim te doorbreken. – de geheimhouding ernstige schade of gevaar voor de persoon zelf of een ander oplevert. – het vrijwel zeker is dat door geheimhouding schade aan de persoon zelf of een ander wordt doorbroken- en het geheim zo min mogelijk wordt geschonden.

H, zou er mee geholpen zijn wanneer zijn (ex) vrouw onder curatele wordt gesteld, echter hij is nu ex en geen familie meer, en de kinderen verwijten hem dat hij het niet vol heeft kunnen houden. Al lijkt er enige beweging in dat standpunt te komen. Wanneer het standpunt niet voldoende wijzigt heeft H alleen nog de mogelijkheid om er op aan te dringen dat er een traject komt waarbij de wilsbekwaamheid van zijn (ex) vrouw wordt onderzocht en de rechter een oordeel uitspreekt.

H, dreigt overspannen te raken als gevolg van het overlastgevend gedrag, de overlast die wordt veroorzaakt is onder de gegeven omstandigheden niet meer als redelijk en draagbaar te beschouwen. (Jurisprudentie rechtbank Amsterdam BJ2009.9).

Het is van groot belang voor H en al die mensen die in een soortgelijke situatie zitten, dat politici die een controlerende functie hebben er op toezien dat mensen zoals H niet van het kastje naar de muur gestuurd worden en dat betrokken partijen, hulpverlening, politie, OM etc. samen optrekken om het leven voor deze mensen zo snel mogelijk weer draagbaar te maken. H, stuurde onlangs een brief naar het ministerie van WVS, hij kreeg antwoord, maar het “antwoord” was dat hij het beste maar naar de huisarts kon gaan. Hoe serieus nemen ze in Den Haag de vragen die burgers hebben ? Een centraal meldpunt/kenniscentrum zou echt geen overbodige luxe zijn en kunnen voorkomen dat mensen zoals H zich nog eenzamer voelen dan ze al zijn.

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links